Εφηβικό Κολοσσού: Ο βασιλιάς στο θρόνο του

Σ’ ένα τόσο απαιτητικό επίπεδο όσο είναι αυτό των εφήβων, με όλα τα αντικειμενικά εμπόδια, όπως είναι οι σχολικές υποχρεώσεις και τα εντατικά διαβάσματα για τις πανελλήνιες, το three-peat δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Ειδικά όταν πρόκειται για μία πόλη της περιφέρειας και όχι του κέντρου, με την «πισίνα» των ταλέντων να είναι περιορισμένη και συγκεκριμένη.

Η επιτυχία του Κολοσσού, με τον back-to-back…to-back τίτλο, αν μη τι άλλο, καταδεικνύει πως η παραγωγική διαδικασία λειτουργεί αποτελεσματικά, ανεξαρτήτως αν στην ανδρική ομάδα δεν είχαμε έως τώρα την ευκαιρία να δούμε ένα παιδί από τα «σπλάχνα» του συλλόγου να καθιερώνεται στην Α1.

Έχουμε, ωστόσο, παιδιά που συμμετέχουν σε εθνικές κατηγορίες, συνδυάζοντας μάλιστα τις σπουδές με το μπάσκετ.

Το F4 στην Κω ήταν το πιο ανταγωνιστικό για τους πρωταθλητές, συγκριτικά με εκείνο στο Βενετόκλειο (2017) και το περσινό στη Λέρο. Η σημασία της έδρας πήρε «σάρκα και οστά», με τον Ιπποκράτη να έχει τη συμπαράσταση του κόσμου, κι όμως οι νεαροί «θαλασσί» βγήκαν και πάλι νικητές, ανταπεξερχόμενοι στις προσδοκίες και στις προβλέψεις.

Είχαν το πιο γεμάτο ρόστερ, ήταν πολύ καλά δουλεμένοι (κόντρα στα αντικειμενικά εμπόδια που προαναφέραμε, συν κάποια άλλα) και ψυχολογικά προετοιμασμένοι για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους.

Φυσικά, υπήρχε άγχος αλλά είχαν, επίσης, στην άκρη του πάγκου δύο ανθρώπους που ήξεραν να χειριστούν την κατάσταση και να αποφορτίσουν τα παιδιά. Ο ένας εξ αυτών ήταν ο προπονητής τους, Μάριος Γρεμμενάς, ο οποίος έχει οδηγήσει τον Κολοσσό σε τρία πρωταθλήματα εφήβων τα τελευταία τρία χρόνια.

«Δεν πήγαν όλα όπως τα είχαμε σχεδιάσει»

Mιλώντας στην «Ροδιακή» αναφέρθηκε στο F4 και την πορεία της ομάδας του καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

«Όταν παίρνεις έναν τίτλο, δεν σε προβληματίζει κάτι. Τα παιδιά έβαλαν όλη την ενέργεια και τον εγωισμό τους, τον αθλητικό χαρακτήρα που έχουν ως ομάδα και καταφέραμε να πάρουμε τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο. Κάτι που είναι δύσκολο γιατί είναι άλλο πράγμα να παίρνεις τον πρώτο όταν είσαι άουτ σάιντερ και άλλο όταν είσαι φαβορί.

Τα παιδιά ήταν αγχωμένα και στον ημιτελικό (σ.σ. με την Ακαδημία Καλύμνου) φάνηκε πάρα πολύ. Το είχαμε συζητήσει και το περιμέναμε αλλά στο τέλος όλα πήγαν καλά, τα παιδιά έδειξαν ότι είναι πραγματικοί αθλητές, πραγματικοί πρωταθλητές» αναφέρει αρχικά ο Θεσσαλονικιός κόουτς ο οποίος παραδέχεται ότι η χρονιά δεν εξελίχθηκε όπως την περίμενε: «Είχαμε σχεδιάσει μία ομάδα με δεκατρείς εφήβους, γεννημένους το 2001 και το 2002, και καταλήξαμε να έχουμε δέκα εφήβους και δύο παίδες. Τρία παιδιά σταμάτησαν λόγω μαθημάτων (σ.σ. Μόραλης, Καραϊσαρίδης και Σαουλίδης) το οποίο είναι φυσιολογικό.

Σε επίπεδο προπονήσεων, επίσης δεν πήγαν τα πράγματα όπως θα θέλαμε. Λόγω των γνωστών προβλημάτων στο γήπεδο, κάναμε προπόνηση στις έντεκα το βράδυ. Αυτό ήταν ανέφικτο, τα παιδιά δεν μπορούσαν την άλλη μέρα να ξυπνήσουν να πάνε σχολείο. Τις σταματήσαμε αυτές τις προπονήσεις. Κάναμε κάποιες σε άλλο γήπεδο, συμπληρώναμε κάποιες προπονήσεις τα πρωινά (σ.σ. στις εφτά!).

Είχαμε πολλά προβλήματα όμως μέσα από αυτά προσπαθήσαμε να βρούμε λύσεις και να κάνουμε ό,τι καλύτερο. Τα παιδιά ήταν συνεπέστατα, έκαναν τις λεγόμενες “θυσίες” που κάνουν οι αθλητές. Έχουν πάθος, θέληση, οι οικογένειές τους είναι κοντά μας και μας στηρίζουν. Έτσι, με τη θέληση αυτή, ξεπεράσαμε τα όποια προβλήματα είχαμε να αντιμετωπίσουμε.

Δεδομένων αυτών των συνθηκών, δουλέψαμε πολύ καλά. Πάντα το εφηβικό του Κολοσσού δουλεύει στο υψηλότερο επίπεδο, με φιλοσοφία “προπόνηση, καθημερινή βελτίωση και ομαδικά και ατομικά”».
 


Η εμπειρία στην Κω

Δύο must win παιχνίδια σε δύο μέρες και με την ταμπέλα του φαβορί στους ώμους, ο Κολοσσός κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει ορισμένες ιδιαιτερότητες τις οποίες αναλύει ο προπονητής της ομάδας: «Μας επηρέασε το άγχος, αν και τους είχαμε πει ότι ο αθλητής μαθαίνει να ζει με αυτό, να το μετατρέπουν σε δημιουργικό. Δεν μπορούν όλοι να το κάνουν αυτό. Ορισμένοι δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις δυνατότητές τους εξαιτίας του άγχους. Αυτό, όμως, συμβαίνει ακόμη και σε επίπεδο ανδρών.

Επηρεαστήκαμε επίσης από το ότι παίζαμε εκτός έδρας. Πέρσι στη Λέρο ο τελικός ήταν ουσιαστικά σε ουδέτερο γήπεδο, με πιο ήπιο κλίμα. Είχαμε προσπαθήσει να προετοιμάσουμε τα παιδιά για την ατμόσφαιρα που θ’ αντιμετωπίζαμε στην Κω. Είχαμε μιλήσει, είχαμε κάνει προπόνηση με φασαρία, κάναμε την Παρασκευή προπόνηση στο γήπεδο. Όμως στο f4 υπήρξε έντονο κλίμα, υπήρξαν ακρότητες (σ.σ. χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες) αλλά ευτυχώς τα παιδιά, πέραν του πρώτου δεκαλέπτου, δεν άφησαν τον εαυτό τους να παρασυρθεί κι επικεντρώθηκαν στο παιχνίδι».

Τι τους είπε πριν τον ημιτελικό; «Η Ακαδημία Καλύμνου είναι μία πολύ μαχητική ομάδα, πολύ καλά δουλεμένη από τον κόουτς (σ.σ. Χρήστο Καλαϊτζίδη). Περιμέναμε ότι θα ακολουθούσε ένα συγκεκριμένο πλάνο επί 40’. Θα παίξει κλειστά, θα παίξει ζώνη, θα πιέσει στην μπάλα, θα στηριχθεί σε 2-3 καλούς επιθετικούς που έχει, θα έχει συνέπεια στο γήπεδο και θα μπορούσε να μας δημιουργήσει πρόβλημα ανά πάσα στιγμή.

Όντως, έτσι έγινε. Στο α’ ημίχρονο ο κόουτς μας έβαλε πολλά δύσκολα να λύσουμε. Είχε συνέχεια αλλαγές στις άμυνές του, και στις προσωπικές και στις ζώνες, διαφορετικά επιθετικά συστήματα. Γι’ αυτό και το παιχνίδι ήταν ντέρμπι. Η συνέχεια ήταν φυσιολογική. Είχαμε μεγαλύτερο βάθος ως ομάδα, βρήκαμε λύσεις στα προβλήματα που μας είχε βάλει, παίξαμε συγκεντρωμένα, το ματς άνοιξε κι έτσι ήρθε αυτό το αποτέλεσμα. Αλλά ήταν ένα πάρα πολύ καλό παιχνίδι».

Και πώς πάτησε τον διακόπτη για τον τελικό; «Δεν πανηγυρίσαμε. Με το που τελειώσαμε τον ημιτελικό, αρχίσαμε να μιλάμε (σ.σ. παρέα με τον Στάθη Βλαχοδήμο) στα παιδιά για το επόμενο παιχνίδι. Κάναμε κι ένα meeting στις εννιά το επόμενο πρωί που μας βοήθησε πολύ.

Ο τελικός πήγε όπως τον σχεδιάσαμε κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο για τον προπονητή. Να πει, δηλαδή, στα παιδιά το πλάνο που θ’ ακολουθήσουν κι εκείνα να ανταποκρίνονται στο 100%. Είχαμε αποφασίσει να παίξουμε κλειστά, για να μην έχουμε εμπλοκή του κόσμου, να μη δώσουμε χώρο για ενθουσιασμό τόσο στο κοινό όσο και στην αντίπαλη ομάδα. Ενώ όλη τη χρονιά, τα δικά μας παιδιά έπαιζαν σε ανοιχτό γήπεδο (σ.σ. τρανζίσιον) πολύ καλά, τους είπαμε ότι στον τελικό θα πάμε κλειστά, τουλάχιστον στην αρχή.

Εμείς κερδίζουμε τα παιχνίδια από την άμυνα. Σε αυτό δουλεύουμε πολύ. Αμυντικά, λοιπόν, ξέραμε ότι έπρεπε να περιορίσουμε τον Καραθωμά, έναν εξαιρετικό παίκτη, που αν τον αφήσεις μόνο του μπορεί να σου βάλει 50π. σε 20 λεπτά. Είχαμε πει ότι αν τον κρατήσουμε στους 20π., γιατί αν ένας παίκτης παίξει 40’, θα βάλει τουλάχιστον 20π., θα είμαστε σίγουρα νικητές. Όπως κι έγινε. Ο Κωνστάντουρας έκανε εκπληκτική δουλειά σε αυτό το κομμάτι. Όποτε τον έπιανε ο Γαβριήλ (σ.σ. Κωνστάντουρας), που γεννημένος το 2002, δεν  έβαλε καλάθι.

Ο Ιπποκράτης είναι μία πολύ καλοδουλεμένη ομάδα και κάθε παίκτης του μπορεί να σου προκαλέσει προβλήματα. Και ο Ζαμάγιας, και ο Βουδούρης, και ο Καλάβριας κ.α. Εάν τους αφήναμε ελεύθερους κι εστιάζαμε σ’ έναν παίκτη, θα είχαμε θέμα. Έπρεπε μεν να περιορίσουμε τον Καραθωμά όμως έπρεπε παράλληλα να στηριχθούμε στις βασικές αρχές της άμυνας στο 100% σε όλα τα παιδιά. Ξέραμε ότι δύσκολα θα δεχθούμε αιφνιδιασμό γιατί είμαστε πιο γρήγοροι.

Επιθετικά, είχαμε περισσότερες λύσεις, είμαστε γεμάτη ομάδα, παρότι είμαστε αμυντικογενές σύνολο. Ξέραμε ότι θα αντιμετωπίσουμε κάποιας μορφής κλειστή άμυνα κι ένα κλειστό man to man με αλλαγές. Έπρεπε να βάλουμε την μπάλα μέσα. Στο πρώτο δεκάλεπτο αυτό δεν μας βγήκε. Το αφήσαμε για λίγο, πήγαμε στο πικ εν ρολ και το επαναφέραμε στο τέλος, να πάει η μπάλα μέσα».

Όσο για το ποιοι αθλητές του κέντρισαν το ενδιαφέρον ή θα τους έβαζε στην καλύτερη πεντάδα, ο Μάριος Γρεμμενάς επέλεξε τους παρακάτω: «Ο Καραθωμάς (σ.σ. Ιπποκράτης) είναι ένα πολύ μεγάλο ταλέντο, ένα παιδί που έχει αποδείξει – και με τα προβλήματα (σ.σ. υγείας) που είχε – ότι έχει τρομερή ψυχή και πάθος και δεν σου κρύβω ότι αυτό ακριβώς του είπα όταν τον αγκάλιασα μετά τον τελικό και τον ευχαρίστησα γι’ αυτό που διδάσκει σε όλους εμάς: τι είναι πραγματικά ο αθλητισμός. Είναι μεγάλο ταλέντο στο κορμί αλλά εξίσου μεγάλο και στην ψυχή.

Ο Χειλάς (σ.σ. Ακαδημία Καλύμνου) είναι ένα παιδί που μου έκανε τρομερή εντύπωση. Για την ηλικία του, θεωρώ ότι παίζει το πιο ώριμο μπάσκετ απ’ όλα τα παιδιά. Αντιλαμβάνεται τρομερά το παιχνίδι και σίγουρα θα τον ήθελα στην ομάδα μου, στις θέσεις 1-2. Δυνατός και γνώστης του μπάσκετ. Κι αυτό φυσικά οφείλεται και στον προπονητή του.

Ξεχωρίζω και τον Μιλίκοβιτς (σ.σ. Ιπποκράτης). Τρομερό κορμί, τρομερή γνώση των βασικών αρχών του μπάσκετ, πολύ ψύχραιμος, και περιμένω να δω πολλά πράγματα από αυτόν.

Τρομερή ενέργεια βγάζει ο Χατζηδημητρίου (σ.σ. Διαγόρας), ένας πραγματικός μπασκετμπολίστας, αθλητής με όλη την έννοια της λέξης, πιστός εργάτης του προπονητή κι αυτό το θέλουν όλοι οι προπονητές.

Στην καλύτερη πεντάδα θα έβαζα και τον Γκοτζάι (σ.σ. Κολοσσός). Μπορεί να παίζει μπάσκετ μόλις δυόμισι χρόνια (σ.σ. ήταν στους Αγίους Θεοδώρους, πριν διαλυθούν), αλλά έχει κατακτήσει πολλά τεχνικοτακτικά στοιχεία του αθλήματος, με πολλή δουλειά και στην προπόνηση, και μόνος του, και στο γυμναστήριο. Είναι ένας πολλά υποσχόμενος παίκτης».

Και τώρα το πανελλήνιο

«Στόχος ήταν το πρωτάθλημα, ήταν να πάμε στην Αθήνα» ξεκαθαρίζει χωρίς περιστροφές και προσθέτει: «Δεν το κρύβουμε ότι φέτος έχουμε υψηλούς στόχους στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, να είμαστε πιο ανταγωνιστικοί. Πέρσι πήγαμε πολύ καλά αλλά ήμαστε με εννέα παίκτες. Αυτό δημιούργησε τρομερά προβλήματα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι φέτος πάμε για πρόκριση όμως σίγουρα θα πάμε να παίξουμε καλύτερο μπάσκετ, ως πιο ολοκληρωμένη ομάδα.

Μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ το ότι παίζουμε και στο ανδρικό πρωτάθλημα (σ.σ. άνευ συναγωνισμού), άρα έχουμε παιχνίδι κάθε εβδομάδα. Αυτό το ξεκινήσαμε πέρσι, με την άδεια της Τοπικής Επιτροπής. Έχει φανεί η διαφορά στο τμήμα. Μην ξεχνάμε επίσης ότι τα μισά παιδιά αγωνίζονταν πέρσι με τη Γαλάζια Ακαδημία στο ανδρικό. Δούλευαν με τον Στάθη (σ.σ. Βλαχοδήμο) που ήταν σαν να δούλευαν με μένα αφού η φιλοσοφία είναι κοινή.

Εξάλλου, γι’ αυτό δημιουργήσαμε τη Γαλάζια Ακαδημία, για να παίζουν τα παιδιά. Και βλέπουμε ότι ο σχεδιασμός μας αρχίζει να αποδίδει σε αυτό το κομμάτι και τα επόμενα χρόνια πιστεύω θα αποδώσει ακόμη περισσότερο».

Ομαδική δουλειά κι εκτός παρκέ

Οι αθλητές και το ταλέντο τους είναι μεν η βάση σε κάθε ομάδα όμως υπάρχουν και οι απαραίτητοι πυλώνες που στηρίζουν το όλο οικοδόμημα. Για τον προπονητή του Κολοσσού είναι πολύ συγκεκριμένοι.

«Υπάρχουν τρεις ξεχωριστοί άνθρωποι τους οποίους θέλω να ευχαριστήσω» κι εξηγεί: «Ο πρόεδρος, ο κ. Γιώργος Τσέλιος, ο κ. Μιχάλης Μπάρδος και ο κ. Μάνος Αγγελάκος, είναι εκεί για μας 24 ώρες το 24ωρο. Δίνουν άμεσες λύσεις σε κάθε μας πρόβλημα. Μας εμψυχώνουν, μας στηρίζουν, είναι όχι απλά διοίκηση αλλά οικογένεια πραγματική».

Ο ίδιος περνά πολλές ώρες στο Βενετόκλειο κι είναι λογικό να έχει πιο στενούς συνεργάτες. Ένας εξ αυτών είναι ο Στάθης Βλαχοδήμος ο οποίος ήταν δίπλα του στο F4 και πολύ πιθανό να πάει μαζί του και στην Αθήνα. «Εδώ και τέσσερα χρόνια είναι από τους άμεσους συνεργάτες μου. Η βοήθειά του είναι καταλυτική, και σε αθλητικό και σε προσωπικό επίπεδο. Του έχω τρομερή εμπιστοσύνη. Τον ευχαριστώ πολύ για όλα».

Δεν παραλείπει φυσικά να σταθεί και στο νέο μέλος του τεχνικού επιτελείου. «Είχαμε ανέκαθεν την πρόθεση να βάλουμε στην ακαδημία ένα γυμναστή, υπεύθυνο για τη φυσική κατάσταση των παιδιών και φέτος το υλοποιήσαμε με τον κ. Τσακ Μιρόσαβιτς. Όλα τα τμήματα έχουν πλέον προπονητή φυσικής κατάστασης κι ευελπιστούμε του χρόνου να έχουμε ακόμη έναν. Η βοήθεια του Τσακ και στο κομμάτι των προπονήσεων και στο κομμάτι του διημέρου στην Κω ήταν ανεκτίμητη. Δεν ξέρω αν θα είχαμε πάρει το πρωτάθλημα χωρίς τη δική του βοήθεια. Τον ευχαριστώ πάρα πολύ».

 

Και οι δώδεκα ήταν υπέροχοι

Ο Μάριος Γρεμμενάς μίλησε για κάθε παίκτη του ξεχωριστά αφού πρωτίστως τόνισε ότι «αφιερώνουμε τον τίτλο στα παιδιά. Αυτά τον κατακτούν, σε αυτά ανήκει. Το δικό τους πάθος και οι δικές τους ικανότητες φέρνουν τίτλους στον Κολοσσό».

Νικόλας Τσακίρης: Εντάχθηκε πολύ γρήγορα στην ομάδα μας και κατάφερε να τον δεχθούν όλα τα παιδιά ως ηγέτη. Αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ. Τρομερός οργανωτής κι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς αυτή τη στιγμή στα Δωδεκάνησα. Τρομερό πάθος για το μπάσκετ.

Γαβριήλ Κωνστάντουρας: Πραγματικός αθλητής, με συνέπεια στις προπονήσεις, παιδί του προπονητή κι είναι και ο ίδιος προπονητής μέσα στο γήπεδο. Θα διαβάσει το παιχνίδι, θα καταλάβει ακριβώς το πλάνο της ομάδας και θα πάει το παιχνίδι εκεί που θέλει ο προπονητής χωρίς να του πεις πολλά πράγματα. Από τα παιδιά με τα καλύτερα αμυντικά στοιχεία στο τοπικό. Αυτός ο ρόλος του αρέσει και τον αποδέχεται, καταλαβαίνει τι σημαίνει η άμυνα στο μπάσκετ.

Μιχάλης Κουρμαδιάς: Ο αρχηγός και ο σκόρερ της ομάδας. Είναι ο παίκτης που στα δύσκολα θα βγει μπροστά και θα πάρει την μπάλα. Δεν το έκανε πρώτη φορά φέτος. Το έχει κάνει και πέρσι στο ανδρικό, κόντρα στον Διαγόρα. Είναι ψύχραιμος σουτέρ, βάζει μεγάλα σουτ.

Φίλιππος Βαρβαρέσος: Πολύ ταλαντούχος, γεννημένος με κορμί για να παίζει μπάσκετ. Μπορεί να βάλει την μπάλα στο καλάθι όποτε του το ζητήσεις και με όποιον τρόπο του το ζητήσεις.

Γιάννης Φεσάκης: Είναι από τα παιδιά που διαβάζουν πάρα πολύ κι έχει θέσει υψηλούς μαθησιακούς κι εκπαιδευτικούς στόχους. Όμως είναι τρομερά συνεπής με την ομάδα. Δουλεύει στις προπονήσεις και ξέρεις ότι αυτό που κάνει στην προπόνηση θα στο κάνει και στο παιχνίδι. Και γι’ αυτό μπορεί να τον εμπιστευτεί ο προπονητής.

Άγγελος Μιρόσαβιτς: Είναι επένδυση για τον Κολοσσό και γι’ αυτό συμμετέχει και στις προπονήσεις του ανδρικού. Τρομερή ενέργεια, δουλεύει καθημερινά πάνω στα βασικά και πιστεύουμε ότι στο μέλλον θα αποδώσει καρπούς, αρκεί να μην παρασύρεται από τον αυθορμητισμό του. Έχει αγνή αγάπη για το μπάσκετ. Είναι ένα παιδί που κάνει προπόνηση 5-8μμ. με το ανδρικό, 8-9.30μμ. βάρη, 9.30-11.00μμ. με το εφηβικό και την επόμενη στις 7πμ. ατομική! Το έχει κάνει αυτό πέντε φορές μέσα στη χρονιά! Αυτό δείχνει ότι έχει τη νοοτροπία, την ψυχική δύναμη και την όρεξη να «θυσιάσει» πράγματα, για να παίξει μπάσκετ. Ξέρει τι απαιτείται για να κάνει αυτό που αγαπάει κι είναι διατεθειμένος να το κάνει. Και πίστεψέ με, δεν είναι όλοι οι αθλητές το ίδιο διατεθειμένοι.

Διονύσης Βαρβαρέσος: Κορμί για μπάσκετ. Ταλαντούχος σε όλο το φάσμα του αθλήματος. Δηλαδή αντιλαμβάνεται και το τεχνικό κομμάτι και το τακτικό. Μπορεί να παίξει σε οποιαδήποτε θέση, οποιοδήποτε λεπτό, με οποιοδήποτε ρόλο του δώσεις.

Σταμάτης Γανωτάκης: Ο μόνος που έχει πάρει και τους τρεις τίτλους. Είναι «εργάτης» και στον αγώνα και στην προπόνηση. Ανά πάσα στιγμή έτοιμος να αναλάβει οποιαδήποτε δουλειά του ανατεθεί από τον προπονητή. Είναι χαρά για κάθε προπονητή να έχει έναν τέτοιο παίκτη στην ομάδα του. «Χρυσό» παιδί, έχει κομβικό ρόλο στην ομάδα, είναι από τους «αφανείς ήρωές» της, κάνει δουλειές στο γήπεδο που πολλές φορές δεν φαίνονται.

Φίλιππος Γκοτζάι: Από τους παίκτες που θα στηριχθούμε πάνω του, θα του δώσουμε την μπάλα να τη βάλει στο καλάθι, αυτός που θα ξελασπώσει τους υπόλοιπους όταν εκείνοι δεν βάλουν την μπάλα στο καλάθι, με τα επιθετικά του ριμπάουντ. Έχει τρομερή ενέργεια. Βασικό στέλεχος της ομάδας.

Δημήτρης Μπακίρης: Έχει ταλέντο στο σκοράρισμα και δίνει λύσεις. Δέθηκε γρήγορα με τα παιδιά και είναι σαν να βρίσκεται στην ομάδα χρόνια. Έχει βοηθήσει πάρα πολύ.

Τα τρία παιδιά που σταμάτησαν λόγω μαθημάτων πρόσφεραν κι εκείνα στην ομάδα και φυσικά τα ευχαριστούμε για όλα.

Τέλος, έχουμε και τους δύο παίδες, τον Στέφανο Ζαχαρία και τον Σάββα Χατζηιωάννου, που έχουν βοηθήσει τα μέγιστα και στην προπόνηση και στους αγώνες και από τους οποίους περιμένουμε πολλά στο μέλλον.