Τι απέγιναν εκείνοι που διέσπασαν  την ενότητα του Κινήματος Αλλαγής;

Toυ Κοσμά Σφυρίου

Εισαγωγή:
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ, η ΔΗΜ.ΑΡ και οι Κινήσεις Πολιτών, συμπαρατάχθηκαν στις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015, με πρόεδρο-για πρώτη φορά-τη Φώφη Γεννηματά. Και ο ελληνικός λαός έδωσε τότε σ’ αυτή τη συμπαράταξη 6,28% (όταν, οκτώ μήνες πριν, το ΠΑ.ΣΟ.Κ - διασπασμένο - είχε πάρει μόλις 4,68%). Δηλαδή, οι κάλπες του Σεπτέμβρη 2015 έδειξαν ανοδική πορεία του Κινήματος.

Εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του συνεδρίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ (του Ιουνίου 2015):
- για ΕΝΟΤΗΤΑ, για ανανέωση και για ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ, η Γεννηματά, κατά τα επόμενα 2 χρόνια, επεδίωξε να διευρυνθεί η συμπαράταξη: με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών (αποκατάσταση της ενότητας), με το Ποτάμι και άλλες πολιτικές κινήσεις (διεύρυνση).

Αποφασίστηκε τότε, να εκλεγεί πρόεδρος από την κοινωνία, με ανοικτή ψηφοφορία (με κάλπες σε όλη την Ελλάδα) το Νοέμβρη του 2017. Η συμμετοχή στην ψηφοφορία ξεπέρασε κάθε προσδοκία και τα έγκυρα ψηφοδέλτια έφθασαν στις 212.000.

Μεταξύ 9 υποψηφίων η Φώφη Γεννηματά αναδείχθηκε πρώτη με 42%. Ο Θεοδωράκης ήλθε 4ος, με 9,8%.

Ωστόσο, τόσο εκείνος, όσο και ο Θεοχαρόπουλος, συμμετείχαν στο ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής και στην εκπόνηση προγραμματικών θέσεων και καταστατικού.

Με την ενότητα και τη διεύρυνση, οι δημοσκοπήσεις, τότε, έδιναν στο Κίνημα Αλλαγής ποσοστά 12% - 14%.

Οι διασπαστικές επιλογές του Σταύρου Θεοδωράκη και του Θ. Θεοχαρόπουλου:

Ο Στ. Θεοδωράκης διεκδίκησε την προεδρία του Κινήματος Αλλαγής, πιστεύοντας (όπως ο ίδιος είχε δηλώσει), πως αν ψηφίσουν πάνω από 200.000 πολίτες, θα εκλέγετο εκείνος πρόεδρος («θα τους έπαιρνε το μαγαζί», όπως είχε πει ο Γρηγόρης Ψαριανός).

Και όταν αυτό δεν προέκυψε από τις κάλπες, αποφάσισε να αποσύρει το Ποτάμι, από το Κίνημα Αλλαγής (όχι βέβαια από την πρώτη μέρα, για να τηρήσει και τα προσχήματα..) Βέβαια, υπάρχουν αρκετά στελέχη του Ποταμιού, που παρέμειναν στο Κίνημα Αλλαγής και ένας από αυτούς, ο Γιάννης Μεϊμάρογλου, εκλέχθηκε, μετά από το 2ο συνέδριο του ΚΙΝ.ΑΛ, μέλος του νέου πολιτικού συμβουλίου.

Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος απαίτησε, να είναι πάλι επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, κατά τις επερχόμενες εκλογές. Και όταν αυτό δεν έγινε αποδεκτό, επέλεξε να διαφοροποιηθεί από τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής και της Κοινοβουλ/κης Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής και να εισηγηθεί στη ΔΗΜ.ΑΡ την υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών στη Βουλή, μόνος αυτός μεταξύ των 20 βουλευτών της Κ.Ο. Δηλαδή, επέλεξε να «ανοίξει την πόρτα εξόδου» από το Κίνημα.

Βέβαια, υπάρχουν αρκετά στελέχη της ΔΗΜ.ΑΡ, που παρέμειναν στο Κίνημα Αλλαγής και δύο από αυτούς, ο Θόδ. Μαργαρίτης και ο Γιώργος Μπουλμπασάκος, εκλέχθηκαν, μετά το 2ο συνέδριο του ΚΙΝ.ΑΛ μέλη του νέου πολιτικού συμβουλίου. Μετά τη διάσπαση της ενότητας, οι δημοσκοπήσεις κατέβαζαν το Κίνημα Αλλαγής σε ποσοστά 5% - 7%.

Τι απέγιναν οι Στ. Θεοδωράκης και Θαν. Θεοχαρόπουλος, που διέσπασαν την ενότητα του Κινήματος Αλλαγής;

• Το Ποτάμι κατέβηκε αυτόνομο στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου και πήρε 1, 52%! Δηλαδή οι Έλληνες πολίτες αποδοκίμασαν με πολύ εκκωφαντικό τρόπο την επιλογή του Σταύρου Θεοδωράκη και ο ίδιος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Ποταμιού. Το οποίο αποφάσισε να μην κατεβεί (!) στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.

• Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος στήριξε την καταρρέουσα κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α (αυτήν που λίγους μήνες πριν «κατακεραύνωνε» στη Βουλή ...) και για αντάλλαγμα διορίστηκε από τον κ.Τσίπρα υπουργός Τουρισμού, για λίγες εβδομάδες ! Μετά απ’ αυτό η ΔΗΜ.ΑΡ δεν κατέβηκε καν στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Εντάχθηκε, είπε, στην αποκληθείσα «Προοδευτική Συμμαχία» του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Είναι δε τόσο «προο-δευτική», που εξέλεξε ως ευρωβουλευτές τον Πέτρο Κόκκαλη (του επιχειρηματικού ομίλου που μέχρι το 2015, ο κ.Τσίπρας χαρακτήριζε εμβληματικό της διαπλοκής!), την Έλενα Κουντουρά (πρώην υπουργό και βουλευτή της Ν.Δ και των ΑΝ.ΕΛ) και τον τηλε-ηθοποιό Αλέξη Γεωργούλη.

Τι απέγινε η προσπάθεια του κ. Τσίπρα, να «αλώσει» το Κίνημα Αλλαγής;
Ο πρωθυπουργός χάραξε δύο στρατηγικές επιλογές, για τις διπλές εκλογές Μαΐου και Ιουλίου 2019: 1η επιλογή: ακραία πόλωση/διχασμός, για να αυξήσει τη συσπείρωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και να «εξαφανίσει» τα λεγόμενα μικρά κόμματα και 2η επιλογή: «άλωση» του Κινήματος Αλλαγής.

Έτσι λοιπόν επιρρέασε (όσο μπόρεσε) τη διάσπαση της ενότητας του ΚΙΝ.ΑΛ (βλέπε Θεοχαρόπουλος, Ραγκούσης) και «εξαγόρασε», με αντάλλαγμα υπουργικές καρέκλες, στελέχη του, που είχαν απαιτήσει κομματικά αξιώματα και δεν τα πήραν στο Κίνημα.

Τι πέτυχε στις ευρωεκλογές ο κ. Τσίπρας, με όλες αυτές τις δολοπλοκίες;

• Έγινε ο μεγαλύτερος «χορηγός» της Ν.Δ και την οδήγησε στην εκλογική νίκη στις ευρωεκλογές, αφού πέρασε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α κατά 9,3 ποσοστιαίες μονάδες.

• Η μέγκενη της ακραίας πόλωσης ΣΥ.ΡΙΖ.Α - Ν.Δ σχεδόν «εξαφάνισε» το Ποτάμι, την Ένωση Κεντρώων, τους ΑΝ.ΕΛ και πίεσε ασφυκτικά το Κίνημα Αλλαγής. Η ανέντιμη και τυχοδιωκτική προσπάθεια του κ.Τσίπρα, πρώτα να το διασπάσει και μετά να «αλώσει» το Κίνημα Αλλαγής αποτυπώθηκε πολύ χαρακτηριστικά σ’ αυτά που είπε ο υπουργός Εξωτερικών στη Ρόδο, πριν λίγους μήνες:  Όταν σε σύναξη μελών του ΣΥΡΙΖΑ (σε γνωστό ξενοδοχείο) κάποιος επεσήμανε ότι στα Δωδεκάνησα το ΚΙΝ.ΑΛ έχει υπολογίσιμη δύναμη, ο κ. Κατρούγκαλος-αλαζονικά-απάντησε: «Άστους αυτούς. Μέχρι τις εκλογές θα τους έχουμε διαλύσει!». Όμως, όχι μόνο δεν κατόρθωσαν να το διαλύσουν, αλλά το Κίνημα Αλλαγής άντεξε στις ευρωεκλογές,

• αύξησε το ποσοστό του στο 7, 72%, από 6,28% που πήρε τον Σεπτέμβρη 2015, δηλαδή περίπου 100.000 περισσότεροι πολίτες ψήφισαν το Κίνημα Αλλαγής και ειδικά στα Δωδεκάνησα (10,52%) πήρε διψήφια ποσοστά ψήφων σε δέκα (10) νησιά: από τα μεγάλα τη Ρόδο με 10,34% και την Κω με 11,87%, έως και τα μικρότερα την Κάσο με 21,69%, το Καστελόριζο με 18,09%, την Πάτμο με 15,99% κ.λ.π.

• Και εκλέχθηκε τρίτο (3ο) κόμμα, εκτοπίζοντας τη Χρυσή Αυγή.

• Έτσι μπαίνει στη «μάχη» των εθνικών εκλογών με την αισιοδοξία, να δεχθεί θετικά ο ελληνικός λαός το προοδευτικό πρόγραμμα του («Σχέδιο Ελλάδα») για ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη και να αναδείξει το Κίνημα Αλλαγής πρωταγωνιστή της μεγάλης προσπάθειας-που έχει απόλυτη ανάγκη η Ελλάδα-για ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ στην πορεία εξόδου από την δεκάχρονη κρίση.

• Μπαίνει στη «μάχη» των εθνικών εκλογών με ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΟΡΕΙΑ, τόσο απέναντι στην ιδεολογικά αντίπαλο του, τη ΝΔ, όσο και απέναντι στον τάχα αριστερό ΣΥΡΙΖΑ της παρέας του κ.Τσίπρα. Όμως, για την αυτόνομη πορεία του Κινήματος Αλλαγής:

- ο κ. Σαντορινιός (και ο κ.Τσίπρας) λέγουν «η κα Γεννηματά ακολουθεί κατά πόδας τη Ν.Δ...» και ταυτόχρονα:

- ο Ευάγγελος Βενιζέλος είπε «η κα Γεννηματά καθιστά το Κίνημα Αλλαγής ουρά του ΣΥ.ΡΙΖ.Α...». Προφανώς, αυτές είναι δυο αντιφατικές πολιτικές αξιολογήσεις, που δεν αληθεύουν και οι δύο. Πολύ απλά, το Κίνημα Αλλαγής επιμένει στην αυτόνομη πορεία του, στη βάση του προοδευτικού προγράμματός του, για τα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα του λαού μας.

Και απορρίπτοντας την ακραία διχαστική πόλωση, που καλλιεργούν συστηματικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α & η Ν.Δ, επιμένει: ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ, για τα μεγάλα ζητήματα της Ελλάδας (εθνικά, συνταγματικά, πολιτικής & οικονομικής σταθερότητας). Για τα οποία ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ (το 1ο, το 2ο, το 3ο...και όχι μόνο το 3ο) ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ, που τους αναθέτουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με την ψήφο τους.