Η κρουαζιέρα και τα κρουαζιερόπλοια στη Ρόδο

Γράφει ο
Νίκος Χαραλάμπης
Ναυπηγός, μηχανολόγος-μηχανικός

 

Μπαίνοντας  τώρα  πια  για τα  καλά  στην προεκλογική  περίοδο  καλό  θα  ήτανε  να  προβληματιστούμε (κυρίως  οι  Υποψήφιοι)  για την  κατάσταση  που  επικρατεί στην κρουαζιέρα και τις  αιτίες της συνεχομένης  πτώσης  των  αφίξεων  σε πλοία  στο  νησί  μας.

Θα  πω την ταπεινή  μου  άποψη  και όποιος  θέλει  ας την ακούσει.
Επειδή  σε όλους  αρέσει  να κάνουμε  κριτική  για  καθετί που νομίζουμε  ότι  είναι  στραβό, καλό θα  είναι  να  βρίσκουμε    και  να προτείνουμε  λύσεις. Εάν  τις  γνωρίζουμε. Αλλιώς  είναι  φρονιμότερο  να  ακούμε αυτούς  που  κάτι ξέρουνε.
Το  ότι  στη Ρόδο  υπάρχει μια  φθίνουσα  κατάσταση σε  αφίξεις των   κρουαζιερόπλοιων  οφείλεται  σε  πολλούς  παράγοντες.

Για όλα πάντως φταίμε  κυρίως ΕΜΕΙΣ  και όταν  λέω  εμείς  εννοώ  ότι  φταίμε  όλοι εμείς με τη σειρά ευθύνης  που  παραθέτω:

  • Το Λιμενικό Ταμείο
  • Ο Δήμος Ρόδου
  • Η  ένωση  Ξενοδόχων
  • Η  ένωση  πρακτόρων
  • Όλα  τα  Επιμελητήρια τεχνικό - οικονομικό -εμπορικό.

ΕΤΣΙ  για  να  έλθουν τα  κρουαζιερόπλοια  πρέπει  να  πείσουμε τις μεγάλες  ναυτιλιακές  εταιρείες  (και  τουρ οπερέιτορς) ότι η Ρόδος είναι  ένα  νησί που  μπορεί  να τους  προσφέρει:
Πρώτον -  Κέρδος
Δεύτερο - Ευκολίες  στο  λιμάνι για το  πλοίο και την  Εταιρεία
Τρίτο  -  Ευκολίες  στο λιμάνι  για τους  επιβάτες
Τέταρτο - Κάτι  μοναδικό που  θα  θυμούνται οι επιβάτες  μόλις  πατήσουν  το πόδι τους στη  Ρόδο
Πέμπτο -  ΑΣΦΑΛΕΙΑ για τους  Επιβάτες και  το  ΠΛΟΙΟ τους
Έκτο -  Η κρουαζιέρα είναι συνδεδεμένη με τις  Διεθνείς  πολιτικές  συγκυρίες.

Ας  αναλύσουμε   λίγο  όλα  τα  παραπάνω:
-Το  λιμάνι της  Ρόδου έχει το  ίδιο  κόστος  σχεδόν  με όλα  τα  άλλα  λιμάνια της  Ελλάδος  για τα  πλοία,  άλλα  είναι  ακριβότερο  από  τα  απέναντι  τουρκικά  παράλια.
Άρα οι  Εταιρείες  δεν  έχουν  ιδιαίτερο  κέρδος, και  είναι  φανερό ότι  κανένας  δεν φρόντισε  να έχουν τα  πλοία  φτηνότερα, καύσιμα,  πρώτες  ύλες,  τρόφιμα, υπηρεσίες του δήμου, απόβλητα, κ.λπ. ή τουλάχιστον  να  αναρωτηθούμε  εάν  μπορούμε  να  είμαστε  φτηνότεροι.

-Οι  ευκολίες  που  έχει  το  λιμάνι  της  Ρόδου  είναι  ένας  αχταρμάς  για  όλα τα  πλοία, τουριστικά, επιβατηγά, τσιμεντάδικα, φορτηγά, πολεμικά, κοντεϊνεράδικα, καΐκια με  ψάρια  και όποιο άλλο  είδος  πλοίου  υπάρχει  στη  Γη . Δεν έχουν  φροντίσει  τουλάχιστο  εδώ  και  10 χρόνια  να   ξεκινήσουμε  ένα  νέο  Λιμάνι  ένα  νέο  μόλο  για  να  διευκολύνουμε τουλάχιστον  το  καλοκαίρι τα  κρουαζιερόπλοια  να  μην  ανακατεύονται  με  άλλα  πλοία.

- Στο λιμάνι  της  Ρόδου  δεν υπάρχει  καμία   διευκόλυνση  για  τους  επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων. Ούτε  ένα  σκίαστρο, ένα  σημείο όπου  θα  ενημερώνονται για  το  νησί, ένα  τουριστικό  οδηγό, μόνο τους παίρνουν σαν τα  πρόβατα με  τα πούλμαν  και  τους  δείχνουνε  ό,τι  θέλουν, ενώ  τα  ταξί  κλείνουν  τους  δρόμους προς  άγρα  πελατών. Στην  πόλη της  Ρόδου  πάντως   μένουν  πάντα  οι  λιγότεροι.

-Ο  επιβάτης του  κρουαζιερόπλοιου μόλις  πατήσει το  πόδι του  στη  ΡΟΔΟ   αντικρίζει κάμποσα  πούλμαν, ένα  καφενείο που  το ονομάζουν  κτίριο  επιβατών και το  οποίο δουλεύει  συνήθως με  συνταξιούχους  ή εάν  το  πλοίο  δέσει  στο κεντρικό  λιμάνι  σε  ένα αρχαίο  κτίριο τελωνείου ανακατεμένο   με  τα   DUTY  FREE    από  τα  οποία   ούτε  ο  Δήμος  ούτε  το  Λιμενικό  Ταμείο  ούτε η  πόλη της  Ρόδου  εισπράττουν  ΚΑΜΙΑ  ΔΡΑΧΜΗ  (σε άλλα  λιμάνια  οι  κύριοι του  υπουργείου  Οικονομικών  δίνουν  ποσοστά  από τις  εισπράξεις  τους) και  όλοι  είμαστε  ευτυχισμένοι.

 Που  θα  έπρεπε  οτιδήποτε   κατασκευάζεται  μέσα  στη  ζώνη  λιμένος  της  Ρόδου  να  προερχόταν  από  διαγωνισμό  μελετών  ειδικών  Αρχιτεκτόνων (δόξα τω  Θεώ  ο  τόπος μας  έχει  πολλούς)  και  ο  κάθε   επιβάτης να  έμενε  εκστασιασμένος με  την  ομορφιά  αυτού  που  αντικρίζει. Ένα  παράξενο  κτίριο, ένα  τεράστιο  σιντριβάνι, ένα εκκεντρικό  αρχαίο  άγαλμα  κάτι  που  να  διαφέρει  επιτέλους όπως  στα περισσότερα  τουριστικά  Λιμάνια του  κόσμου.

Αντί  αυτού  από  το  2005  που  βάλαμε  τα  ΔΕΛΦΙΝΑΚΙΑ  μαζί με τον  Γιαννόπουλο του ντόπιου  γλύπτη  Νεοφύτου  δεν  υπάρχει τίποτα άλλο. Και   ευτυχώς έχει  γίνει  σχεδόν  σήμα κατατεθέν του  λιμανιού.
Εδώ  και  ΤΡΙΑΝΤΑ  ΧΡΟΝΙΑ  αναμασάμε  ότι  έχουμε   το   ΜΑΣΤΕΡ  ΠΛΑΝ,   είμαστε  για  γέλια  και  για  κλάματα κάθε φορά που το  αναφέρουν. Ένα  σχέδιο  που  μελετήθηκε   πριν 40  χρόνια  όταν τα  πλοία  ήτανε το  μεγαλύτερο 200  μέτρα και  βύθισμα 6 μέτρα, ενώ  σήμερα  είναι 350 μέτρα  και  βύθισμα 9 μέτρα.

Όταν οι  μεταφορές  εμπορευμάτων την  εποχή  εκείνη  χρειαζόταν  τεράστιες  αποθήκες και  χώρους  τελωνείων,  λιμεναρχείων και  ένα  σωρό  άλλα. Σήμερα το 90%  των  εμπορευμάτων  έχει  ελάχιστες  ανάγκες  τελωνείου  λόγω ΕΕ, όπως ελάχιστους  χώρους  αποθηκών  αφού  μεταφέρονται  σε  κοντέινερ,  κατά  τα  άλλα  συζητούν  για το  ΜΑΣΤΕΡ  ΠΛΑΝ  που  προγραμματίστηκε την  εποχή  του  παππού  μου.

-Τα  μεγάλα  κρουαζιερόπλοια  αναγκάζονται  να προσεγγίζουν  το  λιμάνι  στην  άκρη του  μόλου   για να  είναι  πιο  εύκολο στις  μανούβρες  γιατί  το  λιμάνι  Μικραίνει  όταν  Μεγαλώνουν  Τα  ΠΛΟΙΑ. Ξέρετε  τι  σημαίνει  σε  μια  ναυτιλιακή  εταιρεία  όταν  ένας  καπετάνιος  τους  λέει  ότι  το  λιμάνι  της  Ρόδου είναι  δύσκολο;  Η  εταιρεία  αμέσως  ψάχνει  για  εναλλακτικούς  προορισμούς.

Το  Λιμενικό Ταμείο  έπρεπε  να  έχει  προχωρήσει  σε  άλλους  χώρους για  κατασκευή  μεγάλης  προβλήτας ή  μόλου  για  τη διευκόλυνση  των  κρουαζιερόπλοιων.

Ταυτόχρονα πρέπει να εξασφαλίσουμε   ασφάλεια  στο  υπάρχον  λιμάνι  όχι  να  δουλεύει  μόνο το  καλοκαίρι,  είμαστε  2019 πια.

Τέλος η  άφιξη  κρουαζιερόπλοιων  εξαρτάται από τις   διεθνείς  συγκυρίες,  εάν το  επιτρέπουν,  κάτι  που  δεν  εξαρτάται  από  εμάς, εάν  υπάρχει  ένταση  στην  περιοχή  μας  τότε  είναι  δύσκολο να  έχουμε  αφίξεις.

Εάν  έχουμε  ησυχία  και   βελτιώσουμε  όλα  τα παραπάνω,  τότε  στη  Ρόδο  θα  έρχονται  800  πλοία κάθε σεζόν όπως το  1993.

Εν  κατακλείδι: Πρέπει  να  γίνει  Οργανισμός  Λιμένος  Δωδεκάνησου στα  πρότυπα  των  12- 13  που  ήδη  υπάρχουν στην  Ελλάδα. Ένας  οργανισμός που  λειτουργεί με Ιδιωτικά κριτήρια και νόμους  και  όχι  με τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία του  Δημοσίου  για  να  παίρνονται  αποφάσεις  γρήγορα  και  να  υλοποιούνται γρήγορα,  όχι  να  περνάει  μια  γενιά  για  να  κατασκευαστεί ένα  Λιμενικό έργο. Έτσι   θα   κερδίζουν  οι  Δήμοι, θα  κερδίζουν οι  πολίτες  και κυρίως θα  απασχολούνται και θα το  διοικούν  εξειδικευμένοι  υπάλληλοι.

Πρέπει να  προχώρησει ο Δήμος  με  όλους  τους  τοπικούς  φορείς,  να  κάνει  προσφορές  στις  μεγάλες  Ναυτιλιακές  Εταιρείες για  διευκόλυνση,  για αγορά  πρώτων υλών από τη  Ρόδο, Δωδεκάνησο σε  συνεννόηση  με  όλους: παραγωγούς,  εμπόρους, καταστηματάρχες, ξενοδόχους  κ.λπ.
Να κάνουμε  επαφή  κάθε  χρόνο  στις  Ναυτιλιακές  εταιρείες  με  συγκεκριμένες  προτάσεις για  να είμαστε  πάντα  πιο δελεαστικοί  από  άλλα λιμάνια.

Δεν αρκεί να κάνουμε ταξιδάκια  στις  εκθέσεις  για  δείξουμε μόνο την  ομορφιά  της  Ρόδου. Οι τελικές αποφάσεις για  το  πού  θα  πάνε  κρουαζιέρα  τα  μεγάλα  πλοία   παίρνονται  από  αλλού. Aυτούς πρέπει να επηρεάσουμε.