Εκλογές  για κλάματα

Aναγνώστρια της “Ροδιακής” αναφορικά με τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, αναφέρει σε επιστολή της τα εξής:

“Τρομερή απογοήτευση από το χάος της 26ης Μαΐου.

Όταν ο κόσμος πανικόβλητος και ταλαιπωρημένος γυρνάει όλα τα εκλογικά γιατί δεν γνωρίζει πού ψηφίζει.

Όταν η αποχή αγγίζει ποσοστά  τάξεως του 40%, 50% και 60% ανά εκλογικό τμήμα.

Όταν οι ψηφίσαντες σκάνε μύτη με τα σκυλιά τους και τα μωρά τους τα οποία παίρνουν μαζί τους στο παραβάν, και παραπονιούνται για την ουρά.

Όταν διορίζονται δικαστικοί αντιπρόσωποι νέα παιδιά που δεν έχουν ξανασυμμετάσχει στη διαδικασία και δεν υπάρχει καν εφορευτική επιτροπή.

Όταν την επομένη των εκλογών ο συνάδελφος στο γραφείο κοκορεύεται στον συνάδελφο που πήγε στην εφορευτική πως «έλα μωρέ τι φοβήθηκες και πήγες, και εγώ κληρώθηκα και δεν πήγα, δεν μου έκαναν τίποτα. Σιγά μην ταλαιπωρηθώ».

ΟΤΑΝ τα ψηφοδέλτια στα εκλογικά τμήματα ΔΕΝ μοιράζονται στους ψηφίσαντες, αλλά τα διαλέγουν μόνοι τους ΠΡΙΝ μπουν στο παραβάν και η ψήφος ουσιαστικά γίνεται αυτόματα ΦΑΝΕΡΗ.

Όταν κανένας δεν επιβλέπει τις κάλπες.

Όταν ο χ ψηφίσας φέρνει τη μητέρα του με αλτσχάιμερ και όχι μόνο επιμένει ότι είναι σε θέση να ψηφίσει αλλά απαιτεί να μπει μαζί της στο παραβάν, διότι «στο προηγούμενο εκλογικό τμήμα τον άφησαν να το κάνει».

Όταν τα 17χρονα πάνε να ψηφίσουν και από πίσω είναι ο γονιός ο οποίος ψιθυρίζει συνωμοτικά «όπως είπαμε ε; Τα θυμάσαι;»

Όταν όλοι αναρωτιούνται μεταξύ τους, «τι είναι κοινοτικές εκλογές; Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε και σε αυτό;»

Όταν βρίσκονται ψηφοδέλτια με ξεχασμένα πενηντάευρα μέσα.

Όταν πιστεύουμε στην ουτοπία πως με 24 και 30 συνεχόμενες ώρες των δικαστικών αντιπροσώπων στα εκλογικά κέντρα και χωρίς καμία βοήθεια δεν έγινε κανένα λάθος στις καταμετρήσεις.

Όταν συμβαίνουν όλα αυτά, έχουμε δικαίωμα σαν χώρα και σαν λαός να μιλάμε για διαφάνεια; Έχουμε δικαίωμα να δηλώνουμε περήφανα πως είμαστε η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία;  Το μόνο σίγουρο είναι ένα. Αυτοί που εκλέγονται είναι ο καθρέπτης μας και αντικατοπτρίζουν το επίπεδό μας.

Όταν σε αυτόν τον καθρέπτη φοβάσαι να κοιταχτείς, τότε υπάρχει πρόβλημα. Θα ήθελα να κλείσω την επιστολή μου αισιόδοξα, αλλά δε γίνεται. Μόνο ειρωνεία ταιριάζει εδώ…

Καλές εθνικές εκλογές να έχουμε λοιπόν!”