Έγιναν τσαγκάρηδες στη Ρόδο και πάνε καλά!

Έγιναν τσαγκάρηδες. Παρά τις σπουδές τους- καθηγητής ηλεκτρολογίας ο Αλέξανδρος, με σπουδές στα οικονομικά ο Γιώργος, στα 28 του ο ένας, στα 29 ο άλλος, αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να περιμένουν να γίνει το θαύμα και πήραν τη ζωή στα χέρια τους.

Για όποιους το χαρτζιλίκι από τον μπαμπά, τη μαμά ή τη γιαγιά δεν είναι λύση ούτε καν προσωρινή, υπάρχουν δουλειές. Και ειδικά στη Ρόδο που αν δεν δουλεύεις κάτι σημαίνει στο βάθος-βάθος.

Ο Αλέξανδρος Καραγιάννης και ο Γιώργος Βλασόπουλος, δεν κατέφυγαν στη λύση των ξενοδοχείων και αφήνουν πια τις καλύτερες εντυπώσεις στους πελάτες τους. 

Μορφωμένοι, με χαμόγελο, κι ευγένεια, φέρνουν ωραίο αέρα και είναι απ’ αυτά τα παραδείγματα που πρέπει να τα ξέρει κανείς. 

Πώς σας ήρθε η ιδέα να γίνετε τσαγκάρηδες;
Τυχαία όπως έρχονται τα περισσότερα στη ζωή. Η πρόταση ήταν ενδιαφέρουσα και είπαμε να το δοκιμάσουμε. Μεταποίηση υποδημάτων, τσαντών, αλλαγές χρωμάτων, και πολλά ακόμα. Αισθανόμαστε ότι δημιουργούμε. Είναι μια τέχνη που δεν μαθαίνεται σε σχολή. Όταν πήραμε την απόφαση πήγαμε στη Θεσσαλονίκη όπου και εκπαιδευτήκαμε από την εταιρεία.

Ήσασταν φίλοι;
Γνωριζόμασταν.

Τσαγκάρηδες; Κάτι πιο εύκολο, πιο βατό δεν σκεφτήκατε;
Ήμασταν διστακτικοί στην αρχή γιατί υπήρχαν κι άλλες δουλειές που μπορείς να κάνεις αν είσαι νέος. Στην πορεία της δουλειάς όμως βρήκαμε ενδιαφέρον. Αυτό που μέτρησε για εμάς είναι ότι και οι δύο δεν θέλαμε να δουλεύουμε μόνο για σαιζόν, αλλά 12 μήνες το χρόνο. Αν δουλεύεις για τη σεζόν για 7 μήνες δεν έχεις ρεπό, κι ούτε ν΄ αρρωστήσεις δεν μπορείς.
 

O Γιώργος στη ραπτομηχανή!
O Γιώργος στη ραπτομηχανή!


Δηλαδή υπάρχουν δουλειές, αν κάποιος θέλει να δουλέψει;
Στη Ρόδο αν πεις ότι δεν υπάρχει δουλειά είναι επειδή ή θες να γίνεις διευθυντής αμέσως με 1.500 ευρώ το μήνα ή δεν έχεις τόσο μεγάλη ανάγκη τα χρήματα, κι επομένως ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο και μόνο αυτό. Κι αυτό μπορείς να το κάνεις επειδή υπάρχουν αβάντες ειδικά στη Ρόδο και εννοώ την οικογένειά σου η οποία τροφοδοτεί. Έχει να κάνει με το χαρακτήρα κάποιου. Ή περιμένεις το χαρτζιλίκι από τους άλλους ή ξεκινάς, παλεύεις και προσδοκάς το καλύτερο.

Είναι πολλοί αυτοί στη δική σας ηλικία που προτιμούν να περιμένουν αντί ν΄ αρχίσουν να εργάζονται κάπου;
Αν δεν βρουν στο αντικείμενο που σπούδασαν, πολλοί δεν θέλουν να δοκιμάσουν σε κάτι που κατά την κρίση τους είναι κατώτερο. Γι αυτό και στο τέλος οδηγούνται στο να δουλεύουν για τη σεζόν σε κάποιο ξενοδοχείο.

Εσύ Αλέξανδρε, ήρθες από την Έδεσσα. Τι βρήκες εδώ;
Πανωμερίτης όπως θα λέγαμε. Ήταν εδώ κι ο αδελφός μου, έκανα κι εγώ το στρατιωτικό μου στη Ρόδο και τελικά ήρθα γιατί υπάρχουν ευκαιρίες και είναι πολλές και βέβαια αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι στη Ρόδο υπάρχουν λεφτά φουλ.

Θα μπορούσες να είχες βρει δουλειά στην Έδεσσα;
Και στην Έδεσσα θα μπορούσα να βρω δουλειά, αλλά με τις ίδιες ώρες που δουλεύω στη Ρόδο και τις ίδιες συνθήκες, τα χρήματα  που θα έπαιρνα εκεί θα ήταν 400 ευρώ. Εκεί βέβαια θα μπορούσα να βρω σπίτι με λιγότερα χρήματα! Η ζωή όμως στη Ρόδο είναι εξαιρετική. Είναι μία μικρογραφία της Αθήνας με την έννοια ότι μπορείς να βρεις τα πάντα, κι εδώ έχει και θάλασσα, καιρό, δουλειές…