Β. Μανδρακός: “Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις σ’ αυτή τη μάχη τον Μ. Γλυνό”

Άρθρο του
Ευαγγ. Μανδρακού
προέδρου του δημοτικού
συμβουλίου Ρόδου

Την ερχόμενη Κυριακή εκτός από τις ευρωεκλογές για τις οποίες αναφέρθηκα σε προηγούμενο άρθρο μου, έχουμε και τις εκλογές  για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για την εκλογή Δημάρχων και Περιφερειαρχών.

Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε ως πολίτες είναι: Πιστεύουμε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι ακομμάτιστη και αδέσμευτη;

Η δική μου απάντηση και πιστεύω και των περισσότερων πολιτών είναι ότι ο εκάστοτε δήμαρχος ή περιφερειάρχης πρέπει να μην έχει κομματικές δεσμεύσεις  και να είναι πραγματικά ανεξάρτητος. Για ποιο λόγο; Γιατί ο ρόλος ακριβώς της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι αυτονόητα διεκδικητικός απέναντι στην εκάστοτε κυβέρνηση. Υπάρχουν διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στην κεντρική εξουσία και την τοπική αυτοδιοίκηση. Η πιο κοντινή στον πολίτη εξουσία είναι η τοπική αυτοδιοίκηση.

Με συγκεκριμένες νομοθετημένες αρμοδιότητες  που  άπτονται   της καθημερινότητας των πολιτών και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στον τόπο που ζούμε και εργαζόμαστε, όπως μεταξύ άλλων, η καθαριότητα, τα σκουπίδια, οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια, τα πάρκα, ο φωτισμός, το νερό, το κυκλοφοριακό και πολλά άλλα. Δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα του δημάρχου και του περιφερειάρχη η οικονομική και φορολογική πολιτική, οι συντάξεις, οι φόροι, η εξωτερική και η αμυντική πολιτική. Αυτά είναι θέματα της κυβέρνησης και των κομμάτων στη Βουλή.

Καλό είναι να επισημαίνουμε κατά καιρούς και τα αυτονόητα σε αυτό τον τόπο.
Άρα με βάση τα παραπάνω ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά ενός υποψήφιου δημάρχου και περιφερειάρχη;

Πρέπει να είναι ικανός, εργατικός, να έχει σχέδιο και μεθοδικότητα, να είναι έντιμος, να έχει ήθος, να μπορεί να συνθέτει απόψεις και να ενώνει τους πολίτες σε μια προσπάθεια να επιλυθούν τα προβλήματα που έχει ο κάθε τόπος, η κάθε περιοχή. Παίζει ρόλο αν ανήκει στο ένα ή στο άλλο κόμμα; Ασφαλώς παίζει κάποιο ρόλο όχι όμως να αποτελεί η όποια κομματική του προέλευση, το μοναδικό ή έστω το καθοριστικό γνώρισμα που θα επηρεάσει την εκλογή του πολίτη.

Θα έλεγα ότι η κομματική του προέλευση είναι ένα δευτερεύον και σε κάθε περίπτωση μη σημαντικό στοιχείο για την καταλληλότητά του ή όχι για τη θέση του δημάρχου ή του περιφερειάρχη.
Τα κόμματα βεβαίως και κυρίως τα μεγάλα, αλλά όχι μόνο αυτά, θέλουν να έχουν λόγο και να επιβάλουν στις τοπικές κοινωνίες  τους υποψηφίους της δικής τους επιλογής, μιας επιλογής που ορισμένες φορές αγνοεί επιδεικτικά τις τοπικές κοινωνίες ακόμα και τις διαδικασίες που τα ίδια προβλέπουν. Κατανοητό από πλευράς σκοπιμότητας θα έλεγα.

Αλλά όχι αποδεκτό ενίοτε και λανθασμένο έστω και με κομματική οπτική όταν πρόκειται για επιλογή που δεν έχει επαρκή νομιμοποίηση ούτε στην κομματική βάση. Οι πολίτες κατά την ταπεινή μου άποψη είναι αυτοί  που θα κρίνουν ποιος θα διαχειριστεί, ποιος είναι ο καταλληλότερος για τη θέση του δημάρχου και του περιφερειάρχη με βάση την προσωπικότητα, τις ικανότητες, τον χαρακτήρα, την κοινωνική και επαγγελματική παρουσία και πορεία του κάθε υποψηφίου.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιλέξουν άλλοι (εκτός τόπου και χρόνου θα έλεγα)  για το ποιος είναι ο καταλληλότερος για αυτές τις θέσεις χρησιμοποιώντας ως μοναδικό χαρακτηριστικό την κομματική ταυτότητα. Θα δικαιολογούσα μια τέτοια συμπεριφορά από τα κόμματα σε μεγάλους Δήμους και Περιφέρειες όπως π.χ. ο δήμος της Αθήνας ή η περιφέρεια Αττικής.

Και σε αυτούς τους μεγάλους Δήμους και Περιφέρειες μπορεί πράγματι να υπάρξουν  δευτερευόντως και πολιτικά συμπεράσματα. Πριν 5 χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά κέρδισε τη μάχη των εντυπώσεων μόνο με τη νίκη της κ. Δούρου στην περιφέρεια Αττικής που είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Ελλάδας με 4 περίπου εκατομμύρια κατοίκους. Το ίδιο θα γίνει και φέτος. Το ποιος θα κερδίσει τη  μάχη στην περιφέρεια αυτή και στον δήμο της Αθήνας είναι αυτό κυρίως που θα δώσει το πολιτικό στίγμα αυτών των εκλογών. Εφόσον οι αυτοδιοικητικές  εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές, το καθοριστικό πολιτικό συμπέρασμα θα βγει από την κάλπη της Ευρωβουλής όπου εκεί τα κόμματα συμμετέχουν με το όνομά τους σε μια καθαρά πολιτική αντιπαράθεση που θα καθορίσει αποφασιστικά τις περαιτέρω πολιτικές εξελίξεις.

Η μητέρα των μαχών,  όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και όπως συμφώνησε και ο Αλέξης Τσίπρας και πολλοί άλλοι πολιτικοί αρχηγοί.
Η περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου αποτελείται από 48 κατοικημένα νησιά και έχει 310.000 κατοίκους που αποτελούν το 3% του εκλογικού σώματος της χώρας. Επιπρόσθετα η πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος σε επί μέρους νησιά δεν επιτρέπει την εξαγωγή πολιτικού συμπεράσματος. Σε νησιά μερικών εκατοντάδων ή έστω χιλιάδων κατοίκων πιστεύει κανείς ότι επικρατεί το κομματικό κριτήριο των διαπροσωπικών σχέσεων;  

Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι αν εκλεγεί ο Γλυνός ή ο Χατζημάρκος θα επηρεαστεί το πολιτικό σκηνικό της χώρας που θα διαμορφωθεί το βράδυ των εκλογών της 26ης Μαΐου; Φυσικά όχι.  Οι μόνοι που θα επηρεαστούν και θα ενδιαφερθούν είμαστε εμείς οι κάτοικοι των νησιών. Η περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου έχει πολλά προβλήματα και πολλές ιδιαιτερότητες και χρειάζονται τολμηρές πολιτικές για να ξεπεραστούν κάποια από αυτά. Προϋπόθεση όμως για να δρομολογηθούν κάποια πράγματα σε αυτόν τον τόπο είναι να υπάρχει ένωση δυνάμεων, συνεννόηση και συντονισμός όλων μας.

Είναι γνωστή στους περισσότερους η στενή συγγενική μου σχέση  με τον υποψήφιο περιφερειάρχη Μανώλη Γλυνό. Γνωριζόμαστε από παιδιά και ξέρω πολύ καλά τον χαρακτήρα του, τον τρόπο που σκέφτεται, την εντιμότητά του, τις ικανότητές του και το ήθος του. Τον στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις σε αυτή την εκλογική μάχη γιατί πιστεύω ότι έχει όλες τις προϋποθέσεις για να είναι ένας πετυχημένος και αποτελεσματικός περιφερειάρχης.

Σε κάθε περίπτωση όμως τον τελικό λόγο τον έχουν οι συμπολίτες μου. Αυτοί θα κάνουν την επιλογή τους με τα κριτήρια  που αυτοί επιλέγουν. Αυτή άλλωστε είναι η μαγεία και το μεγαλείο της δημοκρατίας.