Το Χελιδονόπτερο: Boobies, οι σκανδαλιάρες

Γράφει η Ρένα Στεφανάκη
Φιλόλογος

 

Ο Νώε με τη σωστική του λέμβο και ο Δαρβίνος στο τιμόνι  του Beagle συναντιούνται μεσοπέλαγα. Είναι άνοιξη αλλά η ψύχρα κρατάει ακόμα τους γιακάδες κλειστούς. Συλλέκτες και οι δύο επιλογών, θεϊκών, φυσικών... Δεν έχει σημασία.

Στα μάτια τους καρφιτσωμένα τα σημεία του ορίζοντα. Το όρος Αραράτ και ο Ειρηνικός δύο στάσεις μόνο στην ηφαιστειογενή τους περιέργεια. Ο ένας έστειλε το κοράκι πρώτα, έπειτα το περιστέρι  για να δει. Ο άλλος περπάτησε πάνω σε λάβα που είχε αποκρυσταλλωθεί.

Βρήκε μεγαλοπρεπείς φρεγάτες να φουσκώνουν τα μπαλόνια τους.... Εν αναμονή ερωτικής απογείωσης. Βρήκε κι άλλα πουλιά στα Γκαλαπάγκος με γαλάζιες γάμπες, έτοιμες για μάμπο ή τσα τσα.

Οι δύο καπετάνιοι, αρκούντως γενειοφόροι, άναψαν τις πίπες τους κι ανέβασαν ένα σύννεφο καπνού πάνω από τα κεφάλια τους. Ο Αϊνστάιν σκαρφάλωσε εκεί για να παρακολουθεί από ψηλά την πλωτή στιχομυθία.
Νώε: Όλα  έχουν προσχεδιαστεί και η εξέλιξη ακόμα.

Δαρβίνος: Τα πάντα είναι φυσική επιλογή. Επιβιώνουν οι προσαρμοστικοί. Αυτός είναι ο κανόνας.
Αϊνστάιν (από το υπερώο): Τι νόημα έχει όμως η προσαρμογή στο ψέμα, στη δικτατορία ή στη φυλακή; 
Τους είπαν θα είσαστε σκυφτοί και δεν θα μας κοιτάτε. Προορισμός σας είναι η γη και θα την σκάβετε για να σας καταπιεί.

Τι λαχταριστοί μεζέδες!

Θυμήθηκαν τα τσιπουράδικα στο Βόλο κι έσκασε ένα μπουμπούκι στα χείλη τους. Από καμέλια. Δίχρωμη. Το έκοψαν οι Βλοσυροί και το πέταξαν κάτω. Ένας τους το πάτησε μέχρι να πονέσει. Από κακία. Δίκροκη.

Τους έδωσαν έναν καθρέφτη και τους ανάγκασαν να βλέπουν μέσα του.
-Σπάστε τον, διέταξαν. Να κάνει πάταγο το πρόσωπό σας την ώρα που θα γίνεστε κομμάτια. Δύο αρλεκίνοι σε βιτρό -κάπου στη Δράμα- έστησαν το χορό κουνώντας τις ουρές τους. Πετάρισαν τα βλέφαρα των καταδικασμένων.

-Μείνετε ακίνητοι γιατί… η θητεία σας στα δάκρυα θα ‘ναι μεγάλη.

Τους ήρθαν στο μυαλό τα γράμματα που στέλνανε από το καψιμί σε κάποια Στέλλα ή Ειρήνη, μπορεί και Φωτεινή. Δύο περιστέρια πέταξαν από τα μανίκια τους. Σε ένα τσίρκο όλα επιτρέπονται.

-Βγάλτε τα ρούχα σας και φορέστε αυτή τη στολή. Θα μείνετε ξυπόλητοι. Το ψύχος μέσα σας να εδραιωθεί.

Και στο μαρμαρωμένο βασιλιά ένα ελληνικό νησί θα χαρίσω. Να κολυμπάει στα νερά του η μνήμη .Να γίνεται Ζάκυνθος και καρέτα καρέτα.

- Μείνετε ακίνητοι. Σιωπή. Θα είστε αθόρυβοι, γιατί….
Οι ψίθυροι γεννάνε υποψίες και άλλα είδη εκκολάπτονται στο κουκούλι τους.
-Αθόρυβοι, είπα.

Καταφτάνουν οι ελέφαντες τώρα. Αθόρυβοι κι αυτοί παρά τη χειμαρρώδη παρουσία. Μπλέκουν τις προβοσκίδες τους σε ένα ταγκό αναγνωρίσεως λίγο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Χορεύετε;
-Μείνετε ακίνητοι γιατί πριν από τη γη θα σας ξεκάνει η σφαίρα.

Αν είναι για την υδρόγειο, συναινώ κουνώντας το φουστάνι μου σε ήχους μπόσα νόβα.
-Πάψτε. Δεν είστε ορατοί. Το σώμα, τη φωνή, την υπογραφή σας τα έχουμε όλα οικειοποιηθεί. Στα λόγια σας θα κοιμούνται και θα ξυπνάνε τα δικά μας όνειρα πια.. 

Η πιο τολμηρή έκανε βήμα κι ένα δεύτερο αμέσως μετά. Ήρθε μπροστά στους σκοπευτές της. Με πρόσωπο, με σώμα, με φωνή αγέρωχη. Την ακολούθησε... ο Έρωτας. Με γάμπες εκτυφλωτικά γαλάζιες. Σήκωσε πρώτα τη μια, έπειτα την άλλη. Ψιθύρισε κάτι σαν «ωραία μου κυρία, γοητευμένος».

Οι κάννες σημάδευαν στο κεφάλι. Έτσι αστείος, όπως ήταν, με αυτά τα σκανδαλιάρικα πόδια, άνοιξε τις φτερούγες του σε μια φιγούρα χορευτή του καλλιτεχνικού πατινάζ. Υποκλίθηκε μπροστά της. Ύστερα πήρε ένα κλαράκι από κάτω. «Μπορώ να γίνω και νοικοκύρης», της είπε, «για το χατίρι σου». Η Σούλα ντράπηκε λιγάκι για τη δημόσια εξομολόγηση. Εκείνος όμως την πλησίασε  ακόμη πιο πολύ. Το ράμφος του άγγιξε το δικό της.

Ήταν το πρώτο τους φιλί. Φανταχτερό μπλε.
-Σταματήστε, είπαν οι βλοσυροί και τους έριξαν. Στα πόδια πρώτα.

Κι η Σούλα η γαλαζόπους από τα Γκαλαπάγκος άφησε στο χαρτί εκτός από τις κουβέντες της και το δαχτυλικό της αποτύπωμα.

…….Γιατί τα πάντα δεν είναι φυσική αλλά προσωπική επιλογή.