Επαναφορά και αξιολόγηση αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης

Άρθρο του Αργυρού Αργυρού του Νικολάου

Θλιβερός θα έλεγα ο απολογισμός της διακαώς εφηρμοσμένης πολιτικής της παγκοσμιοποίησης μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, όνειρο των λαών του πλανήτη μιας πολιτικής, πλέον αποτυχημένης, τεκμηριωμένης με ενδεικτικά στοιχεία της αποτυχίας, παρότι ήτανε όνειρο εφαρμογής παγκοσμίως όπου και διαψεύστηκε.

Το ελεύθερο εμπόριο, οι ανοιχτές αγορές, η ελεύθερη διακίνηση του εργατικού δυναμικού των λαών, οι ελπίδες για ανάπτυξη, αύξηση του βιοτικού επιπέδου, κατέστη ένας επίλογος αναποτελεσματικότητας.

Η επιλεκτική παγκοσμιοποίηση κατέρρευσε, ένα οργανωμένο θα έλεγα σχέδιο, νομοθέτημα των πολυεθνικών των ομίλων του πλούτου, ως δήθεν εκμοντερνισμός προς εκπήρωση του σχεδίου εκμύζησης του εργατικού δυναμικού των λαών και ολοκληρωτική εκμηδένιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ένα συνονθύλευμα μετά την Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) υπερεθνικών οργανισμών Ο.Η.Ε., Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ ως προς την οικονομική στρατηγική τράπεζες και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συνετέλεσαν στην αποτυχία του όλου συστήματος.

Ως δικαίωση και απόδειξη της τραγικής κατάστασης είναι η σύνοψη των στοιχείων και σύνταξη προς επιβεβαίωση που θα ακολουθήσουν αποτέλεσμα ανησυχητικό θα έλεγα για τους λαούς, του πλανήτη εκτράχυνση της παγκόσμιας ανισότητας. Έκθεση 20 ανεξαρτήτων οργανισμών αναφέρει ότι το 2018 που ο πλούτος 26 κροίσων παγκοσμίως να ισούται με τα εισοδήματα 3,5 δισ. κατοίκων του ήμισυ του πληθυσμού της Γης!

Με αύξηση 12% το 2018, 900 δισ. στις περιουσίες τους ήτοι 2,5 δισ. την ημέρα!

Ενώ αντίθετα τα 3,5 δισ. ανθρώπων τα εισοδήματά τους υπέστησαν μείωση 11% περίπου, 500 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Αυτή είναι η εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Καπιταλιστικού συστήματος με τη θεωρία της παραπλάνησης δήθεν ευημερίας των λαών.

Ουσιαστικά δε η συσσώρευση του πλούτου των ολίγων και της διάλυσης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, όπου και επετεύχθη. Ένα οργανωμένο σχέδιο αφαίμαξης των λαών, όπου η εκτίναξη του παγκόσμιου χρέους ανήλθε στα 161 τρισ. ευρώ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μία καλπάζουσα κατάσταση με εφαρμογή την Αριθμητική πρόοδο χρέους ανά άτομο 75 χιλιάδες ευρώ!

Η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων από το 2018 και μετέπειτα είχε ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό των δισεκατομμυριούχων ένας τραγικός απολογισμός κατά της ανθρωπότητος οι λαοί να λιμοκτονούν η δε περιουσία του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο όπως του “Τζεφ Μπέζου” εκρηξιγενής στα 112 δισ. δολάρια το 2018. Δείγματα θα έλεγα εμπαιγμού και πλάνης των λαών στοενεργούμενο καπιταλιστικό σύστημα, η απόλυτη ελευθερία των αγορών είναι δείγμα γραφής και απειλή του πλανήτη σε ό,τι αφορά την οικονομική εξάρτηση και συναρμογή έναντι των συμφερόντων τους στο διηνεκές.

Η συνεκτική πλούτου και παγκόσμιου εργατικού δυναμικού στον όρο παγκοσμιοποίηση εκ του αποτελέσματος όπου αριθμοί το επιβεβαιώνουν απέτυχε, η απόλυτη ελευθερία των αγορών διεύρυνε τον πλουτισμό των ολίγων με πλήρη ευτελισμό των λαϊκών εισοδημάτων δημιουργώντας οικονομικές ανισότητες και πλήρη κατάρρευση της εργατικής τάξης.

Οι μη εξαρτώμενες χώρες στις αγορές και δάνεια στον όρο παγκοσμιοποίηση με ανεξάρτητους ηγέτες υπέστησαν κατάρρευση όπως “Λιβύη, Σερβία, Συρία” με πλήρη εξόντωση “Καντάφι και Μιλόσεβιτς” και οριακή εντός εισαγωγικών επιβίωση του “Ασάντ” με εξαϋλωση “Πούτιν”, χώρες με ανάδυση οικονομική υποτάχθηκαν οριστικά με υποβάθμιση των οικονομιών τους.

Ένα είναι βέβαιο εκ του αποτελέσματος εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι δύστυχοι λαοί της ευπορίας υπόκεινται στους σκληρούς νόμους του Κεφαλαίου των επιχειρηματικών ομίλων με καταναγκαστική υπέρμετρη και καταλυτική εκμετάλλευση στις επιδιώξεις της στρατιωτικής ισχύος του κατακτητικού ιμπεριαλιστικού συστήματος της χρεοκρατίας.

Αυτοί οι αριθμοί ως νομοτέλεια που ανέφερα,  είναι η επιβεβαίωση της εκμετάλλευσης των λαών προς όφελος του πλούτου, όπου από αυτά τα χρήματα ποτέ δεν δανείστηκε.

Η πλεονεξία των αγορών απειλεί τον πλανήτη, όπου ο μύθος παγκοσμιοποίηση με πρωταγωνιστή το “Διεθνές Νομισματικό Ταμείο” ως κατάδειξη κατέρρευσε.

“Οι Κροίσοι προς όφελος δημιούργησαν κρίση”!

Φυσικά, κατά τον Αριστοτέλη: «Ηθική οικονομία και πολιτική καθορίζονται αμοιβαία»!!