Τραμπ και πολιτική  παραβιάσεων δικαιωμάτων

Η κυβέρνηση Τράμπ συνεχίζει να παραβιάζει ακατάπαυστα στοιχειώδη δικαιώματα όχι μόνο μεταναστών στα σύνορα με το Μεξικό αλλά και δικαιώματα ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σπεύδουν να υπερασπιστούν το δικαίωμα των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή. 

Η πολιτική Τραμπ, βέβαια, δεν είναι άγνωστη ούτε οι προθέσεις του είχαν αποκρυβεί από τον αμερικάνικο λαό που ήξερε πολύ καλά ποιον ψήφιζε. Τα ανθρώπινα δικαιώματα λοιπόν συνεχίζουν να καταπατώνται με συνοπτικές διαδικασίες από την αμερικανική κυβέρνηση και αποδέκτης αυτού του είδους της καταστολής είναι πλέον και οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, ενώ οι πιο εκτεταμένες διερευνήσεις στοχοποιούσαν μέχρι πρότινος τους υπερασπιστές/ ριες ανθρώπινων δικαιωμάτων που υποστήριζαν το μεγάλο καραβάνι μεταναστών/ριών και αιτούντων/σών άσυλο το Νοέμβριο του 2018, οι αρχές συνέχισαν να στοχοποιούν έκτοτε αυτούς και άλλους υπερασπιστές/τριες, για λόγους που συμπεριλαμβάνουν τη βοήθεια προς τους αιτούντες/ούσες άσυλο για την κατανόηση των δικαιωμάτων τους και τη διεκπεραίωση αιτημάτων προστασίας στα επίσημα λιμάνια εισόδου.

Οι αμερικανικές αρχές υπέβαλαν τους υπερασπιστές/ριες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε (χωρίς ένταλμα) επιτήρηση, ανακρίσεις, έρευνες που παραβιάζουν την ιδιωτικότητα και τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς, περιλαμβάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις ψευδή σύλληψη και παράνομη κράτηση, αναφέρει η διεθνής οργάνωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Η Διεθνής Αμνηστία πραγματοποίησε συνεντεύξεις με 23 υπερασπιστές/ριες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι/ες περιέγραψαν λεπτομερώς τους περιορισμούς που αντιμετώπισαν λόγω των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων. 

Δέκα από αυτούς/ες - πέντε ακτιβιστές/στριές, τρεις δικηγόροι, ένας δημοσιογράφος και ένα μέλος ιερατείου - συμπεριλήφθηκαν σε μια λίστα παρακολούθησης του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας, ως μέρος μιας αμφίβολης ποινικής έρευνας σχετικά με το λαθρεμπόριο ανθρώπων. 

Κατέθεσαν επίσης για το πώς οι αρχές των ΗΠΑ μεταχειρίστηκαν  την περιοχή  των συνόρων τους ως εγκληματική ζώνη, εκμεταλλευόμενοι την εξουσία τους και διεξάγοντας έρευνες χωρίς ένταλμα, ανακρίνοντας τους ταξιδιώτες για τα οικονομικά και τα επαγγελματικά δίκτυά τους και ελέγχοντας τις ηλεκτρονικές συσκευές τους - προφανώς επιδιώκοντας να δημιουργήσουν ποινικές υποθέσεις εναντίον τους.

Η οργάνωση αναφέρει μάλιστα ότι μέχρι στιγμής για φέτος, οι αμερικανικές αρχές έχουν ασκήσει ποινική δίωξη σε 9 ανθρωπιστικούς εθελοντές/τριες από την οργάνωση No More Deaths / No Más Muertes για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε μετανάστες/ στριες και αιτούντες/ουσες άσυλο στα σύνορα της Αριζόνα με το Μεξικό, όπου χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Ποιος ή ποια όμως δεν θα πίστευε εξαρχής ότι αυτή ήταν και θα είναι η πολιτική Τράμπ απέναντι στο μεταναστευτικό; Ποιος ή ποια θα αμφισβητούσε την προσπάθειά του να φερθεί με τον πλέον ρατσιστικό τρόπο απέναντι στα καραβάνια των μεταναστών από το Μεξικό και τις άλλες γύρω χώρες;

Ως δια μαγείας, μετά την εξαγγελία Τραμπ για τη δημιουργία του νέου Σινικού τοίχους στα σύνορα με το Μεξικό με το ψευδοεπιχείρημα της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, τα διεθνή ΜΜΕ σιώπησαν επιδεικτικά, παρά το γεγονός ότι συνεχίζουν να διαπράττονται στα σύνορα με το Μεξικό σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και να εκτυλίσσεται ένα σοβαρό ανθρωπιστικό δράμα. Βέβαια η πολιτική των ΗΠΑ όταν έχουν τέτοιου είδους προβλήματα συνίσταται στο να δημιουργούν εστίες κρίσεις στο εξωτερικό. Εξού και η αντιπαράθεση με το Ιράν. Πάραυτα η σοβαρή κατάσταση στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό επιδεινώνεται. 

 Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, όπως αναφέρει η Διεθνής Αμνηστία, οι αρχές των ΗΠΑ και του Μεξικού συνεργάστηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, για τους παράνομους περιορισμούς κατά των υπερασπιστών/ριών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κοινά τους σύνορα.  

Τι άλλο απομένει να δούμε; Τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από την παράταση της παραβίασης των δικαιωμάτων της ιδιωτικότητας και της ελευθερίας του λόγου. Οι ΗΠΑ αλλά και άλλες χώρες  όπως η Κίνα και η Ρωσία, ξέρουν καλά το πώς πρέπει να χειριστούν παρόμοιες καταστάσεις. Εναπόκειται αποκλειστικά και μόνο στους λαούς να καταγγείλουν την πλήρη κατάλυση του Δικαίου και της ελεύθερης μετακίνησης – έκφρασης. Σε αντίθετη περίπτωση, οι παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων θα συνεχίσουν να υφίστανται.