Διπλό πρόβλημα με Πολάκη

Γράφει ο Γιώργος Κύρτσος
Ευρωβουλευτής Ν.Δ.

 

Η συμπεριφορά του κ. Πολάκη αποτελεί πρόκληση για το δημοκρατικό μας σύστημα. Δημιουργεί διπλό πρόβλημα αξιοπιστίας για την πολιτική και τα κόμματα.

Δίνει το χειρότερο παράδειγμα και βρίσκει μιμητές στον ΣΥΡΙΖΑ, στο πολιτικό σύστημα γενικότερα και στην κοινωνία.

Από την άλλη, αυτοί που έχουν υποχρέωση να του απαντήσουν κινδυνεύουν να τους τραβήξει στα χαμηλά της πολιτικής με αποτέλεσμα να προβάλεται μια ιδιαίτερα αρνητική εικόνα που απομακρύνει πολλούς συμπολίτες μας από τα κοινά.

Κατήφορος χωρίς τέλος
Στη διάρκεια των τελευταίων δέκα ημερών, ο κ. Πολάκης εντυπωσίασε με την κακή συμπεριφορά του, ξεπερνώντας με άνεση και το προηγούμενο που έχει δημιουργήσει.

Πρώτον, αν και υπουργός αρμόδιος για την Υγεία καπνίζει προκλητικά σε κλειστούς δημόσιους χώρους στέλνοντας το μήνυμα της «μαγκιάς» και της απόλυτης περιφρόνησης στα δικαιώματα όσων βρίσκονται δίπλα του την ώρα που απολαμβάνει το τσιγάρο του.

Όπως ήταν φυσικό, ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για θέματα Υγείας Αντριουκαΐτις, τον επέπληξε δημόσια επισημαίνοντας ότι είναι απαράδεκτο για έναν αρμόδιο για θέματα Υγείας να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Ο κ. Πολάκης αντί να συμμορφωθεί ή έστω να ζητήσει συγγνώμη έκανε μειωτικά σχόλια για τον Ευρωπαίο Επίτροπο.

Δεύτερον, ο κ. Πολάκης καταδικάστηκε πρωτόδικα σε αποζημίωση 18.000 ευρώ στην οικογένεια του Βασίλη Μπεσκένη, του δημοσιογράφου που «έφυγε» τόσο ξαφνικά στα 43 του.

Ο κ. Μπεσκένης ήταν διαρκής στόχος fake news παραγωγής Πολάκη, σε μία προσπάθεια να απαξιωθεί η δημοσιογραφική κριτική του και να παρουσιαστεί σαν χρηματοδοτούμενος από πολιτικούς αντιπάλους του κ. Πολάκη και το ΚΕΕΛΠΝΟ.

Όλα αυτά, τα οποία μπορεί να κλόνισαν την υγεία του Μπεσκένη, κατέρρευσαν στο δικαστήριο. Ο Πολάκης δεν βρήκε το θάρρος να ζητήσει συγγνώμη για όσα έκανε, αντίθετα πέρασε στην αντεπίθεση υποστηρίζοντας ότι θα… δικαιωθεί στο Εφετείο.

Τρίτον, ο σχολιαστής της συμπολιτευόμενης Εφημερίδας των Συντακτών κ. Νανούρης εξέφρασε, σε κείμενο που δημοσίευσε στην εφημερίδα, την πλήρη αντίθεσή του στο στυλ Πολάκη. Εισέπραξε και αυτός ένα υβρεολόγιο από τον κ. Πολάκη, ο οποίος τον χαρακτήρισε «αριστεριστή» του οποίου η κριτική δεν έχει σημασία.

Τέταρτον, σε περίοδο σκληρής λιτότητας, κατά την οποία οι τράπεζες μειώνουν τη χρηματοδότηση στα νοικοκυριά και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο κ. Πολάκης κατάφερε να πάρει καταναλωτικό δάνειο ύψους 100.000 ευρώ από την Attica Bank.

Είναι η τράπεζα που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ για τις κομματικές «δουλειές», όπως φάνηκε με την υπόθεση Καλογρίτσα.

Ο κ. Πολάκης βρέθηκε πολιτικά εκτεθειμένος εξαιτίας του μεγάλου καταναλωτικού δανείου, πέρασε όμως και σε αυτή την περίπτωση στην αντεπίθεση υποστηρίζοντας ότι συκοφαντήθηκε, καταγγέλλοντας, μαζί με την κυβέρνηση, τον διοικητή της ΤτΕ κ. Στουρνάρα και μαγνητοφωνώντας την τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον τελευταίο για να χρησιμοποιήσει το περιεχόμενό της παράνομα, στον πόλεμο των εντυπώσεων.

Είναι φανερό ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά, πολύ περισσότερο αποτελεσματικά, όταν ο Πολάκης δίνει τον τόνο στην κυβερνητική παράταξη έχοντας την πολιτική κάλυψη και την ενθάρρυνση του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα.

Δύσκολη απάντηση
Η πολιτική απάντηση στις διαρκείς προκλήσεις του κ. Πολάκη είναι δύσκολη. Τα δημοκρατικά κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικά η ΝΔ έχουν υποχρέωση να ασκούν κριτική στον κ. Πολάκη και στους πολιτικούς μιμητές του σε μια προσπάθεια να ανεβάσουν το επίπεδο του δημοσίου βίου και να ενισχύσουν την αξιοπιστία του δημοκρατικού μας συστήματος. 

Υπάρχει όμως σοβαρός κίνδυνος να παρασυρθούν στον βούρκο του Πολάκη και να ενισχύσουν το μήνυμα της απαξίωσης των θεσμών και της πολιτικής ζωής. Σε αυτή την περίπτωση ακόμη περισσότεροι συμπολίτες μας θα γυρίσουν την πλάτη στην πολιτική, θεωρώντας ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Θα πρόκειται για μια νίκη τακτικής Πολάκη-ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σε αυτή τη φάση επιδιώκουν τη φυγή του κόσμου από την πολιτική προκειμένου να σταθεροποιήσουν τη θέση τους στο πολιτικό σύστημα.  

Το συμπέρασμα είναι ότι η καταγγελία του Πολάκη είναι αναγκαία αλλά πρέπει να γίνεται με τρόπο που να τον απομονώνει, στο μέτρο του δυνατού, από το κοινωνικό σύνολο και όχι να μεγαλώνει την απόσταση που χωρίζει την κοινωνία από την πολιτική.