Το ντροπαλό παιδί.  Πώς μπορώ να το βοηθήσω

Γράφει η Παιδοψυχολόγος
Σοφία Παυλίδη

Χαρακτηρίζοντας ένα παιδί ως ντροπαλό, συνήθως εννοούμε ότι το συγκεκριμένο παιδί εμφανίζει στοιχεία αμηχανίας και διστακτικότητας στις σχέσεις με τους γύρω του. Είναι το παιδί που από μόνο του σπάνια θα πάρει την πρωτοβουλία για επαφή και αλληλεπίδραση, αλλά και όταν εκτεθεί σε μια κοινωνική περίσταση, δεν θα ανταποκριθεί σε αυτήν ικανοποιητικά για την ηλικία του.

Σε μικρές ηλικίες, η ντροπή είναι κάτι που θεωρείται φυσιολογικό χαρακτηριστικό στην συμπεριφορά των παιδιών, και δεν θα πρέπει να ανησυχεί τους γονείς, διότι τις περισσότερες φορές αυτή ξεπερνιέται σε μεγάλο βαθμό όσο το παιδί ωριμάζει συναισθηματικά.
Βέβαια, ανεξάρτητα από την ηλικία, θα υπάρχουν κάποια παιδιά που θα είναι πάντα λιγότερο κοινωνικά και εξωστρεφή από άλλα, οι λεγόμενοι εσωστρεφείς χαρακτήρες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν κάποιο πρόβλημα.

Η ντροπή και η συστολή ενός παιδιού για να χαρακτηριστεί ως πρόβλημα, πρέπει να είναι έντονη, να διαρκεί πολύ, να εμφανίζεται στις περισσότερες κοινωνικές δραστηριότητές του, να ενοχλεί το ίδιο το παιδί και να επηρεάζει αρνητικά διάφορους τομείς της ζωής του.

Τι μπορεί να κάνει ο γονιός για να βοηθήσει το ντροπαλό παιδί του;

-Είναι σημαντικό οι γονείς να μην επικρίνουν το παιδί τους για την ντροπαλότητά του. Καλύτερα  μην θυμώνετε μαζί του όταν δείχνει ντροπή, γιατί κάτι τέτοιο αυξάνει το άγχος του παιδιού, και έτσι «κλείνεται» περισσότερο στον εαυτό του.

-Μην γίνεστε η «φωνή» το! Συχνά, οι γονείς ντροπαλών παιδιών, μπαίνουν στον πειρασμό να απαντούν αντ ’αυτού. Για παράδειγμα, αν το παιδί βρίσκεται σε ένα φιλικό περιβάλλον και ερωτηθεί κάτι, συνήθως διστάζει να απαντήσει λόγω της ντροπαλότητάς του. Μην σπεύσετε να «γίνετε» η φωνή του… Δώστε του χρόνο και χώρο να απαντήσει, διότι αλλιώς, το ντροπαλό παιδί  «επαναπαύεται» γνωρίζοντας ότι σε αντίστοιχες περιστάσεις πάντα η μαμά ή ο μπαμπάς θα τον «βγάζουν» από την άβολη θέση να  χρειαστεί να μιλήσει.

-Αποφεύγετε την σύγκριση της συμπεριφοράς του παιδιού με αυτήν των αδελφών του ή άλλων παιδιών.

-Χρησιμοποιήστε συχνά τον έπαινο για να ενισχύσετε τα θετικά χαρακτηριστικά του και την αυτοπεποίθησή του.     

-Δώστε στο παιδί την ευκαιρία και την δυνατότητα για εξωσχολικές δραστηριότητες. Θα ήταν καλό να φέρνετε το παιδί σε επαφή με ομάδες δύο ή τριών παιδιών, και σταδιακά με μεγαλύτερες ομάδες παιδιών, από την γειτονιά, το σχολείο ή και άλλου τύπου δραστηριότητες (προσκοπισμός, αθλητικά σωματεία, παιδικές χορωδίες, κατασκηνώσεις, δημιουργική απασχόληση). Επίσης, βοηθάει πολύ ένα ντροπαλό παιδί, όταν έχει όλη η οικογένεια ένα δραστήριο κοινωνικό πρόσωπο, ώστε να αποτελείτε για αυτό πρότυπα προς μίμηση.
-Μην περιμένετε ότι το παιδί σας θα γίνει από την μια μέρα στην άλλη κοινωνικό. Μια τέτοια προσδοκία δεν είναι ρεαλιστική. Δώστε του χρόνο!