Η ζωντανή ιστορία της ΑΕ Κατταβιάς έχει όνομα…

Προπονητής στο τοπικό πρωτάθλημα… Τα τελευταία χρόνια τείνει να γίνει μια πολύ δύσκολη δουλειά δεδομένου ότι οι απαιτήσεις των παραγόντων ολοένα και αυξάνονται με αποτέλεσμα οι πάγκοι να είναι αρκετά …ηλεκτρικοί. 

Παλιότερα, οι προπονητές συνέδεαν το όνομα τους με τις ομάδες που δούλευαν, καθώς ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα, είχαμε πολύ δυσκολότερα μετακινήσεις. Ακόμα και σήμερα όμως υπάρχουν ορισμένοι, οι οποίοι διατηρούν αναλλοίωτα τα χαρακτηριστικά μιας άλλης ποδοσφαιρικής εποχής που τα δεδομένα ήταν εντελώς διαφορετικά.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τεχνικός της Αθλητικής Ένωσης Κατταβιάς Μανώλης Φρατζής.

Ίσως μάλιστα είναι η πιο τρανταχτή περίπτωση προπονητή που έρχεται από το …παρελθόν. Για την ακρίβεια, ο Μανώλης Φρατζής είναι απόλυτα συνυφασμένος με τους «κιτρινόμαυρους», καθώς έχει σίγουρα πάνω από 25 χρόνια στον πάγκο του σωματείου.

Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν είχε αναλάβει σαν παίκτης και προπονητής στην αρχή. Από τότε, έκανε μια μικρή διακοπή (σκάρτα δυο χρόνια) όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πολύστρατου αλλά και του ΑΣ Χάλκης. Δεν άντεξε και πολύ όμως και επέστρεψε, για να συνεχίσει να εργάζεται στο σωματείο που είχε συνηθίσει. Ειλικρινά δεν πρέπει να υπάρχει άλλος προπονητής που να έχει συνδεθεί τόσο πολύ με μια ομάδα.

Είναι αναμφίβολα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του συλλόγου (ιδρύθηκε το 1983) και αποτελεί την πιο εμβληματική φυσιογνωμία του. Άσχετα με τις προπονητικές του ικανότητες που εμείς άλλωστε δεν είμαστε και ειδικοί για να κρίνουμε, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τον σύλλογο χωρίς τη δική του παρουσία στον πάγκο. Ακόμα και το λίγο διάστημα που είχε αναζητήσει αλλού την προπονητική του καριέρα ήταν κάτι σαν να έλλειπε από την Αθλητική Ένωση της Κατταβιάς.

Πλέον, δεν είναι μόνο προπονητής. Είναι ένας άνθρωπος που κάνει και πολλά άλλα πράγματα προσφέροντας στην εύρυθμη λειτουργία του συλλόγου. Και είναι απολύτως λογικό διότι μετά από τόσο χρόνια δεν νιώθει να έχει …υπαλληλική σχέση με την ομάδα. Είναι το δεύτερο του σπίτι, χωρίς καμία δόση υπερβολής. Είναι η καθημερινότητα του.

Όπως φροντίζει για το σπίτι του και την οικογένεια του, έτσι φροντίζει και για την ομάδα, το σύλλογο του, την ΑΕ Κατταβιάς. Φανταζόμαστε ότι και για τον ίδιο θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποχωριστεί την ομάδα αυτή με την οποία έχει ζήσει τόσα και τόσα. Χαρές, λύπες, απογοητεύσεις, εντάσεις, πανηγυρισμούς, αγωνίες… Να είναι πάντα καλά ο άνθρωπος.  Πάντα στις επάλξεις του ευχόμαστε…

Δημήτρης Δραγάτης