Λεξιστορείν: O λειχούδης!

Η λέξη λειχούδης (κι όχι λιχούδης) αναφέρεται στον λαίμαργο άνθρωπο, σ’ αυτόν που του αρέσει να καταναλώνει νόστιμα φαγητά ή γλυκά.

Η γραφή με «ει» απαιτείται λόγω της ετυμολογικής του καταγωγής από το αρχαίο ρήμα λείχω = γλείφω. Ο λειχούδης λοιπόν έχει τόση λαιμαργία που φθάνει στο σημείο να γλείφει και το πιάτο.