Η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Η προσδοκία της Τουρκίας για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όλο και περισσότερο απομακρύνεται, παρά την έντονη επιθυμία της. Εδώ και χρόνια η Τουρκία, προσπαθεί να αποδείξει ότι τηρεί τις Δημοκρατικές Αρχές των πολιτισμένων κρατών της ΕΕ, και φορτικά απαιτεί την ένταξή της στη μεγάλη Ευρωπαϊκή και πολιτισμένη οικογένεια.

Είναι γνωστό ότι μετά την κατάρρευση του “Σιδηρού Παραπετάσματος”, η Τουρκία απώλεσε την ιδιαίτερη μεταχείριση από τους συμμάχους, εφόσον πλέον δεν αποτελεί “ασπίδα” για το Σοβιετικού μπλοκ, έχασε τη γεωστρατηγική της σημασία και μπήκε σε διαδικασίες αναζήτησης νέου ρόλου, που θα τις εξασφάλιζαν και πάλι προνόμια.

Στις προσπάθειές της για την ένταξή της στην ΕΕ, έβρισκε αρωγό τις ΗΠΑ και την Ελλάδα, ακόμα και σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ξεκαθαρίζει στους όμορες γείτονές μας, ότι «ο δρόμος της Τουρκίας στην ΕΕ ένταξη είναι μέσα από την Ελλάδα», όμως η πλειονότητα των Ευρωπαϊκών κρατών-μελών της ΕΕ, διατηρεί σοβαρότατες επιφυλάξεις και εύλογες ανησυχίες, που δικαίως απορρέουν από την αμφισβήτηση εκ μέρους πολλών εκπροσώπων κρατών μελών της ΕΕ για τη σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη. 

Υπάρχει επίσης το πολυσυζητημένο και προβληματικό πολιτικο-θρησκευτικό καθεστώς της Τουρκίας, με το ονομαζόμενο «βαθύ κράτος», με τις κοινωνικο-θρησκευτικές δράσεις φονταμενταλιστών. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί επίσης εκδημοκρατικές αλλαγές ακόμα και στη νοοτροπία, που να εναρμονίζονται με τις αρχές και τα πιστεύω τις ΕΕ, ενώ συνεχίζονται οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όχι μόνον των εθνικών μειονοτήτων, αλλά και των γηγενών Τούρκων. Η ΕΕ δεν υποτιμά και την πληθυσμιακή έκρηξη, που συνεπάγεται κοινωνικούς, πολιτικούς και πολιτισμικούς κινδύνους.

Η Τουρκία με τις συνεχείς προκλήσεις και τις παραβιάσεις των συνόρων όμορων κρατών της και την επιθετική της πολιτική, αναφορικά με τις σχέσεις της με κράτη της ευρύτερης περιοχής και οι συνεχιζόμενες προκλητικές διεκδικήσεις της σε βάρος των κρατών-μελών της ΕΕ, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος, προβληματίζουν σοβαρά τους Ευρωπαίους εταίρους, που δεν λησμονούν και την κατάληψη ενός τμήματος της Κύπρου, ενώ πρόσφατα επιχειρούν και πάλι να κατοχυρώσουν την παράνομη κατοχή τους σε τμήμα του Κυπριακού κράτους.

Παρατηρητές από την Παγκόσμια Πολιτισμένη κοινότητα, γνώστες των όσων διαδραματίζονται μέσα στην Τουρκία και την επιθετική και αλλοπρόσαλλη στάση της απέναντι στους θεωρούμενους συμμάχους της, διευκρινίζουν ότι για να γίνει μέλος της ΕΕ η Τουρκία, πρέπει να εγκαταλείψει την επιθετική της πολιτική, την τακτική των κλιμακούμενων προκλήσεων, την επίδειξη ισχύος, την αντιδημοκρατική και αντιδεοντολογική της στάση ακόμα και στο εσωτερικό της χώρας και τις εκβιαστικές μεθόδους προς άλλα υποτιθέμενα συμμαχικά της κράτη.

Το κατρακύλισμα της τουρκικής λίρας έναντι του δολαρίου και του ευρώ, δημιουργούν απαισιοδοξία για την πορεία της τουρκικής οικονομίας. Οι Ευρωπαίοι μας εταίροι, εστιάζουν το βάρος της κριτικής τους, πρώτιστα στην ανάγκη της αλλαγής της νοοτροπίας του «ανατολίτικου παζαρέματος» σε όλα τα επίπεδα, και την περιφρόνηση της Τουρκίας για το Διεθνές Δίκαιο, διότι προφανώς η Τουρκία με τις στάσεις της, δεν φανερώνει επιθυμία για «Ευρωπαϊκό προσανατολισμό», αλλά για «τουρκικό προσανατολισμό της Ευρώπης».