Πανάκριβο το δεκαετές ομόλογο με 4%

Γράφει ο
Γιώργος Κύρτσος
ευρωβουλευτής Ν.Δ.

 

Ενισχύεται η δυναμική υπερχρέωσης της χώρας
Ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος θα «κούρευε» ή και θα εξαφάνιζε το δημόσιο χρέος το 2015 φθάνει στο τέλος της κυβερνητικής του τετραετίας με το δημόσιο χρέος να βρίσκεται στο επίπεδο-ρεκόρ του 182% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Προκαλεί εντύπωση αυτή η κούρσα προς την υπερχρέωση η οποία συνοδεύεται από εξαιρετικά υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα τα οποία έχουν στόχο την άμεση και δραστική μείωση του δημόσιου χρέους. Μια άλλη σημαντική αλλαγή σε σχέση με το ξεκίνημα της τετραετίας είναι ότι τότε ο κ. Τσίπρας υποστήριζε ότι θα έπαιζε τα νταούλια που θα «χόρευαν» τις αγορές ενώ σήμερα, αυτός και οι συνεργάτες του, θριαμβολογούν γιατί μπόρεσαν να πείσουν τις διεθνείς αγορές να χρηματοδοτήσουν το δεκαετές ομόλογο του ελληνικού Δημοσίου ύψους 2,5 δισ. ευρώ με επιτόκιο της τάξης του 4%.

Απαγορευτικό το κόστος
Παρά τις χαρές και τα πανηγύρια του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης η αλήθεια είναι σκληρή για το ελληνικό Δημόσιο και κυρίως για τους φορολογούμενους πολίτες που θα πληρώσουν, σε βάθος χρόνου, τον λογαριασμό.

Πρώτον, ο κ. Τσίπρας έφυγε από το τρίτο πρόγραμμα-μνημόνιο με 24 δισ. ευρώ λιγότερα από τα συμφωνηθέντα, τα οποία θα παίρναμε με επιτόκιο κατώτερο του 1%.

Οι πιστωτές απαλλάχθηκαν από ένα μεγάλο πολιτικό βάρος γι’ αυτό αρκετοί από αυτούς είπαν καλά λόγια για τον κ. Τσίπρα. Το ελληνικό Δημόσιο στερήθηκε 24 δισ. ευρώ με προνομιακό επιτόκιο για να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές 2 έως 3 δισ. τη φορά με τετραπλάσιο επιτόκιο, εάν κρίνουμε από την έκδοση του δεκαετούς ομολόγου.  Η διαφορά στο κόστος εξυπηρέτησης των δανείων είναι τεράστια σε βάθος χρόνου, αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί τον κ. Τσίπρα ο οποίος θέλησε να φανεί ευχάριστος στους Ευρωπαίους εταίρους και πιστωτές για να εξασφαλίσει την ανοχή τους σε προεκλογικούς ελιγμούς που έχουν σχέση με την οικονομία.

Δεύτερον, η ελληνική οικονομία δεν αντέχει δανεισμό με επιτόκιο της τάξης του 4% με τον ετήσιο πληθωρισμό να κινείται τα τελευταία χρόνια από 0% έως 1%. Το πραγματικό επιτόκιο είναι τεράστιο και θα πρέπει να αναπτύσσεται η οικονομία με ρυθμό 3% ως 3,5% τον χρόνο, για μεγάλη χρονική περίοδο, για να μην συμβάλει το εξαιρετικά υψηλό επιτόκιο στη σταδιακή αύξηση του δημόσιου χρέους σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Τρίτον και σημαντικότερο, το επιτόκιο της τάξης του 4% δείχνει πόσος χρόνος χάθηκε για την ελληνική οικονομία εξαιτίας των λαθών και των παραλείψεων του κ. Τσίπρα.

Το επιτόκιο στο δεκαετές ομόλογο της Κύπρου είναι της τάξης του 2%, της Πορτογαλίας της τάξης του 1,5% ενώ το επιτόκιο στο δεκαετές ομόλογο της Ιρλανδίας είναι της τάξης του 1%.
Να θυμίσουμε ότι το καλοκαίρι του 2014, λίγο πριν αρχίσει η μεγάλη πολιτική περιπέτεια, το επιτόκιο στα κυπριακά ομόλογα ξεπερνούσε εκείνο των ελληνικών ενώ η απόσταση του υψηλότερου ελληνικού και του πορτογαλικού επιτοκίου θα μπορούσε να είχε καλυφθεί μέσα στο 2015 αν ολοκλήρωνε η κυβέρνηση Σαμαρά την προσπάθειά της.

Ιδανικές συνθήκες
Όπως έγραψαν οι Financial Times το ελληνικό δεκαετές ομόλογο εκδόθηκε σε ιδανικές συνθήκες στην Ευρωζώνη εφόσον υπάρχει άφθονη ρευστότητα λόγω  της πολιτικής που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν υπάρχει προοπτική  άμεσης αύξησης των επιτοκίων όπως διαβεβαιώνει ο Μάριο Ντράγκι και η διαφορά στην απόδοση των ελληνικών τίτλων είναι συγκλονιστική εφόσον τα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου είναι πολλαπλάσια των άλλων χωρών.  Υπάρχει ένας πρόσθετος παράγοντας που περιορίζει κάπως το ρίσκο και τις απαιτήσεις των επενδυτών. Η προοπτική εκλογικής νίκης της ΝΔ, όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, βελτιώνει τη στάση αγορών και επενδυτών όπως ακριβώς στα τέλη του 2014 η προοπτική της άμεσης επικράτησης Τσίπρα-Βαρουφάκη με... μυαλά Μαδούρο οδηγούσε σε μεγάλη πτώση του χρηματιστήριου και σε κατακόρυφη άνοδο των επιτοκίων δανεισμού.