Έφυγε από τη ζωή ο Αναστάσιος Κυπριώτης από τη Σορωνή

Πλήρης ημερών, έχοντας συμπληρώσει τα 95 του χρόνια κι αφήνοντας παρακαταθήκη πίσω του, μια υπέροχη οικογένεια και μια περήφανη πατριωτική πορεία, απεβίωσε προχθές και κηδεύτηκε την Παρασκευή, ο Αναστάσιος Κυπριώτης του Κωνσταντίνου από τη Σορωνή.

Ο Αναστάσιος Κυπριώτης, γενήθηκε στις 17 Μαρτίου 1924. Ήταν το 8ο από τα 13 παιδιά του Κωνσταντίνου και της Ελένας Κυπριώτη.
Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, το σχολείο (όπως συνέβαινε τότε με τους περισσότερους)  για να συμβάλει και ο ίδιος στο να σπουδάσουν και να μεγαλώσουν τα μικρότερα αδέλφια του και να βοηθήσει την οικογένειά του. Ταυτόχρονα βοηθούσε ως σύνδεσμος τον αείμνηστο δάσκαλο – αδελφό του  Φώτη Κυπριώτη, στην αντιστασιακή δράση που ανέπτυξε κατά των Ιταλών.

Μόλις ενηλικιώθηκε  μη αντέχοντας την αδικία και τη σκλαβιά, έφυγε (το 1943)  με ομάδα πατριωτών από τη Σορωνή έχοντας ως προορισμό το Κάϊρο προκειμένου να καταταγούν ως ιερολοχίτες. Το βράδυ εκείνο με άκρα μυστικοτητα,  στη βάρκα μαζί του επιβιβάστηκαν ο Νικόλας Διακοσταυριανός, ο Αναστάσιος Μαστής, ο Λάμπρος Χατζηκυριαζής και ο Σταύρος Διακολαμπριανός.

Μετά από πολυήμερη περιπλάνηση, επιβιβάστηκαν από την Τουρκία σε ιστιοφόρο και ταξίδεψαν στη συνέχεια  στο Κάϊρο της Αιγύπτου, όπου εντάχθηκαν στο Ιερό Λόχο. Εκεί εκπαιδεύτηκαν ως λοκατζήδες αλλά τους πρόλαβε το τέλος του πολέμου και τους μετέφεραν στη συνέχεια στη Μυτιλήνη.
Επέστρεψε στη Ρόδο, παντρεύτηκε τη Βαρβάρα Διακονικόλα, απέκτησε δύο παιδιά την Ελένη Κυπριώτη – Κυπαραίου  και τον Κώστα Κυπριώτη, φιλόλογο.

Πριν πάει στη Γερμανία, προσέφερε στα κοινά, ως εκλεγμένος κοινοτικός σύμβουλος. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του αείμνηστου προέδρου της κοινότητας  Νικολάου Αντωνά, ανέλαβε χρέη κοινοτάχη. Στη θητεία τους τη δεκαετία του ‘ 50 , έγιναν βασικά έργα υποδομής στο χωριό  (άνοιγμα αγροτικών δρόμων, μεταφορά νερού σε κεντρικές περιοχές στο χωριό και η δημιουργία του πρώτου γηπέδου του Ευκλή, στο χώρο που βρίσκεται σήμερα το Λύκειο Σορωνής.

Επιστρέφοντας από τη Γερμανία, εργάστηκε ως οικοδόμος στο πλευρό του αείμνηστου αδελφού του Γιώργου Κυπριώτη. «Δεν αισθάνθηκα ποτέ ως αδελφός του αφεντικού, αλλά ως ένας σκληρά εργαζόμενος» είχε εκμυστηρευτεί στα παιδιά του πριν από μερικά χρόνια. Εξάλλου ούτε ο ίδιος ο αείμνηστος αδελφός του Γιώργος, λειτουργούσε ως αφεντικό. Δίπλα στους εργαζόμενους ως εργαζόμενος και ο ίδιος ήταν όλα αυτά τα χρόνια.

Η υγεία του Αναστασίου Κυπριώτη, κλονίστηκε 21 χρόνια πριν, όταν ο αγαπημένος του εγγονός Κωνσταντίνος  Κυπραίου, έχασε τη ζωή του υπηρετώντας τη θητεία του στο στρατό. Ο άδικος χαμός του είχε συγκλονίσει ολόκληρη τη Ρόδο. Τραγική σύμπτωση της μοίρας, έφυγε και κηδεύτηκε  και ο ίδιος την ίδια μέρα και ημερομηνία με τον αγαπημένο του Κωνσταντίνο.