Το δικό μας γεφύρι της... Άρτας,  λέγεται Εθνικό Θέατρο Ρόδου

Εξαιρετική ήταν  η επισήμανση που έκανε σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο ο αγαπητός φίλος Πάνος Βενέρης.

Αναφέρει συγκεκριμένα:
«Έχουν λέει ήδη συγκεντρωθεί περισσότερα από 1 δισ. ευρώ από χορηγίες για την αναστήλωση – αποκατάσταση της Παναγίας των Παρισίων μετά την καταστροφική πυρκαγιά. Ο πρόεδρος Μακρόν ανακοίνωσε ότι εντός πενταετίας το μνημείο θα έχει πλήρως αποκατασταθεί. 

Και μου έρχονται αναπόφευκτα στο νου διάφοροι συνειρμοί. Αν συνέβαινε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα, θα υπήρχε άραγε αντίστοιχη συμπεριφορά ή έχουν πάψει προ καιρού να υπάρχουν ευπατρίδες; Ρητορικό βέβαια το ερώτημα…

Ειρωνεία της τύχης, πέφτει μπροστά μου ένα απόκομμα της “Ροδιακής” του 1978 που αναφερόταν στο Εθνικό Θέατρο της Ρόδου. Ρίξτε μια ματιά… Ασφαλώς και δεν υπάρχει παραλληλισμός μεταξύ των δύο μνημείων, του ναού και του θεάτρου, σε απόλυτα μεγέθη. Υπάρχει όμως σε μικροκλίμακα και σε συμβολισμό. Πάντως οι εργασίες αποκατάστασης των όψεων του θεάτρου έχουν ήδη αρχίσει και εύχομαι σύντομα να δρομολογηθεί ό,τι υπολείπεται για την πλήρη λειτουργία του.

Υ.Γ. και για να λέμε του στραβού το δίκιο, οι Έλληνες πολίτες πληρώνουν κάθε χρόνο το τριπλάσιο ποσό απ’ ό,τι οι εφάπαξ χορηγίες για την αποκατάσταση της Παναγίας των Παρισίων, με το «φόρο κατοχής», δηλαδή τον ΕΝΦΙΑ που κάτι ανάλογο δεν υπάρχει πουθενά στον πολιτισμένο πλανήτη και που τα χρήματα πάνε όχι στον πολιτισμό αλλά στη «μαύρη τρύπα» που μόλις πρόσφατα φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά στο διάστημα».