Ο «μαύρος σκύλος» υπάρχει και στο ποδόσφαιρο

Πόσοι από ‘μας δεν έχουν αναρωτηθεί πού βρίσκονται σήμερα παίκτες με «θητεία» στο πρόσφατο παρελθόν σε σπουδαίες ομάδες, ακόμα και στα τοπικά μας πρωταθλήματα. 

Άνθρωποι με ικανότητες και παρουσία στις εθνικές κατηγορίες  όπως επίσης πορεία αξιοζήλευτη με δόξα, αναγνώριση και πάνω απ’ όλα αθλητικές επιτυχίες, οι οποίοι έριξαν …μαύρη πέτρα πίσω τους και δεν θέλουν να ξαναμπούν στα γήπεδα.

Αποτελεί μάστιγα το «τέρας» ή ο «μαύρος σκύλος», όπως λέγεται χαρακτηριστικά, ακόμα και στον αθλητισμό: Η κατάθλιψη δηλαδή απ’ όταν ένας ποδοσφαιριστής ή αθλητής γενικότερα αφήσει πίσω του λάμψη από τις κερκίδες και τον αγωνιστικό χώρο και τραβήξει μια άλλη ρότα, καθώς η ηλικία του δεν του επιτρέπει ν’ αγωνίζεται.

Είμαι σίγουρος πως πολλοί θεωρούν ακατανόητη την επιλογή ανθρώπων του αθλητισμού να μην ξαναπατούν το πόδι τους στα στάδια, αφού …σβήσουν τα φώτα. Προσφάτως συναντήθηκα τυχαία μ’ έναν βετεράνο ποδοσφαιριστή του τοπικού μας, που για λόγους αβρότητος δεν θ’ αναφέρω τ’ όνομά του, αλλά ήταν εις εξ αυτών που άφησαν ανεξίτηλα το στίγμα τους, αφού θεωρείται από τους κορυφαίους στη θέση του με παρουσία μάλιστα και σ’ εθνικές κατηγορίες.

Συζητήσεως γενομένης μεταξύ φίλων λοιπόν, μου ανέφερε πως δεν πρόκειται να πάει στο γήπεδο έστω και για να παρακολουθήσει έναν αγώνα ποτέ. Κάτι τέτοιο δεν θα το άντεχε. Όταν τον ρώτησα για ποιο λόγο το σκέφτεται έτσι, ανέφερε ότι δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του εκτός αγώνα. 

Αν αυτό λοιπόν συμβαίνει σε κάποιον ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή, φανταστείτε πως μπορεί να επιδράσει το τέλος μιας καριέρας στην ψυχολογία του επαγγελματία, ενός ειδώλου, εκείνου με διακρίσεις πια σε παγκόσμια κύπελλα, Champions League και τίτλους σε κορυφαία πρωταθλήματα ανά τον κόσμο. Γιατί τι είναι, άλλωστε, το τοπικό; Μια μικρογραφία του ποδοσφαιρικού κόσμου. 

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσιευμένη έρευνά της FIFpro, του παγκόσμιου συνδέσμου παικτών, η οποία διεξήχθη το 2015 σε δείγμα ποδοσφαιριστών από 11 χώρες σε τρεις ηπείρους, και δημοσιεύτηκε από το gazzeta.gr, το 38% των νυν παικτών και το 35% των παλαιμάχων εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης ή άγχους, ενίοτε και συνδυασμό των δύο. Το 23% και το 28% αντιστοίχως εμφανίζουν διαταραχές ύπνου, το 15% και 18% δυσφορία, ενώ το 9% και 25% κάνουν κατάχρηση αλκοόλ. 

«Από ‘δω και πέρα θα μ’ ενδιαφέρει πρωτίστως η οικογένεια και τα παιδιά όπως και η δουλειά μου», μου είπε ο ποδοσφαιριστής που, όπως ανέφερα πιο πάνω, είχα μαζί του κουβέντα πριν κάποιες μέρες. Για να μην πλατειάσω και νομίζετε ότι την έχω δει ειδικός αναλυτής, αναφέρω τούτο: οι δικοί μας άνθρωποι είναι το αγχολυτικό μας, ας το καταλάβουμε, γιατί όταν κλείσουν τα… φώτα ο «μαύρος σκύλος» βγαίνει βόλτα… Το να τον αποκοιμίσουμε κι αυτόν δεν είναι λύση. 

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ