Το ιδιαίτερο βιβλίο «Ο Τσαμπίκος Παλλάς και η οικογένειά του»

Γράφει ο Δανιήλ Σπάρταλης

Γι' ακόμη μία φορά ένα ιδιαίτερο βιβλίο. Στον καθαρό και λεπτά καλλιεργημένο γραπτό μας λόγο, μία νέα καλαίσθητη έκδοση. Κι όπως πάντα το συνηθίζει, εκπλήσσει και πάλι το αναγνωστικό του κοινό ο πολυγραφότατος σεμνός φίλος Κώστας Σκανδαλίδης. Αυτήν την φορά, με μια ανθρώπινη κι αυθεντική διήγηση. Ακριβέστατα όμως με πολλές μαζί αναφορές και διηγήσεις: Εννέα στον αριθμό αυτές.

Όσοι με τις προσωπικές τους αφηγήσεις και αναφορές συνετέλεσαν με πολλή αγάπη και σεβασμό στο πρόσωπο του "πρωταγωνιστή" του βιβλίου να συμπληρωθεί η έκδοσή του. Μίλησαν στον συγγραφέα με τον ξεχωριστό του ο καθένας τρόπο και μαζί έφτιαξαν μιαν ευωδιαστή ανθοδέσμη ανθρώπινων και λεπτών συναισθημάτων που νοερά την προσφέρουν στην ιερή μνήμη ενός δικού τους ανθρώπου: του Τσαμπίκου Παλλά.

Ένα "διαφορετικό", θα έλεγε κανείς, χαριτωμένο πόνημα είναι αυτή η τελευταία δημιουργία του συμπαθούς συγγραφέα. Που, μη λησμονώντας την "δημοσιογραφική" του γενεσιουργό κλίση και πορεία -από πολλές τώρα δεκαετίες-, ζωντανεύει μ' ένα λογοτεχνικό, στρωτό κι εύληπτο τρόπο, κάθε ιδιαίτερη, ξένη διήγηση κι όποιο ωφέλιμο άκουσμα. Κάθε λεπτομέρεια που πέφτει στην αντίληψή του.

Κι έτσι μ' έναν εύπεπτο, ομολογουμένως, δικό του τρόπο το προσφέρει στον αναγνώστη, ο οποίος καθώς το διαβάζει, κυριολεκτικά ρουφάει την μία σελίδα ύστερα από την άλλη. Καταφέρνει ο συγγραφέας με μια δική του τεχνική, τις απλές διηγήσεις των τρίτων που ο ίδιος σαν καλός δέκτης λαμβάνει, να τις αναμεταδώσει στον αναγνώστη διανθισμένες με την προσωπική του λογοτεχνική υφή.

Να τις τοποθετεί μ' έναν τέτοιο τρόπο, ώστε η ανάγνωση να έχει μία σειρά ομαλή και προσιτή αλληλουχία. Ο αναγνώστης συνεχώς να βρίσκεται συνοδοιπόρος του. Δίπλα στην περιγραφή και την διήγηση, Χωρίς κενά και χάσματα κι ανώφελους βερμπαλισμούς που τον αποπροσανατολίζουν. Ευχάριστα να γεύεται την κάθε γραμμή και την κάθε σελίδα.

Ο Κώστας Σκανδαλίδης στην επιθυμία του επιστήθιου φίλου και συμμαθητή Γρηγόρη Παλλά που από τα μαθητικά θρανία του "Βενετοκλείου" -στην δεκαετία του '60- τους ένωσε μια φιλία, έσκυψε με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή στις διάφορες αναφορές και διηγήσεις των παιδιών και φίλων της οικογένειας του Τσαμπίκου Παλλά.

Και με κατανοητό, δωρικό τρόπο -χωρίς περιττές πολύλαλες κι ενοχλητικές φλυαρίες- δίχως καθόλου να κουράζει, υποχρεώνει τον αναγνώστη του, όταν ξεκινήσει την ανάγνωση κι από τις πρώτες κιόλας σελίδες να μην το παραμερίσει. Αντιθέτως, μάλιστα, να θέλει να φθάσει ίσαμε την τελευταία σελίδα. Τόσον πολύ συνεπαίρνει τον αναγνώστη αυτή η ιστορία, που είναι ολόιδια περιπέτεια...

Σ' αυτό το βιβλίο, των διακοσίων τόσων σελίδων, πολύ συμβάλλουν βέβαια και οι διηγήσεις των παιδιών του ήρωα γονιού και παππού. Ο οποίος κάτω από ομολογουμένως αντίξοες και πολύ δύσκολες συνθήκες εκείνης της εποχής κατάφερε με την Ελένη, την συνετή γυναίκα του, να επιτύχει στην ζωή και ν' αναστήσει μιαν υποδειγματική οικογένεια.

Τόσον στην μικρή κοινωνία του χωριού του, την Λίνδο, όσον και στην ροδίτικη κι ακόμα ευρύτερα... Σε τόπο ξένο. Στο κέντρο της Ευρώπης, την Ελβετία, όπου το όνομα του Γρηγόρη Παλλά αναφέρεται και διακρίνεται ανάμεσα στον επιστημονικό ιατρικό κόσμο.

Οδύσσεια αληθινή η πορεία του Τσαμπίκου, που ο πατέρας του Μανώλης -παππούς του Γρηγόρη και της Ευαγγελίας- άφησε τα ίχνη του ακόμα και στην Περσία. Ο ίδιος, σαν ανδρώθηκε κι έπρεπε να φροντίσει την οικογένεια, πάλι σε χρόνους δίσεκτους διαβαίνοντας φουρτούνες και θάλασσες και "Λαιστρυγόνες" έφθασε ίσαμε το Μαρόκο.

Στην καρδιά ενός μουσουλμανικού, αλλόθρησκου κόσμου, με μια πανσπερμία ξένων γλωσσών, ηθών και εθίμων. Και στην φαρέτρα του για να πολεμήσει, τα ελληνικά μόνο της τετάρτης του δημοτικού και η τέχνη του ράφτη! Και ξανά επιστροφή και πάλι στην Λίνδο. Ο αγώνας της ζωής να εξακολουθεί να είναι σκληρός κι αδυσώπητος. Ποτέ δεν σταματούσε η πάλη για τον "επιούσιον". Να ζήσει η φαμίλια, να πάει μπροστά. Τα παιδιά να μάθουν γράμματα.

Και να που ο χρόνος και τα γεράματα πια, είναι τώρα μπροστά του. Και φτάνει επιτέλους η ξεκούραση από την πολύχρονη πάλη της ζωής. Κι έρχονται, φθάνουν τα ταξίδια αναψυχής. Στην αρχή με την Ελένη κι ύστερα με την χηρεία του μόνος. Στην καρδιά της Ευρώπης, στην Ελβετία. Εκεί που ο πρωτογιός Γρηγόρης διαπρέπει ως επιτυχημένος και διακεκριμένος επιστήμονας με δικό του οφθαλμολογικό κέντρο και την μικρή του οικογένεια. Όλοι, τώρα, μαζί τον περιβάλλουν με πλατιά κι ανυπόκριτη αγάπη.

Συντελεστές της έκδοσης του όμορφου αυτού βιβλίου, η αγαπημένη κόρη του Τσαμπίκου, η Ευαγγελία. Που με την αγαπητική της διήγηση και τρυφερή αγάπη στους γονείς της Τσαμπίκο και Ελένη και με την πολύ επιτυχημένη της λινδιακή προφορά, στολίζει και περισσότερον ακόμη εμπλουτίζει τις σελίδες του βιβλίου. Η αγάπη της Ελίζαμπεθ, της νύφης, και συζύγου του Γρηγόρη με την εγγονή Ελένη, με πλούσια εσωτερικά χαρίσματα κι ο εγγονός Τσαμπίκος-Γιώργος, συμπληρώνουν με την αγάπη τους το όμορφο μπουκέτο που μ' αυτό το βιβλίο προσφέρεται στην μνήμη του παππού και πατέρα τους.

Το βιβλίο αυτό είναι μια ευχάριστη ανάπαυλα. Ένα ξεκουραστικό διάλειμμα. Ιδιαίτερα μάλιστα μετά τα βαρετά κι αγχώδη βραδινά "δελτία ειδήσεων". Δοκιμάστε το!