Απλή αναλογική. Δηλαδή προεκλογική σούπα…

Γράφει ο
Nίκος Κουμνάκης
Ψηφοφόρος

 

Σε πολύ λίγες ημέρες έχουμε εκλογές με απλή αναλογική.  Και ενώ αυτό προϊδέαζε για ένα σύστημα που θα ευνοούσε τις συνεργασίες, τον πολιτικό πολιτισμό και το διάλογο, ήδη από τον προεκλογικό αγώνα διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι πολύ πιθανόν να ευνοήσει τις συναλλαγές, τους εκβιασμούς και τα κουκουλώματα, στοιχεία απαράδεκτα σε ένα δημοκρατικό θεσμό, όπως είναι η σύνθεση του δημοτικού συμβουλίου.

Διαφαίνεται ότι συναλλαγές και εκβιασμοί θα αρχίσουν ήδη από την επομένη της πρώτης Κυριακής. Οι χαμένοι καθ’ υπέρβαση της βούλησης του εκλογικού σώματος θα διεκδικήσουν ανταλλάγματα και γιατί όχι εκβιάζοντας, για να κατευθύνουν τον πυρήνα των ψηφοφόρων τους προς τον έναν ή τον άλλο υποψήφιο από τους δύο επικρατέστερους. Μετά δε την ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας, ο κάθε πικραμένος από τους  χαμένους θα προσβλέπει στη συναλλαγή με τον νικητή,  για να του προσφέρει απλόχερα τους απαραίτητους συμβούλους που θα έχει ανάγκη για να διοικήσει, αλλά ταυτόχρονα να πάρει ανταλλάγματα για να αποκτήσει και ο ίδιος «μια θέση στον Ήλιο». Λέτε χωρίς το ατού του εκβιασμού;

Στα πεπραγμένα της σημερινής  δημοτικής αρχής που για μένα ήταν η χειρότερη μακράν απ’ όσες θυμάμαι, δεν βρίσκεται κανένας από τους άλλους που συμμετέχουν στη κούρσα της διαδοχής να καυτηριάσει, να καταγγείλει, να ξεσκεπάσει και να υπογραμμίσει τα τραγικά λάθη, τις παραλείψεις και την απραξία της.

 Δεν άκουσα κανέναν να αναφέρεται στην έλλειψη οραμάτων για τα μεγάλα, ούτε καν μια αναφορά  ακόμα και για το χάσιμο ας πούμε της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Αλλά και στα μικρά καθημερινά όπως  τη  μεγάλη κινητικότητα σε ασφαλτοστρώσεις, διαγραμμίσεις, συντηρήσεις μόνο για το διάστημα των δυο-τριών τελευταίων μηνών, δεν βγήκε κανένας να τα καταγγείλει ως το απόλυτο δούλεμα του Ροδιακού λαού.

 Διότι προφανώς απ’ ό,τι φαίνεται ήξεραν  πώς γίνεται η δουλειά, αλλά έμειναν στην απόλυτη απραξία για διάστημα πέντε χρόνων, ερχόμενοι να μας δουλέψουν το τελευταίο δίμηνο για να υφαρπάξουν την  ψήφο μας.
Όμως γιατί όλοι έχουν πιει το «αμίλητο νερό»;
Η απάντηση είναι απλή: Διότι έτσι τους είπαν οι επικοινωνιολόγοι.

Διότι το σύστημα πλέον είναι η απλή αναλογική και ήδη από την επομένη του πρώτου γύρου χρειάζονται συνεργασίες, πολύ δε περισσότερο μετά τη δεύτερη Κυριακή. Και δεν μπορεί να συνεργάζεσαι αύριο με κάποιον, τον οποίο έχεις καταγγείλει σήμερα.
Έτσι καταλήξαμε αντί να υπάρχει πολιτική αντιπαράθεση, μέσα από την οποία θα ενημερωθεί ο Ροδιακός λαός, για να πάει ενημερωμένος να ψηφήσει, να έχουμε απλώς εκατοντάδες φωτογραφίες υποψηφίων στις εφημερίδες.
Εγώ μα τω Θεώ, θα πάω να ψηφίσω όποιον έχει τα πιο ωραία μάτια…