Αθάνατος έμεινες Δάσκαλε, Φώτη Βαρέλη

Του Κώστα Ε. Σκανδαλίδη

Ποιος ή ποια και πώς μπορεί να ξεχάσει τον Δάσκαλο, τον Φώτη Βαρέλη! Όπου κι αν σταθείς και με όποιον ή όποια ανοίξεις τη συζήτηση, σίγουρα έχεις ν' ακούσεις και κάτι από τις γνωστές φιλοσοφικές του προσεγγίσεις γύρω από τη ζωή μας.

Όπως σήμερα το πρωί (10.5.2019) στον καφέ του μνημοσύνου του αξέχαστου φίλου Στέλιου Χωνιανάκη στην Ιαλυσό. Παρέα μας η Άννα Χαρίτου, από τις επιστήθιες φίλες του Φώτη Βαρέλη.

Το 'φερε η συζήτηση και θυμήθηκε η Άννα όταν κάποια φορά σε μια από τις ατέλειωτες στιγμές που μπορούσε να απολαμβάνει κανείς την παρέα του Δασκάλου, γύρισε και της είπε:

-Άννα, πες μου αν ξέρεις, στις κηδείες ποιο τροπάριο ψάλλεται στο ρυθμό του βαλς!
Και όπως ήταν φυσικό, πού να πάει το μυαλό της Άννας να "συναντήσει" το μυαλό του Δασκάλου και να του δώσει τη σωστή απάντηση.

Κι ο Δάσκαλος άρχισε να ψάλλει σε ρυθμό βαλς στην Άννα:

-Μακαρία η οδός, ή πορεύει σήμερον, ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως.
Και φυσικά η Άννα έμεινε άφωνη από το βαλς του Δασκάλου!

Πώς να μην τον θυμάται κανείς.
Αθάνατος έμεινες Δάσκαλε, τουλάχιστον για όσες κι όσους πέρασαν από τα θρανία σου.