Στέφαν Μπόζιτς: Ταλέντο, τόλμη και σκληρή δουλειά

Συνέντευξη στην Ευαγγελία  Περγαντή

 

Το ταλέντο, η τόλμη και η σκληρή δουλειά ήταν η συνταγή της επιτυχίας του 18χρονου Μπόζιτς, πρώην παίχτη του Γ.Α.Σ Ιάλυσος και νυν της Ελπίδας Αμπελοκήπων.

Ο Στέφαν Μπόζιτς ετοιμάζεται να μετακομίσει από τη Ρόδο μας, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια, για να φορέσει την φανέλα της «νεοφώτιστης» ομάδας και να ρίξει τα δικά του καλάθια σε ανώτερη κατηγορία, αυτήν της Γ’ Εθνικής.

Ο Στέφαν Μπόζιτς, μίλησε στη “ΡΟΔΙΑΚΗ” για τον ίδιο, τις προσπάθειές του και τους στόχους του ενόψει των νέων αθλητικών και επαγγελματικών του δραστηριοτήτων.

Ποιος σε ώθησε να ξεκινήσεις μπάσκετ;
Το μπάσκετ το ξεκίνησα τυχαία. Αρχικά, έπαιζα ποδόσφαιρο λόγω του πατέρα μου, επειδή έπαιζε και αυτός μικρός και ήθελα να ακολουθήσω τα βηματά του. Στη συνέχεια, ξεκίνησα το μπάσκετ, όμως λόγω των φροντιστηρίων μου  οι ώρες συνεπεφταν με του ποδοσφαίρου, το οποιο αναγκάστηκα να σταματήσω έτσι και έμεινα μόνο στο μπάσκετ.

Σε ποια ηλικία ξεκίνησες το μπάσκετ;
Ήμουν 9 χρονών.

Τι σε κράτησε εκεί;
Έμεινα εκεί λόγω του ύψους μου, επειδή έβλεπα ότι ειχα κάποιες προδιαγραφές που μπορούσα να τις εξελίξω. Επιπλέον, ο κοουτς μου με προέτρεπε να μείνω.   

Ποιοι ήταν οι προπονητές σου;
Ο πρώτος μου κόουτς ήταν ο Αντώνης ο Κορωναίος και στη συνέχεια ο Χρήστος ο Αβεκλούριος, ο Παναγιώτης Παπακώστας, ο Βενέτης Θωμίδης και ο Χρήστος Γκογκίδης, είχα πολλούς αλλά αυτός ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ ήταν ο Χρήστος ο Αβεκλούριος και θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα εχει κάνει για μένα και με έχει εξελίξει σε έναν παίχτη όπως είμαι τώρα.
 
Τι νιώθεις κάθε φορά που μπαίνεις στο γήπεδο και σκοράρεις;
Αισθάνομαι χαρά αλλά και ευλογία που μου δίνει ο Θεός τη δυνατότητα να μπαίνω στο γήπεδο, να παίζω και να δίνω το 100%. Το να σκοράρω είναι ένα ατομικό πλεονέκτημα, το οποίο βγαίνει όμως μέσω της ομάδας. Όταν σκοράρεις βλέπεις το αποτέλεσμα της προπόνησης, δουλεύεις και αυτό φαίνεται και στο γήπεδο.
 


Αφιερώνεις σε κάποιον τα καλάθια και τις νίκες σου;
Ό,τι κάνω γίνεται για την ομάδα μου και για να νικήσει η ομάδα μου. Στο τέλος της μέρας μετράει μόνο η νίκη.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου μπασκετμπολίστας και γιατί;
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι ένας παίχτης είδωλο για μένα. Θέλω να του μοιάσω γιατί έκανε τους συμπαίχτες του καλύτερους και μέσα από τη δική του δημιουργικότητά έβγαινε και η ομαδική νίκη.

Έχεις κάποιο μέντορα ή κάποιον που θαυμάζεις και θα ήθελες να μοιάσεις, τόσο ως επαγγελματία, όσο και ως άνθρωπο;
Δεν έχω κάποιον μέντορα. Σίγουρα με εμπνέουν παίχτες του μπάσκετ, αλλά αυτός ο οποίος με εμπνέει περισσότερο και θαυμάζω είναι ο Νόβακ Τζόκοβιτς παίχτης του τέννις. Αυτός ο παίχτης αποδεικνύει ότι με τη σκληρή δουλειά και την αγάπη για το άθλημα μπορείς να φτάσεις ψηλά. Σαν άνθρωπος έχει ιδρύσει ένα ίδρυμα, το οποίο βοηθάει παιδιά, τους παρέχει δωρεάν παιδεία και αυτό είναι κάτι που θα ήθελα να κάνω και εγώ στο μέλλον, αφού τελειώσω το μπάσκετ.

Ακολουθείς συγκεκριμένη διατροφή;
Τρέφομαι υγιεινά, τρώω καθημερινά φρούτα και λαχανικά, όλα με μέτρο όμως, δεν ξεπερνάω τα όρια. Η ομάδα επίσης μας έχει στείλει σε διατροφολόγο και μας έχει ζητήσει να ακολουθούμε αυτή τη διατροφή και εμείς πρέπει να την ακολουθούμε.

Πόσες ώρες ασκείσαι την εβδομάδα;
Ασκούμαι καθημερινά, έξι φορές την εβδομάδα. Κάθε μέρα πηγαίνω στο γυμναστήριο και τρεις φορές την εβδομάδα στο μπάσκετ. Απλώς τώρα που είναι καλοκαίρι δίνω περισσότερη βάση στο γυμναστήριο και στην μπακετική μου εξέλιξη για να είμαι έτοιμος όταν πάω πάνω.

Ήταν δύσκολο να συνδυάσεις σχολείο και προπόνηση;
Όχι. Πιστευώ πώς όχι μόνο εγώ, αλλά όλα τα παιδιά μπορούν να αφιερώσουν δύο ώρες την μέρα στον αθλητισμό και στην συνέχεια να διαβάσουν για το σχολείο. Πρώτα βέβαια είναι το σχολείο και μετά όλα τα άλλα. Αν πραγματικά το αγαπάς και θέλεις να πετύχεις πιστεύω ότι μπορείς. Για μένα επειδή έχω κάποιες προοπτικές και ένα ταλέντο πιστεύω ότι πρέπει να το ακολουθήσω όπως και τα ονειρά μου και όσο πάει, αν δεν βγει, εντάξει, δεν χάθηκε και ο κόσμος έχουμε και άλλα.

Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που θα ήθελε να ασχοληθεί με το άθλημα;
Όλα τα παιδιά πρέπει να ασχολούνται με τον αθλητισμό γιατί είναι χαρά πάνω από όλα και διασκέδαση. Τωρα για τα παιδιά που θέλουν να το ακολουθήσουν σε επαγγελματικό επίπεδο θέλει σκληρή δουλειά και υπομονή και θα έρθει η ώρα που θα ανταμειφθούν.

Πώς αισθάνεσαι που φεύγεις από τη Ρόδο και θα εγκατασταθείς στη Θεσσαλονίκη;
Είμαι χαρούμενος που επιτέλους θα ακολουθήσω τα ονειρά μου και θα πάω σε μία πόλη που έχει περισσότερες ευκαιρίες και σίγουρα το μπάσκετ είναι σε ένα πιο υψηλό επίπεδο.
Έχω άγχος προσαρμογής αλλά πιστευώ ότι αυτό σιγα σιγά θα φύγει. Θα ήθελα να δω ακόμη και τι μπορώ να κάνω πάνω μόνος μου. Είναι μια περιπέτεια και αυτό.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Να τελειώσω τη σχολή της φυσικοθεραπείας που επέλεξα, να παίξω στο ψηλότερο επίπεδο και στο τέλος να ανοίξω το δικό μου φυσικοθεραπευτήριο στη Ρόδο ή κάπου αλλού.

Γιατί επέλεξες να ακολουθήσεις τηνφυσικοθεραπεία;
Η φυσικοθεραπεία μου άρεσε γιατί έχει σχέση με τον αθλητισμό, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον επάγγελμα και βοηθάει στην αποκατάσταση των αθλητών. Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ τόσο στην ομάδα μου, η οποία με βοήθησε πάρα πολύ, όσο και στη διοίκηση στον κ. Στέργο Στεργάκη και στον κ. Μιχάλη Παπαγούρα.  Ευχαριστώ επίσης και τον κοουτς μου τον κ. Αβεκλούριο, ο οποίος ήταν πάντα εκεί για μένα. Και δεν θα τον ξεχάσω ποτέ. Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γονείς μου, καθώς υπήρχαν στιγμές που ηθελα να τα παρατήσω και δεν πίστευα στον ευατό μου, αλλά οι γονείς μου ήταν εκεί και μου έλεγαν να το προσπαθήσω και με τη σκληρή δουλειά θα τα καταφέρω και τελικά αποδείχθηκε ότι είχαν δίκιο.