Προσοχή στους προπονητές των υποδομών

Κατά τη διάρκεια της περασμένης αγωνιστικής περιόδου στο Παιδικό και το Εφηβικό Πρωτάθλημα η κατάσταση είχε… ξεφύγει από την άποψη των γκολ που σημειώνονταν σε κάποια από τα παιχνίδια κάθε αγωνιστική.

Μια ματιά αν ρίξει κανείς στην ιστοσελίδα της ΕΠΣΔ θα διαπιστώσει το τι γινόταν όταν αναμετρήσεις έληγαν στο 8-0, το 9-0, το 10-0, το 11-0, ακόμα και το 12-0. Αδιανόητα πράγματα γι’ αναπτυξιακές κατηγορίες με θέμα κυρίως τους προπονητές. Κρούομεν λοιπόν τον κώδωνα του κινδύνου, για να το παίξουμε ότι χειριζόμαστε αψόγως και την ελληνικήν, λέμε τώρα…

Οι υπεύθυνοι των τμημάτων υποδομής κάθε συλλόγου πρέπει να περνούν από… κόσκινο τους προπονητές, ώστε να διαπιστώνουν ποιοι είναι σε θέση να προσφέρουν πραγματικά στη διαπαιδαγώγηση των νέων ποδοσφαιριστών.

Βάσει των παραπάνω σκορ, όμως, τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά σε τοπικό επίπεδο. Δεν είναι δυνατόν προπονητής να βλέπει πως έχει αντίπαλο πέντε σκάλες πιο κάτω από το δικό του σύνολο και ν’ αφήνει τους παίκτες του να του βάζουν δέκα γκολ! Δεν γίνεται, ρε παιδιά!

Εγώ αν ήμουν πρόεδρος (πολύ ψηλά τον αμανέ έχω πάρει, το παραδέχομαι), και είχα προπονητή στις υποδομές μου, όχι που έχανε 12-0, αλλά που κέρδιζε μ’ αυτό το σκορ, θα του έκανα παρατηρήσεις.

Θα του έλεγα πως την επόμενη φορά κατά την οποία θα εξευτέλιζε μ’ αυτόν τον τρόπο αντίπαλο θα έφευγε. Διότι μ’ αυτό το σκορ φαίνεται πως ισχύουν τα παρακάτω: αυτός ο άνθρωπος ή δεν ξέρει τι του γίνεται από μπάλα ή έχει τόσα κόμπλεξ από ‘δω ως τη Βραζιλία, για να μιλήσω ποδοσφαιρικο-ψυχολογικά.

Όταν το σκορ …ξεφεύγει είναι θέμα προπονητή, πάει και τελείωσε. Αυτός πρέπει να πει στους παίκτες του στο 5-0, παιδιά στοπ. Έτσι, και τον αντίπαλο σέβεται και το άθλημα προστατεύει.

Όταν λοιπόν κι ο διαιτητής ακόμα δει τους παίκτες να …ροκανίζουν το χρόνο ξέρει το λόγο και μπορεί να λήξει και το παιχνίδι δέκα λεπτά πιο νωρίς, δε χάθηκε κι ο κόσμος.

Αλλά αν πρόκειται για έναν τύπο προπονητή που ως παίκτης ήτανε ασ’ τα μην τα ρωτάς και τώρα θέλει να το παίξει προπονηταράς, αυτά συμβαίνουν… Μια ομάδα όταν θα υποστεί μια, δυο, τρεις φορές τη συντριβή, πάει, καταστράφηκε.

Αυτά τα παιδιά τα χάνεις από το ποδόσφαιρο. Και είναι σίγουρο πως από τα έντεκα συν τις αλλαγές, κάποια αξίζουν να μείνουν και να παίξουν μπάλα.

 Μα θα μου πεις ότι φταίνε και οι υποδεέστερες ομάδες όταν κατεβάζουν ένα σύνολο από παιδιά που δεν… ξέρουν να κλωτσήσουν με αποτέλεσμα να παρατηρούνται οι δωδεκάρες. Ασφαλώς φταίνε κι αυτές, όμως ας κοιτάξουμε την καμπούρα μας και μετά των αλλωνών.

Στην ηλικία των Παίδων κι Εφήβων τα παιδιά είναι πια ποδοσφαιριστές με τα όλα τους. Δεν μιλάμε για προτζούνιορ, τζούνιορ και προπαίδες, όταν προσπαθούν ακόμη να μάθουν τα βασικά.

Γι’ αυτό η νοοτροπία παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Δεν είναι δυνατόν να κερδίζει μια ομάδα 10-0 και να λέει ο προπονητής στους παίκτες να συνεχίσουν… Γι’ αυτό: όχι κομπλεξικοί, όχι άμπαλοι προπονητές σε ομάδες υποδομών κάθε κατηγορίας. Για να μπορούμε να χαιρόμαστε αληθινό ποδόσφαιρο κι αυτό το χειμώνα. Κάπως έτσι θα το ‘λεγε ο γλάρος της ΕΛΜΕΠΑ…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ