Νίκος Κωνσταντινίδης: «Εμπιστεύτηκα  ανθρώπους που  δεν έπρεπε και  δυστυχώς συνεχίζω…»!

ΕΡ. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;  
ΑΠ. Υπάρχουν δύο επιλογές να ζήσουμε τη ζωή μας. Ο ένας τρόπος είναι σαν να μην υπάρχει τίποτα που να δίνει νόημα στη ζωή μας, κι ο άλλος σαν να μας δίνουν όλα τη χαρά της ζωής.  Η ποιότητα της ζωής μας εξαρτάται από την ποιότητα των σκέψεων και των συναισθημάτων μας. Προσωπικά, την ευτυχία, την ανακαλύπτω στα μάτια των ευεργετούμενων.

ΕΡ.  Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ. Το καθήκον και …η βιολογική ανάγκη.

ΕΡ.  Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ. Στην Κάσο, με μικρά παιδιά. Γέλασα μέχρι δακρύων. Ίσως γιατί δεν υπήρχαν μεγάλοι…

ΕΡ. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
ΑΠ. Είμαι αληθινός και αυθόρμητος. Το τρίπτυχο του χαρακτήρα μου: ευγνωμοσύνη, συγχώρεση, αγάπη.  Θέλω να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

ΕΡ.  Το βασικό  ελάττωμά σας;
ΑΠ. Θέλω να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.  Είμαι πολύ απαιτητικός από εμένα. Απαιτητικός δεν σημαίνει πάντα μόνος.  

ΕΡ.  Σε ποια  λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ.  Στα λάθη των άλλων. Η αγάπη θρέφει την καρδιά. Η συγχώρεση είναι η υψίστη και πιο όμορφη μορφή αγάπης. Σε μερικούς ίσως δεν αξίζει.
Όμως είναι ταυτόχρονα υπέρβαση με ανταπόδοση. Αυτός που συγχωρεί, κάνει ένα δώρο σ’ αυτόν που τον αδίκησε και ταυτόχρονα ένα στον εαυτό του: κερδίζει ανείπωτη γαλήνη.

ΕΡ.  Η τελευταία φορά που κλάψατε;
ΑΠ. Όταν  έφυγε ο μπατζανάκης μου ο  Μηνάς.

ΕΡ.  Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ.  Δεν την ψώνισα ακόμη. Θαυμάζω όμως τη σκέψη των φιλοσόφων.

ΕΡ.  Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
ΑΠ. Οι ήρωες  και το παρελθόν είναι συνδεδεμένα με τις εορτές. Ήρωες για μένα είναι όσοι κάνουν το παρόν πραγματική γιορτή.   

ΕΡ.  Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άντρα;
ΑΠ.  Όχι μια. Την ειλικρίνεια που να μη χρειάζεται μάρτυρες, την εντιμότητα που δεν έχει ανάγκη από κανόνες, τη σοφία με αρχή την αμφιβολία. Μμ… και να είναι γοητευτικός σαν γυναίκα.   

ΕΡ. … Και σε μια γυναίκα;
ΑΠ. Να είναι πνευματώδης σαν άντρας, να έχει χιούμορ και  γοητευτική σαν …. γυναίκα.

ΕΡ.  Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ. Το πράσινο όταν έχω τα μάτια ανοιχτά.  Το άλλο το εκτυφλωτικό όταν έχω τα μάτια κλειστά.

ΕΡ. Τι νοσταλγείτε περισσότερο;
ΑΠ. Δεν νοσταλγώ τα νιάτα, αλλά την αμεσότητα των αισθημάτων. Τώρα περισσότερο τα θυμάμαι παρά τα ζω.

ΕΡ.  Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει;
ΑΠ. Εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δεν έπρεπε. Δυστυχώς συνεχίζω...

ΕΡ.  Τι είναι για σας δυστυχία;
ΑΠ. Να μην έχει κανείς αυτογνωσία για να αισθάνεται ευγνωμοσύνη.  Είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε και ό,τι πιστεύουμε. Η δυστυχία είναι επιλογή, έρχεται από μέσα μας και όχι από έξω.

ΕΡ.   Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;
ΑΠ.  Μμ.. Συνήθως δεν μου αρέσει να μου δίνουν συμβουλές. Μπορώ να κάνω και μόνος μου λάθη.

ΕΡ.  Ποια είναι η δική σας  συμβουλή;
ΑΠ. Τι αξία θα έχει κάποτε να ζούμε με την καθυστερημένη επίγνωση ότι ζήσαμε μια υπέροχη ζωή;  Σημασία έχει να το συνειδητοποιήσουμε νωρίτερα. Η αναβολή της ευτυχίας, είναι αναβολή της ίδιας μας της ζωής.

ΕΡ.  Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.  Το ταλέντο είναι φυσικό χάρισμα και η πέραν του συνηθισμένου ικανότητα του ατόμου σε ένα τομέα. Τα χαρίσματα χρειάζονται αφοσίωση και ενασχόληση. Αν είχα χρόνο,  θα ήθελα να καλλιεργήσω το ταλέντο μου στη ζωγραφική, ωστόσο με κέρδισε η λογοτεχνία.    

ΕΡ.  Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ. Μέσα από τα βιβλία μου, να κάνω αντίδωρο τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου.

ΕΡ.  Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ.  Για το ότι δεν πράττω αμεταμέλητα.  Αλλά και πάλι κάθε φορά που το σκέφτομαι, όσες φορές  προχωρούσα στη ζωή μου από αποτυχία σε αποτυχία, χωρίς να χάνω τον ενθουσιασμό μου, στο τέλος δικαιωνόμουν.  «Ουκ ωνούμαι μυρίων δραχμών μεταμέλειαν» για υλικά αγαθά.  

ΕΡ. Ποιο είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό σας στοιχείο;
ΑΠ. Τα συναισθήματα των ανθρώπων που με αγαπούν. Εξομολογούμαι την απληστία μου:  Θέλω περισσότερα, από περισσότερους.  

ΕΡ.  Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;
ΑΠ.  Την καταπίεση, το ψέμα, τη βλακεία, την κιτς αισθητική αντίληψη της τέχνης.

ΕΡ.  Όταν δεν δουλεύετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ.  Κηπουρική και λογοτεχνία. Μα κι αυτές οι ασχολίες, εργασίες είναι. Μόνο που είναι ασχολίες από τις οποίες δεν θέλω να αποδιδράσκω.

ΕΡ.  Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.  Δεν φοβάμαι πια τίποτα. Το μόνο βέβαιο στη ζωή μας είναι ο θάνατος. Γιατί να τρέμουμε από το φόβο μας σε ολόκληρη τη ζωή μας;   

ΕΡ.  Ποιό είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ. Αυτό που δεν θα προλάβω ποτέ να ολοκληρώσω: Της γνώσης.

ΕΡ.  Σε ποιά περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
ΑΠ.  Όταν η αλήθεια πονά!

ΕΡ.  Ποιο είναι το μότο σας;
ΑΠ. «Πρέπει να μοχθούν όσοι θέλουν να ευτυχίσουν».

ΕΡ.  Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
ΑΠ. Κάθε μέρα πεθαίνω, θα είναι μια συνηθισμένη μέρα για τους ανθρώπους που αγαπώ. Θα ήθελα να πεθάνω τρέχοντας.

ΕΡ.   Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ. Τον συνάντησα, μερικές φορές. Μου μίλησε. Τα λόγια του είναι γραμμένα, ιδιαίτερα στα βιβλία: «Αθανασία» και «Τι είναι για μένα ευτυχία».

ΕΡ.  Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.  Εγρήγορσης.

• Ο Νίκος Κωνσταντινίδης είναι Οικονομολόγος, Κοινωνιολόγος, Συγγραφέας. Είναι πρόεδρος της Ομοσπονδίας Παροικιακών Συλλόγων Ρόδου, μέλος του Δ.Σ της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, πρόεδρος των Κασιωτών Ρόδου κ.ά