Κίνημα Αλλαγής: Ώρα μηδέν

Γράφει ο Παναγιώτης Μπουλιέρης
Τομεάρχης Νεολαίας Νομαρχιακής Επιτροπής ν. Δωδεκανήσων


Τώρα που η σκόνη των πολλαπλών εκλογών έχει αρχίσει να πέφτει, είναι καιρός για χρήσιμα και γόνιμα συμπεράσματα τόσο σε επίπεδο ποσοστών όσο και σε επίπεδο επιλογών.

Το Κίνημα Αλλαγής στις ευρωεκλογές του Μαΐου πήρε 7,72%. Ένα μήνα μετά στις εθνικές εκλογές κατέγραψε 8,1%. Οι παραπάνω αριθμοί δείχνουν το προφανές. Παρά τα λάθη του κ. Τσίπρα και το πεδίο που υπήρχε,  ώστε να ορθώσει αντιπολιτευτικό λόγο το Κίνημα Αλλαγής, ο κόσμος δεν πείστηκε.

Να θυμίσω, βέβαια, σ’ αυτό το σημείο την ιστορικής σημασίας, όπως φαίνεται πλέον, εκλογή νέου προέδρου του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς,  όπου συμμετείχαν στη διαδικασία 212.000 πολίτες και εν δυνάμει ψηφοφόροι του Κινήματος Αλλαγής.

Τότε, βέβαια, άλλα αποτελέσματα έβγαλε η κάλπη και άλλοι ήταν οι ρυθμιστές των εξελίξεων.

Θυμηθείτε το ρόλο του κύριου Θεοδωράκη, του κύριου Θεοχαρόπουλου και των λοιπών περιφερόμενων στελεχών της κεντροαριστεράς. Αυτοί που έβαλαν πλάτη στα δύσκολα και τράβηξαν το κάρο από το τέλμα, οποτεδήποτε προσπαθούσαν να πουν κάτι αμέσως θεωρούνταν διασπαστές και εχθροί της ενότητας.

Έτσι, λοιπόν, αποφασίστηκε σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμα της –τότε- εποχής να διοργανωθεί ένα συνέδριο παρωδία με συνέδρους διορισμένους και να δρομολογηθούν όργανα,  τα οποία και αυτά ήταν διορισμένα. Αμφιβολίες και προβληματισμοί υπήρχαν πανταχόθεν, όμως, πορευόμασταν όλοι μαζί για το στόχο που είχαμε θέσει να κάνουμε την Παράταξη μεγάλη. Στην πρώτη κρίσιμη στροφή, το εγχείρημα άρχισε να δείχνει τις αδυναμίες του.

Έτσι, οι κατά τα άλλα συνιδρυτές και συνοδοιπόροι του νεόυ φορέα άρχισαν ο ένας μετά τον άλλον να φεύγουν. Θεοχαρόπουλος, Θεοδωράκης, Ραγκούσης κ.α. πήγαν αριστερά και δεξιά (στην κυριολεξία). Λίγο πριν τις εκλογές το εγχείρημα της μεγάλης διεύρυνσης κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ με τον Παπανδρέου και τον Καμίνη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, πριν τις εθνικές εκλογές υπήρξε αναβρασμός στο κόμμα τόσο για τις επιλογές των υποψηφίων που ήταν στα ψηφοδέλτια όσο και την άρνηση της ηγεσίας να ανοίξει τα ψηφοδέλτια για να μπουν στελέχη που έδωσαν με επιτυχία τη μάχη των ευρωεκλογών ή των αυτοδιοικητικών. Αποκορύφωμα, δε, αποτελεί η επιλογή αποκλεισμού του Ευ. Βενιζέλου από την πρώτη θέση της επικρατείας.

Είναι αυτή η πραγματική απήχηση που έχει το Κίνημα Αλλαγής- ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία; Είναι αυτή η πραγματική εικόνα του Κινήματος μας; Είναι αυτό που ονειρεύτηκαν οι 212.000 συνιδρυτές του ΚινΑλλ;
Όχι!

Για να μπορέσουμε να ξανασυναντηθούμε με τον κόσμο που, διαχρονικά, το κόμμα εκπροσωπούσε, θα πρέπει να επιστρέψουμε στις ρίζες μας. Μακριά από την αλαζονεία πρωτοκλασάτων στελεχών και του διευθυντηρίου της Τρικούπη. Να ξαναβρούμε τους αγωνιστές της παράταξης. Αυτούς που αποτελούσαν πάντα τη ραχοκοκκαλιά του ΠΑΣΟΚ. Δείχνοντας τους έμπρακτα την αλλαγή.
Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι ένας.

Η εκ βάθρων αλλαγή στα πάντα. Ένα ισχυρό σοκ που θα ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης. Μια νέα ισχυρή ηγεσία με απήχηση στη νέα γενιά και στις παραγωγικές ηλικίες που θα θέσει υπό αμφισβήτηση όλη την κομματική ελίτ που ως σήμερα επιδιώκει πρωταγωνιστικό ρόλο,  ενώ η κοινωνία τους έχει δείξει το δρόμο της εξόδου - άλλωστε είναι παράδοξο να περιμένει κανείς να αλλάξει κάτι στο χώρο μας όταν 40 χρόνια τώρα χαράσσουν οι ίδιοι άνθρωποι πολιτική-

Ένας ηγέτης που θα απελευθερώσει όλες τις υγιείς δυνάμεις της παράταξης και θα δημιουργήσει ένα ισχυρό θεσμικό κόμμα που θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα του αύριο.