«Μπαμπάδες εν δράσει...!»

Γράφει η Σοφία Παυλίδη
Παιδοψυχολόγος, Προϊσταμένη Κέντρου Παροχής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών ΔΟΠ Δήμου Ρόδου
 

Στις μέρες μας, η παραδοσιακή αντίληψη ότι στην οικογένεια η μαμά βρίσκεται στο σπίτι για τα παιδιά και το νοικοκυριό, και ο μπαμπάς στη δουλειά, έχει αλλάξει σε σημαντικό βαθμό. Όχι μόνο γιατί η πλειοψηφία των μαμάδων εργάζονται πλέον έξω από το  σπίτι, αλλά και γιατί οι περισσότεροι μπαμπάδες έχουν συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να συμμετέχουν πιο ενεργά στο μεγάλωμα των παιδιών τους!

Το συνηθέστερο παράπονο ενός παιδιού προς το πατρικό πρόσωπο εκφράζεται ξεκάθαρα:  «ο μπαμπάς μου λείπει πολλές ώρες από το σπίτι»…

Σίγουρα υπάρχουν μπαμπάδες πολυάσχολοι, με σημαντικές επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι οποίες δεν μπορούν να περιμένουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, σημασία για ένα παιδί έχει έστω και ο λίγος χρόνος που μπορεί να διαθέσει ο πατέρας του για εκείνον, να είναι ποιοτικός. Γιατί αυτό που εν τέλει μετρά για ένα παιδί, είναι ο πατέρας να συνειδητοποιήσει την απόλυτη ανάγκη να αξιοποιεί στο έπακρο τον χρόνο που είναι σε θέση να του διαθέτει.

Ακόμα και σε περιπτώσεις διαζυγίου, το παιδί πρέπει να ενθαρρύνεται να διατηρεί συχνή και καλή επικοινωνία με τον πατέρα του.

Έτσι, λοιπόν, μπαμπάδες έχετε υπόψη τα ακόλουθα σημεία:
- Ακόμα και αν είναι λίγος ο διαθέσιμος ελεύθερος χρόνος, αξιοποιήστε τον ουσιαστικά με το παιδί σας.

- Επιδιώξτε, με κάθε ευκαιρία, να περνάτε χρόνο όλη η οικογένεια μαζί. Για παράδειγμα, μπορείτε να φροντίσετε να τρώτε τα μεσημέρια όλη η οικογένεια παρέα! Ο χρόνος στο τραπέζι είναι μια ευκαιρία, ακόμα και σε μια φορτωμένη με υποχρεώσεις μέρα, να έρθει κοντά η οικογένεια και να αλληλεπιδράσουν συναισθηματικά τα μέλη της.

- Είναι σημαντικό ο πατέρας να αναπτύξει κάποιες ασχολίες με το κάθε παιδί του ξεχωριστά, χωρίς την παρουσία της μαμάς (π. χ ψάρεμα, βόλτα στο γήπεδο, σινεμά). Ιδιαίτερα αν ένα παιδί αντιμετωπίζει θέματα έντονης προσκόλλησης με την μητέρα του, αυτό θα βοηθήσει να εδραιωθεί ένα συναισθηματικό «πλησίασμα» ανάμεσα στον πατέρα και το παιδί, βοηθώντας το να «απαγκιστρωθεί» από την εξαρτητικού τύπου σχέση που έχει αναπτύξει με την μητέρα.

- Ιδιαίτερα για τα αγόρια, η ύπαρξη σχέσης εγγύτητας με τον πατέρα τους, είναι απαραίτητη για την ομαλή συναισθηματική τους ανάπτυξη. Ο πατέρας είναι το πρόσωπο το οποίο αποζητούν τα αγόρια για να ταυτιστούν μέσα από τη διαδικασία μίμησής του.

Τα αγόρια με ενεργή την παρουσία του πατέρα στη ζωή τους, έχουν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν ανασφάλεια, εσωστρέφεια και χαμηλή αυτοπεποίθηση αργότερα στη ζωή τους ως ενήλικες. Αλλά και τα κορίτσια που έχουν εδραιώσει καλή σχέση με το πατρικό πρόσωπο, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αρμονικότερες ετερόφυλες σχέσεις όταν ενηλικιωθούν.

Συνεπώς, ο πατέρας είναι, ή θα έπρεπε να είναι, εξίσου με την μητέρα, κεντρικό πρόσωπο στην ανατροφή των παιδιών του. Κανένας από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Ας μην ξεχνάμε πως η ευτυχία ενός παιδιού είναι αποτέλεσμα της σωστής συμπεριφοράς και των δύο γονέων, δεν αρκεί μόνο του ενός!