Λεξιστορείν: Ο απέραντος!

Με το επίθετο απέραντος χαρακτηρίζουμε αυτόν που δεν έχει τέλος, που έχει ανυπολόγιστη έκταση.

Πρόκειται για σύνθετη λέξη με α΄ συνθετικό  το στερητικό α’ και  β’ συνθετικό τη λέξη πέρας = τέλος, που προέρχεται από  το ρήμα περαίνω = φέρνω σε πέρας, ολοκληρώνω.