Χωρίς γήπεδο δεν πας πουθενά...

Διάβαζα πολύ πρόσφατα μια τοποθέτηση του μεγαλομετόχου της μπασκετικής ομάδας της Καρδίτσας σχετικά με την άρνηση της να συμμετάσχει στην Α1 και πραγματικά εξεπλάγην πολύ θετικά.

Σκέφτηκα ότι τελικά υπάρχουν ακόμα σοβαροί και καλοί παράγοντες στο χώρο του Ελληνικού αθλητισμού και άρα η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο είναι ακόμα ζωντανή! Τι είπε λοιπόν ο άνθρωπος;

Είπε ότι δεν αποδέχεται το ...δώρο της ανόδου στην Α1, προβάλλοντας έναν από τους βασικούς λόγους, που είναι η έλλειψη νέου κλειστού γυμναστηρίου στην πόλη. Είπε χαρακτηριστικά: "Το ΝΕΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ θα είναι αυτό, το οποίο θα δείξει το δρόμο για το μέλλον και την πορεία του συλλόγου κύριοι..." 

Αλήθεια, πόσα άντερα χρειάζεται να έχει ένας παράγοντας για να το πει τις ημέρες μας έχοντας απέναντι του τη ...γενική κατακραυγή του κόσμου που συνήθως δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο, παρά μόνο για πρωταθλήματα και ανόδους; Και όμως βρέθηκε ένας άνθρωπος από την Καρδίτσα να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. 

Είναι μια μεγάλη αλήθεια ότι χωρίς το δικό σου γήπεδο, δεν μπορείς να έχεις προκοπή. Αν δεν έχεις το σπίτι του για να στεγάσεις την ομάδα σου, τις Ακαδημίες σου, το υλικό σου, την ιστορία σου, τα όνειρα σου και πολλά άλλα πράγματα, πώς θέλεις να αλλάξεις επίπεδο; Και αυτό δεν ισχύει μόνο στο μπάσκετ. Ισχύει και στο ποδόσφαιρο και σε όλα τα αθλήματα, ανεξαρτήτως μάλιστα κατηγορίας. Η βασική προϋπόθεση είναι να έχεις το γήπεδο σου. 

Τα υπόλοιπα είναι για κατανάλωση. Στην Ελλάδα συνήθως τα κάνουμε ανάποδα όλα. Πρώτα βάζουμε στόχους για ανόδους σε μεγάλες κατηγορίες και μετά κοιτάμε για την ουσία. Και το αποτέλεσμα είναι γνωστό φυσικά. "Πεταμένα" λεφτά από εδώ και από εκεί και στο τέλος δεν μένει τίποτα. Μηδέν εις το πηλίκον.

Όσο όμως υπάρχουν παράγοντες, σαν αυτόν της Καρδίτσας, που δεν ενδιαφέρονται μόνο για τη ...λεζάντα, τότε μπορούμε να πούμε ότι πραγματικά υπάρχει αυτή η χαραμάδα ελπίδας για όλους τους υγιούς σκεπτόμενους...

Δημήτρης Δραγάτης