Η τέλεση των Ευρωεκλογών - Εξαγωγή συμπερασμάτων

Γράφει ο Αργυρός Νικ. Αργυρός

 

Η 26η Μαΐου πέρασε ως ιστορική ημέρα τέλεσης των Ευρωεκλογών θα έλεγα και καταλυτική, ως προς την έκβαση του αποτελέσματος, πιστοποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εκφόρτιση του ελληνικού λαού, την επικράτηση της Δεξιάς Συντηρητικής παράταξης και την τιμωρητική θα έλεγα εντός εισαγωγικών απάντηση στην κυβερνώσα παράταξη του κ. Τσίπρα των 9,36 μονάδων διαφοράς.

Φυσικά, κατά πολλούς η ευρέως ταπεινωτική ήττα ως μη αναμενόμενη άφησε το στίγμα της αναζήτησης ευθυνών και λαθών της κυβέρνησης, ώστε να επιδοθεί σε περισυλλογή επίρριψης ευθυνών.

Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το φιλολαϊκό πρόσωπο του κ. Τσίπρα με τα πεπραγμένα του στην πορεία των περίπου 4 χρόνων τουλάχιστον έναντι της Δεξιάς συντηρητικής παράταξης του κ. Μητσοτάκη, όπου μετά από δύο ημέρες των Ευρωεκλογών εκστομίζει “Ουδεμία παροχολογία” θεωρώντας την ενοχή!!

Τα λάθη κατ’ εμέ διαφέρουν και εστιάζονται σε άλλα σημεία κακών χειρισμών, όπου εκτενέστατα θα αναφέρω και κατά την άποψή μου απαρίθμησαν την αρνητική εξέλιξη των Ευρωεκλογών, όπου παρακολουθώντας το δημοσιογραφικό πάνελ των διαφόρων τηλεοπτικών καναλιών ουδεμία αναφορά έγινε μετά εκπλήξεως.

Σε άρθρο μου στην έγκριτη εφημερίδα “Ροδιακή”, στις 13-1-19, ενόψη επικείμενων εκλογών, είχα αναφέρει τα αρνητικά σημεία του κ. Τσίπρα κατά σειρά:

“Πρέσπες Σκοπιανό”, εγκληματικότητα, απαξίωση της μεσαίας τάξης, θα έχουν φθορά μεγάλη στο κυβερνών κόμμα.

Το “Σκοπιανό” αποτέλεσε το έναυσμα της μεγάλης φθοράς, η εγκληματικότητα το δεύτερο, το τρίτο η απαξίωση της μεσαίας τάξης του βασικού συντελεστή της οικονομίας με τα χιλιάδες λουκέτα, εξίσου μια μικρή φθορά οι νεκροί στο Μάτι και οι πλημμύρες στη Μάνδρα.

Σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά του στους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους ειδικότερα, ήταν ικανοποιητική και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πάντα το διαφορετικό του πρόσωπο και φιλολαϊκό προς την εργατική τάξη.

Κάνοντας επεξήγηση του “Σκοπιανού”, η οργή και αγανάκτηση του Ελληνικού λαού ήταν δεδομένη με άρνηση αυτής της λύσης επιζητώντας άμεσα την εθνική στρατηγική και σύμπλευση των αρχηγών των κομμάτων με δημοκρατική έκφραση του λαού “δημοψήφισμα” με αναφορά τα λόγια του αείμνηστου Κώστα Καραμανλή ότι οι Έλληνες σε εθνικά θέματα πρέπει να ομονοούν.

Η μεγάλη φθορά προέκυψε ειδικότερα των Θεσσαλονικέων δεδομένη. Δεύτερο βαρύ πλήγμα η εγκληματικότητα σε μεγάλη έξαρση, όσο ποτέ άλλοτε όπου το άβατο των Εξαρχείων συνεχίζεται απτόητα. Η μη αποδοχή του λαού περίπου σε γκάλοπ το 70% είναι απόδειξη απόρριψης και άρνησης του Σκοπιανού, όπου η επιβεβαίωση εξήλθε εκ του εκλογικού αποτελέσματος.

Οφείλω να ομολογήσω ότι η πολιτική του κ. Τσίπρα στα περίπου 4 χρόνια διακυβέρνησης θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί θετική σε θέματα εργασιακά, αρνητική σε θέματα εθνικά, τη διέκρινε η εκτελεστική δυσαρμονία, όταν βάλλεται πανταχόθεν, η συναπόφαση εξουσίας και λαού πρέπει να αποτελούν δείγμα γραφής και όχι διχασμού “Πρέσπες”, όπου και επήλθε η φθορά (εκλογική).

Η κάθε εξουσία πολιτική πρέπει να έχει επίγνωση της συμμετοχής της “Δημοκρατίας” σε καίριες εθνικά πολιτικές αποφάσεις.

“Δημοσθένης”. Οι Δημοκρατίες πολλά άλλα ωραία και δίκαια έχουν και ανάμεσα στα άλλα, την ελεύθερη έκφραση της Γνώμης που βρίσκεται σε στενή σχέση με την ανεμπόδιστη αποκάλυψη της αλήθειας.

Πιστεύω απόλυτα στην ανάκαμψη του κ. Τσίπρα ανεξάρτητα του αποτελέσματος των επικείμενων εκλογών της 7ης Ιουλίου τα λάθη κατ’ εμέ που διέπραξε ας γίνουν δίδαγμα όπως θετικά ήταν τα μέτρα ελάφρυνσης και οι μικρές παροχές, όπου δεν ενέχονται εντός εισαγωγικών στην καταστροφική εκλογική περιπέτεια που υπέστη!

Όσο για τον “Αριστοτέλη”. Οι Έλληνες είναι ελεύθεροι και άριστα διοικούνται και θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν σε όλους αν ήταν πολιτικά ενωμένοι.

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι οι εκάστοτε κυβερνώντες, πρέπει να έχουν επίγνωση το ελληνικό στοιχείο. Υπεράνω όλων προέχει το πατριωτικό αίσθημα, η διασφάλισή του και η καταστολή της εγκληματικότητας, ως συνέχεια αυτών και δευτερευόντως είναι η οικονομική του κατάσταση που παραδόξως τα οικονομικά μέτρα τα οποία εξηγγέλθησαν ελάχιστα επέδρασαν θετικά στην κυβερνητική παράταξη, όπου μετ’ εκπλήξεως απεδέχθη το εκλογικό αποτέλεσμα της ήττας ως αναμενόμενο.