Ποιός πλανήτης θα μας αντέξει;

Γράφει ο Θάνος Ζέλκας

Πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από τότε που ο άνθρωπος πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στη Σελήνη, αναζητώντας στο διάστημα ίχνη ζωής αλλά και συνθήκες ικανές για να μετοικήσει σε άλλους πλανήτες. Προφανώς κάποιοι είχαν προβλέψει εδώ και πάρα πολύ καιρό ότι η ζωή στη Γη θα γίνει εξόχως δύσκολη λόγω της κλιματικής αλλαγής που υφίσταται εξαιτίας της ρυπαίνουσας δραστηριότητάς μας.

Το περιβάλλον, ο χώρος μέσα στον οποίο ζούμε, κακοποιείται καθημερινά με τον πιο βάναυσο τρόπο. Πράγμα αντιφατικό καθώς η καταστροφή του έχει άμεσα αντίκτυπο στη δική μας ποιότητα ζωής. Όμως για έναν περίεργο τρόπο ακόμη προσπαθούμε ως γένος να αναπτύξουμε περιβαλλοντική συνείδηση. Η προσπάθεια αυτή βρίσκεται σε προνηπιακό στάδιο παρά τις όποιες συνέπειες έχουμε ήδη υποστεί από την αδιαφορία μας.

Οι επιστήμονες εδώ και αρκετά χρόνια έχουν προειδοποιήσει για την υπερθέρμανση του πλανήτη μας, κάτι που προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στους πόλους. Αν συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς, σε λίγα χρόνια πρόκειται να εξαφανιστούν ολόκληρες περιοχές από το χάρτη, καθώς θα βυθιστούν κάτω από το νερό.
Είμαστε παρόλ’ αυτά τόσο ανώριμοι που για να ανακόψουμε τον επερχόμενο κίνδυνο, προσπαθούμε να σταματήσουμε την επιβλαβή μας δράση με πρόστιμα. Το αποτέλεσμα είναι να πληρώνονται τα πρόστιμα αλλά η καταστροφή να συνεχίζεται. Οι περισσότεροι συγκάτοικοι του πλανήτη μας δεν έχουν καν ιδέα για το τι πρόκειται να έρθει καθώς οι ταγοί τους φροντίζουν να τους αφήνουν στην αμάθεια, προκειμένου να τα έχουν καλά με τις κυβερνήσεις των ρυπαινόντων. Αλλά και όσοι γνωρίζουν, δεν έχουν κατανοήσει μάλλον πόσο κοντά είναι το κακό.

Ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός έχει τα θεμέλιά του πάνω σε μια τεράστια ωρολογιακή περιβαλλοντική βόμβα που όταν θα εκραγεί δεν πρόκειται να κάνει διαχωρισμό στον όλεθρο. Οι ασθένειες που θα ξεσπάσουν μόνο θα είναι ικανές να αφανίσουν ένα τεράστιο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Φανταστείτε μια πιο ισχυρή γρίπη των πτηνών σε κλίμακα πολλαπλάσια απ’ αυτή που προκάλεσε πριν λίγα χρόνια παγκόσμια ανησυχία.

Η χώρα μας δεν μένει έξω από τους περιβαλλοντικά αδιάφορους. Έχοντας σχεδόν τα δύο τρίτα του έτους ηλιοφάνεια δεν έχει καταφέρει ακόμα να κάνει πρωτεύοντα ενεργειακό πόρο τον Ήλιο. Συνεχίζει ακόμη να καίει λιγνίτη και πετρέλαιο, την ίδια ώρα που άλλες χώρες με λιγότερη ηλιοφάνεια εκμεταλλεύονται την ηλιακή ενέργεια για να καλύψουν πολύ μεγάλο μέρος των αναγκών τους.

Θέλετε να πάμε και στα απορρίμματα; Εκεί το έγκλημα είναι ακόμα πιο μεγάλο. Πρόσφατα έχουμε αρχίσει να αντιλαμβανόμαστε την αξία της ανακύκλωσης και της μεταποίησης των απορριμμάτων. Μέχρι πριν λίγα χρόνια δέσποζαν οι χωματερές απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας μας. Εντελώς ανεύθυνα έχουμε καταδικάσει τις επόμενες γενιές να υποστούν τις συνέπειες της αδιαφορίας μας. Θα έρθει η ώρα που οι απόγονοί μας όχι μόνο δεν θα μας μνημονεύουν αλλά θα μας καταριούνται κιόλας.

Κάποιοι μπορούν να θεωρήσουν ότι όλα αυτά είναι υπερβολικά και να μη δώσουν καμία σημασία στα σημάδια που συνεχώς πυκνώνουν. Είναι όμως γεγονός ότι ο πλανήτης δεν μπορεί να αντέξει άλλο την απερισκεψία μας. Φαίνεται πως ζώντας μέσα στα τσιμέντα έχουμε λησμονήσει πως προερχόμαστε από τα ίδια δομικά υλικά της φύσης και πως η ολοκληρωτική καταστροφή της θα σημάνει και το δικό μας τέλος. Πριν φτάσουμε λοιπόν στο σημείο να ψάξουμε άλλους πλανήτες για να ζήσουμε, καλό θα ήταν να προσέξουμε λίγο τον δικό μας. Έτσι σαν εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που δεν βρούμε άλλο πλανήτη να μας αντέξει.