«Αλλόφυλοι Φίλοι», ένα βιβλίο ύμνος στη φιλία και στον πολιτισμό…

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, Αρχιτέκτονας-Μεταδιδάκτορας του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Λένε ότι «οι άνθρωποι είναι οι μηχανές των αγγέλων».
Γι’ αυτό γράφουν, μιλούν, παράγουν, δημιουργούν, καλλωπίζουν, γρασάρονται αλλά και καταστρέφουν επιδεικτικά.


Μια από τις εκφάνσεις της δημιουργίας είναι η εναπόθεση σκέψεων μέσα από το λόγο και το γλυπτό αλλά και της  γραφής ως απεικόνιση των μορφών εκτόνωσής τους. 
Αυτή τη μορφή συνέλαβε το κοινό, που παρευρέθηκε  στην παρουσία του ιστορικού μυθιστορήματος του εκλεκτού φίλου Νίκου Κουμνάκη,  με τίτλο «Αλλόφυλοι Φίλοι» των εκδόσεων «Υδροπλάνο».
Σε μια μαγευτική βραδιά, σ’ ένα περιβάλλον που μιλούσε από μόνο του για την ιστορία της Ρόδου, μ’ ένα ρομαντικό φωτισμό, ξεδιπλώθηκε η ιστορία του βιβλίου μέσα από τη γεμάτη πάθος φωνή του συγγραφέα, τα τρία αποσπάσματα σε βίντεο, αλλά και τον εμπλουτισμό της ανάλυσης από τον κ. Συρόπουλο, καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου.  

Η φιλία των δύο ανδρών, του Σουλτάνου και του Πάργαλη Ιμπραήμ, προσωπικότητες  με διαφορετικές αφετηρίες και θρησκευτικά πιστεύω, με έντονες συνυπάρξεις αλλά και αντιθέσεις, η εμπλοκή του ερώτα με τις γυναίκες του χαρεμιού, η μεγαλοσύνη του ενός, της λεγόμενης σκιάς του θεού, του Σουλεϊμάν Α’ του Μεγαλοπρεπούς, η κατάληψη της Ρόδου από τα πλοία του αλλά και η ένδειξη πολλών πολιτικών μηνυμάτων, βράβευσαν το βιβλίο ως το καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο σ’ έκθεση στην Πρωτεύουσα.  

Το βιβλίο είναι γεμάτο αντιθέσεις:
Αγάπη-μίσος
Καλό-κακό
Φιλία-έχθρα
Λεβεντιά-μιζέρια
Εξουσία-αντιεξουσία
Γενναιότητα-υποχωρητικότητα
Ειλικρίνεια-προδοσία
Μεγαλοψυχία-αδυναμία
Πνεύμα-σώμα
Νιότη-γηρατειά
Γνώση-αμάθεια

Πίστη-απιστία
Αρετή και αμάρτημα
Νερό-φωτιά
Υψηλό ύφος-ταπεινό ύφος
Γυναικεία τσαχπινιά-ανδρική ευθύτητα
Θάνατος-αθανασία
Πόλεμος-ειρήνη
Δύση-Ανατολή.

Μέσα από τις ισχυρές αντιθέσεις αναδιπλώνεται και ανακαλύπτεται η μέγιστη φιλία και η άπλετη κουλτούρα, δύο βασικά θεμέλια του πονήματος.
Σ’ αυτά στηρίχθηκε και ο πολυσχιδής συγγραφέας για να αποτυπώσει τις σκέψεις του αλλά και το «σαράκι» του, που τόσα χρόνια τον βασάνιζε προκαλώντας τη  συγγραφική έξαρση.  
Νικώντας το χρόνο και αναδεικνύοντας το χώρο προσπάθησε σε μερικές  σελίδες με έντονα τα στοιχεία της ιστορικότητας αλλά και των συναισθημάτων να πλησιάσει ένα γεγονός, που παραμένει στυλοβάτης της κοινωνικότητας, που είναι η φιλία.  

Δεν υπάρχει καλύτερη επένδυση από τη φιλία.
Σε μια εποχή αποτέφρωσης ιδανικών και αξιών, είναι σπουδαίο να επικαλούμε και να ερευνούμε τη φιλία ως «συγκολλητική ταινία» σχέσεων και στάσεων.

Η κοινωνία ζητάει εκλάμψεις φιλίας και σχέσεων, σε μία πόλη βουβή και εσωστρεφή. Επιθυμεί να αφήσει μια κουλτούρα αναγνώρισης του «άλλου» και απόρριψης της ατομικότητας. Το σύγχρονο δίλημμα είναι η ανεύρεση μιας τοπικής κοινωνικότητας που να ενεργεί συνεκτικά αλλά και πλανητικά. Τα σύγχρονα θέματα είναι παγκόσμιας εμβέλειας αλλά παράλληλα διεξάγονται στην τοπική κλίμακα, η οποία οφείλει να είναι συμμετοχική, δραστήρια, εκπαιδευμένη αλλά πρωτίστως με στοιχεία εκτίμησης και ευθύνης.

Το σπουδαίο είναι η πολιτική στάση των δύο ανδρών αλλά και αυτών που συναναστραφήκαν, όπως είναι η εκστατική στιγμή με τον Μεγάλο Μάγιστρο των Ιπποτών της Ρόδου στην αποκάλυψη της «Αθανασίας» ως το μεγάλο μυστικό των Ιωαννιτών προς τον ευλογούμενο Κύριο εις τον αιώνα των αιώνων…  
Το πόνημα είναι μια ωδή στις ανθρώπινες σχέσεις και τη φιλία, με τις όποιες αντιπαραθέσεις και συμπεριφορές. Είναι μια πιστή εφαρμογή της Θεωρίας των Παιγνίων στο κοινωνικό περίβλημα με νικητές και χαμένους (win/loose) (σελ. 219), αλλά και με τη φιλία να προβάλλεται ως συνεκτικός κρίκος «διαπραγμάτευσης» ώστε  να αποδοθεί ή «μία ψυχή σε δύο σώματα» μεταξύ των δύο ανδρών-παικτών, ήτοι η βέλτιστη κοινωνική λύση (win/win) (σελ. 355).

Η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου είναι και παραμένει ένα ανοικτό πεδίο της Θεωρίας των Παιγνίων (Urban Game) με παίκτες και «ιππότες», με άτομα και στόχους, με αντιπαραθέσεις και συμφέροντα. Η διαμάχη αυτή παρουσιάζεται με διαφορικές εκφάνσεις ανάλογα τη χρονική περίοδο και τη διαμόρφωση των αναγκών.      
Η Μεσαιωνική Πόλη επίσης, συνδέει το χθες με το σήμερα και βροντοφωνάζει στην ιστορία, όπως επεσήμανε και ο κ. Συρόπουλος, ότι η Ρόδος είναι μια γυναίκα που γεννά αφετηρίες, αίγλη και δόξα, πολιτισμό και ιστορία, διάρκεια και γενναιότητα, αλλά και απαξία

Όλα αυτά παρουσιάζονται στο πολυσέλιδο βιβλίο του συγγραφέα μέσα από πρόσωπα αντιθέσεων, συγκρούσεων αλλά και σεβασμού. Μέσα από την αγάπη και το μίσος. Την γνώση και τη μωρία. 
Μέσα από την ίντριγκα και την αλήθεια. Μέσα από τη φωτιά και το νερό. Μέσα από την αθανασία και την πεζότητα.
Μ’ αρέσει…
Να είναι καλοτάξιδο…