Διαμαρτυρίες συμπολιτών μας για  τις ελλείψεις στο μουσουλμανικό νεκροταφείο

Ανοικτή επιστολή σε κάθε αρμόδιο φορέα, έτσι ώστε να κατασκευαστεί άμεσα ένα απλό ξύλινο στέγαστρο στο μουσουλμανικό νεκροταφείο της Ρόδου το οποίο  θα μπορεί να προφυλάξει σε ακραίες καιρικές συνθήκες (όπως ήταν χθες) τους συμπολίτες μας που σπεύδουν εκεί για να τελέσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, απέστειλε χθες ο συμπολίτης μας κ. Μάκης Ιγγλέσης.

Αφορμή της επιστολής αυτής αλλά και των διαμαρτυριών που έγιναν, αποτέλεσε η ραγδαία βροχόπτωση χθες το μεσημέρι, την ώρα που εκατοντάδες συμπολίτες μας, αποχαιρετούσαν για τελευταία φορά δύο μουσουλμάνους Ροδίτες.
Όσοι δεν είχαν μαζί τους ομπρέλες έτρεχαν στα αυτοκίνητά τους να προφυλαχθούν μέσα στην ραγδαία βροχόπτωση, αφού δεν υπήρχε ένα στέγαστρο να μείνουν εκεί προσωρινά.

Στην επιστολή διαμαρτυρίας του ο συμπολίτης μας επισημαίνει συγκεκριμένα:
«Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν σε αυτή τη Χώρα που λέγεται Ελλάδα, με ένα Πολιτισμό που ξεκινά 3.000 χρόνια π.Χ., την Πατρίδα του Όμηρου, του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τα διδάγματα αυτών διδάσκονται στα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια της Υφηλίου, αναρωτιέμαι λοιπόν, αν αξίζει σε μία τέτοια Χώρα με αυτόν τον λαμπρό Πολιτισμό, και με αυτή την ένδοξη Ιστορία, να έρχεται αυτό το αδηφάγο θεριό που λέγεται ελληνική γραφειοκρατία να επισκιάζει Πολιτισμό και Ιστορία και να μας διασύρει διεθνώς.

Όλοι σχεδόν οι πρωθυπουργοί που πέρασαν από την μεταπολίτευση και μετά, προσπάθησαν να τα βάλουν με την Λερναία Ύδρα της γραφειοκρατίας, και αντί να την ..αποκεφαλίσουν ..αποκεφάλισε η Λερναία Ύδρα αυτούς.
Μία γεύση του παραλόγου και της μεγάλης ντροπής έτυχε να ζήσω δύο φορές όταν πήγα στο Μουσουλμανικό κοιμητήριο για να αποχαιρετίσω δύο Μουσουλμάνους αδελφικούς φίλους.
Οι φίλοι στην εξόδιο ακολουθία ήταν πολλοί. Αλλά υπήρχε και ένας που δεν ήταν και τόσο φίλος, και αυτός δεν ήταν άλλος από τον καιρό.

Ο ουρανός είχε ανοίξει τους κρουνούς του με αποτέλεσμα ο κόσμος να τρέχει αλλόφρων πάνω κάτω ψάχνοντας απεγνωσμένα για κάποιο στέγαστρο, μία πέργκολα να προστατευτεί από το πολύ νερό. Με αποτέλεσμα άλλοι να είναι κάτω από δέντρα, άλλοι να τρέχουν στα αυτοκίνητα, και άλλοι να αφεθούν στη μανία της φύσης με τα γνωστά συνεπακόλουθα έως τον ενταφιασμό.

Φυσικό ήταν να ρωτήσω γιατί δεν υπάρχει ένα στέγαστρο που θα είναι κατασκευασμένο αρχιτεκτονικά σε αρμονία με τον χώρο ούτως ώστε να μην προσβάλλει τον περιβαλλοντικό ιστό;
Οι απαντήσεις που πήρα με εξέγειραν,  με αγανάκτησαν ως άνθρωπο και ως δημότη αυτού του Τόπου για την υπέρτατη αναλγησία της γραφειοκρατίας του κάθε αρμόδιου Τοπικού Φορέα.
Κατ' αρχήν μου είπαν ότι βρέθηκα μάρτυρας των στοιχειών της φύσης της χειμερινής περιόδου, ενώ την θερινή με τις αφόρητες θερμοκρασίες του καύσωνα, έρχονται αντιμέτωποι με λιποθυμικά επεισόδια.

Όσο δε για το στέγαστρο, αυτό ταλανίζεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια διότι έχει τελματώσει στις ελληνικές γραφειοκρατικές καλένδες των διαφόρων Τοπικών Υπηρεσιών όπως: Βακούφ, Αρχαιολογική Υπηρεσία. κ.λ.π.
Στην αρχή τους έλεγαν ότι δεν υπάρχουν χρήματα, μα όταν προσφέρθηκε ο Σύλλογος Μουσουλμάνων Ρόδου ότι στην εσχάτη των περιπτώσεων θα συγκεντρώσουν με έρανο το ποσόν για να κατασκευασθεί μία πέργκολα, οι Υπηρεσίες τυρβάζουν αδιάφορα, αγνοώντας τους 4.000 περίπου Μουσουλμάνους που διαβούν σε αυτό το νησί από το 1.523.

Είναι ΝΤΡΟΠΗ για ένα Κράτος αν θέλει να λέγεται Κράτος δικαίου να επικρατούν στα κοιμητήρια τριτοκοσμικές σκηνές για ένα ζήτημα τόσο απλό.
Οι Κύριοι αυτοί πρέπει να αντιληφθούν ότι πρόκειται για ένα απλό στέγαστρο ή μία πέργκολα εν πάση περιπτώσει, και όχι ο τετραγωνισμός του κύκλου.

Αυτά τα τερτίπια που κάνετε ως Οργανισμοί, ως Δημόσιο, ως Τοπική Αυτοδιοίκηση, και να πετάει το μπαλάκι της ευθύνης η μία υπηρεσία στην άλλη, δεν μας τιμά σαν Χώρα, σαν Έθνος, σαν λαό.
Μην ξεχνάτε ότι σε αυτήν την Χώρα που λέγεται Ελλάδα, γεννήθηκε η Δημοκρατία, και ο Πολιτισμός, κατεβείτε λοιπόν από τα δέντρα. ή ξεκαβαλήστε τα ..καλάμια σας, και ταχθείτε επιτέλους σε αυτό που ορκιστήκατε, να υπηρετείτε τον πολίτη.»
                                                                                                                        Ματθαίος (Μάκης) Ιγγλέσης