Mια σοφή ροδίτικη παροιμία

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

 

Το Δεκέμβρη του 1959, που ήρθα στη Ρόδο, εντυπωσιάστηκα από το φυσικό περιβάλλον, την πλούσια Ιστορία της, την ήρεμη προσωπικότητα των Ροδιτών, τη φιλοπατρία και τη φιλοξενία τους, αλλά και από τη σοφία τους, που εκφραζόταν με γνωμικά. 

Γέλασα τότε, και προβληματίστηκα με τη βαθύτερη σημασία της λαϊκής σοφίας, όπως την εξέφρασε μια παλιά αείμνηστη Ροδίτισσα, όταν παρατήρησε: «Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού, τόσο περισσότερο αποκαλύπτονται τα οπίσθιά της».

Τούτες τις τραγελαφικές μέρες, έντονη ήρθε στη μνήμη μου, το σοφό Ροδίτικο γνωμικό, παρατηρώντας φευ, τις εκφράσεις και θέσεις συγκεκριμένων βουλευτών, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, οι οποίοι προσπαθούν να το καταντήσουν «κυνοβούλιο», με τις αχαρακτήριστες λέξεις που χρησιμοποιούν, τις φωνασκίες τους και τις ανεπίτρεπτες επιθέσεις τους, που φανερώνουν, όχι απλώς επιθετικότητα, αλλά χυδαιότητα και απαξίωση συμπολιτών μας και με τις χειρονομίες τους, αποδεικνύονται   έτοιμοι να χειροδικήσουν. 

Την εκκριτική ατμόσφαιρα στη Βουλή, υποδαύλισε και ο ενικός αριθμός του πρωθυπουργού προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς παραφερόταν με ανεπίτρεπτο έξαλλο ύφος και χειρονομίες, ακόμα και στην οικογένεια του πολιτικού του αντιπάλου.

Μετά το εξαιρετικά δυσάρεστο ξάφνιασμα του ταλαίπωρου πολίτη/τηλεθεατή, κατανοήθηκαν οι αιτίες της εντελώς απαράδεκτης και επαίσχυντης συμπεριφοράς του πρωθυπουργού Τσίπρα και του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Πολάκη, με τον οποίο έχει απόλυτα ταυτιστεί.

Με τις σκαιές αναφορές του όμως, στην οικογένεια του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και στην οικονομική κατάσταση της οικογένειας Μητσοτάκη, ειρωνεύτηκε ακόμα και τις σημαντικότατες σπουδές του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε γνωστά και αναγνωρισμένα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, αποκαλύπτοντας άθελά του βέβαια, τις  υποσυνείδητες αιτίες των αισθημάτων του. Όπως εκφράστηκε, φανέρωσε ότι απεχθάνεται αυτούς που δεν μπορεί (ηθικά/οικονομικά/μορφωτικά) να φτάσει, γι’ αυτό και τους λοιδορεί.  

Είναι απλοϊκή, αφελής, κακόβουλη, στενόκαρδη, η θέση: ο πλούσιος είναι «κακός», ο φτωχός είναι «καλός», αλλά εξαιρούνται βέβαια, όσοι πλούσιοι του κάνουν συντροφιά και τον φιλοξενούν σε κότερό τους.

Άσπονδοι εχθροί επίσης – για τον πρωθυπουργό και τους παρατρεχάμενους και μέντορές του – είναι και όλοι οι άξιοι πολιτικοί μας, απόγονοι έντιμων παλαιότερων πολιτικών μας, που όλοι θυμόμαστε με εκτίμηση για το Ήθος τους, όπως είναι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Φώφη Γεννηματά, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Κώστας Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπανδρέου και πολλοί άλλοι. Ακτινοβόλησε το ήθος και η ευγένεια του υποψήφιου Ευρωβουλευτή της ΝΔ κου Κυμπουρόπουλου, με την παρατήρησή του, όταν έμαθε ότι ο κ. Τσίπρας τον είχε χαρακτηρίσει «γλάστρα»,  καθώς ήρεμα παρατήρησε: «Δεν περίμενα μα το ακούσω από τον πρωθυπουργό της ώρας». 

Τόσο ο σημερινός πρωθυπουργός Τσίπρας, όσο και ο στενός του στυλοβάτης/υπουργός του Πολάκης, εμπλούτισαν το ελληνικό μας λεξιλόγιο και μάλιστα ο πρωθυπουργός είναι και «λεξοπλάστης».

Το «Πρώτο Θέμα», δημοσίευσε έναν μακροσκελέστατο κατάλογο με τις ευρηματικές λέξεις και μαργαριτάρια του όπως:  «…τα νησιά μας Λέσβος, Μυτιλήνη και πολλά άλλα…..», «θέλω να είμαι διάτρητος», «…μια γλώσσα με ακατάληπτους δεσμούς», «κάναμε στροφή 360 μοιρών», «γλωσσική κατολίσθηση», «τυμβοθηρία», «νεοποτισμό», «…εδώ, επί του τύπου του Νείλου», «Κόπρο του Αυγέα», «Επισήμανα την ανάγκη δημιουργίας ενός λιμανιού ξηράς στην Καστοριά», «too hard to die», «we ate the camel and now we have the queue», εδώ πρέπει να αναγνωρίσομε και την αγγλοσαξονική ευγένεια του κ. Τσίπρα, που μετονόμασε το «γάιδαρο» σε «καμήλα».

Ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, αναδείχθηκε και ταλαντούχος μαντιναδόρος.