Ο Μητσοτάκης θα σεβαστεί τον θεσμό της Αναθεωρητικής Βουλής

Γράφει ο Κοσμάς Σφυρίου

Η Συντακτική Βουλή του 1974, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ψήφισε τον καταστατικό χάρτη της χώρας μας - το Ελληνικό Σύνταγμα του 1975 - με την απαίτηση ευρύτατης πλειοψηφίας (που να συγκροτείται από δύο - τουλάχιστον -κοινοβουλευτικές ομάδες), για την εκλογή από τη Βουλή προσωπικοτήτων ευρύτερης αποδοχής στο ύψιστο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό, για την εκλογή, κατά την 1η ή τη 2η ψηφοφορία, πρέπει να υπερψηφίσουν τουλάχιστον 200 βουλευτές και κατά την 3η ψηφοφορία απαιτούνται 180 βουλευτές.

Άραγε, κατά την επικείμενη αναθεώρηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος, από τη νέα Βουλή - που ως γνωστόν είναι Αναθεωρητική Βουλή - θα διατηρηθεί το πνεύμα της Συντακτικής Βουλής και θα εξακολουθήσει ο «υπερκομματικός» χαρακτήρας του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας;
Ή θα επικρατήσει η κομματική σκοπιμότητα, το κυβερνών κόμμα να μπορεί, μόνο του, να εκλέγει Πρόεδρο με 151 βουλευτές;

Και είναι γνωστό, πως αυτό εξαρτάται πλέον από την δημοκρατική ευαισθησία του νέου πρωθυπουργού και από τον σεβασμό του στο πνεύμα του Συντάγματος, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ εξασφάλισε - με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του στην προηγούμενη Βουλή - 1 8 0 ψήφους, για την αναθεώρηση του άρθρου του Συντάγματος, για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και τώρα μπορεί να το αναθεωρήσει ο κ. Μητσοτάκης μόνο με 151 ψήφους ν το πράξει αυτό, τότε θα μπορεί άνετα, τον προσεχή Φεβρουάριο, να μας επιβάλει με μόνη την κομματική πλειοψηφία του στη Βουλή, Πρόεδρο.

Παραδείγματος χάριν τον κ. Κ. Καραμανλή (τον υπεύθυνο του εκτροχιασμού των δημοσίων οικονομικών της χώρας μας, που οδήγησε στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια) ή τον κ. Παυλόπουλο. Εκτός αν τον κ. Καραμανλή, τον ψηφίσει και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, όπως έπραξε το 2015 ψηφίζοντας τον κ. Παυλόπουλο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας (συνυπεύθυνο του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας) τον οποίο, προσωπικά, δεν είχε ψηφίσει ο κ. Μητσοτάκης.

Για την ιστορία να θυμίσω, πως ο μόνος Πρόεδρος που ψηφίστηκε μονοκομματικά, με 152 βουλευτές, ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, το 1990.

Ανεξάρτητα από τα πρόσωπα, η άποψή μου είναι πως πρέπει να παραμείνει το 180, ως ο ελάχιστος αριθμός βουλευτών για την εκλογή Προέδρου, ώστε να επιδιώκεται συναίνεση δύο ή περισσοτέρων κομμάτων και να δίνεται υπερκομματικός χαρακτήρας στο πρόσωπο του εκάστοτε Πρέδρου της Δημοκρατίας, χωρίς βέβαια να διαλύεται η Βουλή και να οδηγείται η σε πρόωρες εκλογές.

Η Αναθεωρητική Βουλή του 2000, για να αποτρέψει την αλλαγή των εκλογικών νόμων, «παραμονές» εκλογών, κάθε φορά και ανάλογα με την κομματική σκοπιμότητα της εκάστοτε πλειοψηφίας της Βουλής, θέσπισε την εφαρμογή κάθε νέου εκλογικού νόμου στις μεθεπόμενες εκλογές, εκτός αν αποφασίσουν την άμεση εφαρμογή του πάνω από 200 βουλευτές.

Άραγε, ο κ.Μητσοτάκης θα επιδιώξει, να καταργήσει αυτή την «ασφαλιστική δικλείδα» να καταργήσει την απλή αναλογική και να επιβάλει (αν μπορεί βέβαια με πλειοψηφία των 180 βουλευτών) την εφαρμογή του νέου εκλογικού νόμου, που θέλει να ψηφίσει, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές του 2023;

Δηλαδή, θα «χρησιμοποιήσει» την αναθεωρητική Βουλή και σ’ αυτό το μεγάλο ζήτημα, χάριν της κομματικής σκοπιμότητας της Ν.Δ;

Ή θα σεβαστεί τον ύψιστο θεσμικό ρόλο της Αναθεωρητικής Βουλής;

Η προσωπική μου άποψη είναι, πως πρέπει να παραμείνει η εφαρμογή κάθε νέου εκλογικού νόμου στις μεθεπόμενες εκλογές και αν δεν βρεθούν 200 βουλευτές υπέρ του νέου εκλογικού νόμου, τότε - το 2023 - να γίνουν εκλογές με απλή αναλογική και αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση, να γίνουν αμέσως δεύτερες εκλογές με το νέο νόμο.

Όχι να καταργηθεί μια σωστή θεσμική «ασφαλιστική δικλείδα», χάριν συγκυριακής κομματικής σκοπιμότητας της Ν.Δ.

Με αυτό το άρθρο, θέτω εύλογα ερωτήματα, που ο νέος πρωθυπουργός θ’ απαντήσει στην πράξη. Όμως, θα διακινδυνεύσω, την εκτίμησή μου, για τους χειρισμούς που θα κάνει ο κ. Μητσοτάκης, στα μείζονα ζητήματα Δημοκρατίας, που προανέφερα:

•  Θα συγκροτήσει γρήγορα την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, με σκοπό να έλθει η αναθεώρηση στην ολομέλεια της Βουλής, εντός του 2019 και πριν από την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού του 2020.

•  Θα προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας υποψήφιο, που θα τον ψηφίζει και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α (κατά πάσα πιθανότητα τον σημερινό Πρόεδρο), ώστε να επανεκλεγεί με ευρύτατη πλειοψηφία. Δεν πρόκειται να προτείνει νέο Πρόεδρο από τον κεντρώο ή τον κεντροαριστερό χώρο.

Δεν θα επιζητήσει τις ψήφους των 22 βουλευτών του Κινήματος Αλλαγής, αν από την πρώτη ψηφοφορία εκλογής Προέδρου, έχει τη βεβαιότητα, ότι την πρότασή του την υπερψηφίζουν και οι βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (εξάλλου, κανένα κόμμα - ούτε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α - δεν θέλουν νέες εκλογές, αρχές του 20)

•  Τέλος, σε ό, τι αφορά την ψήφιση νέου εκλογικού νόμου, θα επιδιώξει - έστω και με συνταγματική «ακροβασία» - να ψηφιστεί από την Αναθεωρητική Βουλή, πως για εφαρμοστεί ο νέος εκλογικός νόμος στις επόμενες εκλογές, θα αρκεί να ψηφιστεί από 180 βουλευτές, αντί των 200 που απαιτούνται με την ισχύουσα διάταξη.

Έτσι μόνο θα μπορέσει ν’ αποτρέψει την εφαρμογή της απλής αναλογικής στις εκλογές του 2023, αφού την ψήφο 200 βουλευτών αυτής της Βουλής αποκλείεται να την εξασφαλίσει, ενώ την ψήφο των 180 βουλευτών μπορεί να την έχει, αν επιλεγεί νέος εκλογικός νόμος, από κοινού με το Κίνημα Αλλαγής, μετά από συναινετική διαδικασία διαλόγου.