Θεοδόσης Πελεγρίνης από τη Ρόδο: «Οι ευρωεκλογές του 2019 είναι πιο κρίσιμες από εκείνες του 2014»

Οι ευρωεκλογές του 2019 είναι πιο κρίσιμες από εκείνες του 2014 διότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δέχεται δύο απειλές, την ακροδεξιά και τη λιτότητα, τόνισε, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε χθες, ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης.

Ο τελευταίος βρέθηκε στη Ρόδο στο πλαίσιο περιοδείας του σε όλη τη χώρα, και πραγματοποίησε ομιλία στο Εργατικό Κέντρο της Ρόδου ενώ νωρίτερα παραχώρησε συνέντευξη τύπου.

Ο κ. Πελεγρίνης είναι Δωδεκανήσιος στην καταγωγή αφού και οι δύο γονείς του είναι από την Κάρπαθο και είναι καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο οποίο διετέλεσε και πρύτανης.

Κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, καταρχήν, εξέφρασε τη συγκίνησή του που βρέθηκε σε έναν ιστορικό χώρο, το ΕΚΡ που είναι συνδεδεμένος με ιστορικούς αγώνες.

Πάντα οι ευρωεκλογές έχουν την αξία τους-ξεκίνησε ο κ. Πελεγρίνης-γιατί το ευρωκοινοβούλιο είναι το μόνο από τα όργανα της Ε.Ε. του οποίου τα μέλη εκλέγονται άμεσα από τους λαούς της Ευρώπης και έχει σημαντικές αρμοδιότητες. Και δήλωσε:

«Αυτές οι εκλογές του 2019 θα έλεγα ότι είναι πιο κρίσιμες από τις εκλογές του 2014 διότι το 2014 η ακροδεξιά που απειλεί το οικοδόμημα της Ε.Ε. περιοριζόταν κατ’ ουσίαν μέσα στη Γαλλία. Σήμερα, η ακροδεξιά έχει απλωθεί σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη και τείνει να κατακλύσει όλες τις χώρες».

Αυτή, σύμφωνα με τον κ. Πελεγρίνη, είναι η μία απειλή που δέχεται το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η άλλη απειλή είναι η παρατεταμένη λιτότητα η οποία, βέβαια, επιβάλλεται κάποιες στιγμές, σε μία δύσκολη οικονομική κατάσταση αλλά όταν παρατείνεται αυτή φθείρει τα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας, με αποτέλεσμα η κοινωνία ήδη να πάσχει, να φυλλορροεί και να προκύπτουν όλα αυτά τα δυσάρεστα που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια.

Το ερώτημα, κατά τον ίδιο, είναι πως αντιμετωπίζονται οι δύο αυτοί κίνδυνοι. Ξεκινώντας από τη λιτότητα, όπως είπε είναι προφανές ότι θα πρέπει ν’ αλλάξουν οι πολιτικές στην Ευρώπη για να μπορέσει ο κόσμος, και εδώ στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, ν’ ανασάνει. «Δεν μπορείς διαρκώς να τηρείς αυστηρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, πρέπει να δώσεις τη δυνατότητα στον κόσμο να βρει δουλειά, να αμειφθεί, πρέπει ν’ αλλάξει πολιτική», είπε.

Το δεύτερο είναι ότι «η ακροδεξιά δεν είναι μία δύναμη που μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα ίδια τα όπλα της που είναι η βία και η αναλγησία. Διότι αυτή η λογική οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο που τελικά έχει θύμα τον ίδιο τον άνθρωπο και είναι αυτό ακριβώς που επιδιώκει η ακροδεξιά. Αυτή μπορεί να πολεμηθεί μόνο με έναν τρόπο: Με το ν’ ανοίξεις έναν δρόμο προς την πρόοδο, να αυξήσεις αυτούς οι οποίοι εναντιώνονται στην ακροδεξιά, να γίνουμε πιο πολλοί όσοι υποστηρίζουμε μία κοινωνία διαφορετική από αυτήν που θέλει η ακροδεξιά».

»Σήμερα, το διακύβευμα είναι το εξής: Υπάρχει ένας δρόμος της προόδου και υπάρχει ο δρόμος της οπισθοδρόμησης, της αναλγησίας, της συντήρησης», τόνισε.