Όχι άλλη ματαιοδοξία, ρε παιδιά!

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τη ματαιοδοξία στον αθλητισμό, ό, τι κάνει λανθασμένα οποιονδήποτε προσπαθεί να φτάσει ψηλά υπολογίζοντας σε κάτι παράδοξο, ώστε να αποδείξει αν μη τη άλλο πώς μπορούν οι κόποι κάθε χρονιάς να μετατραπούν σε απίστευτη ηθική ικανοποίηση. Μα όταν πρόκειται για το ποδόσφαιρο που, ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, ο καθένας προσπαθεί μπας και βγάλει μισθό, τα πράγματα αλλάζουν κατά πολύ.

Με την «έκρηξη» του διαδικτύου τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περίπου και των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, το τι γίνεται εκεί μέσα δεν περιγράφεται.  Προσωπικά δεν διατηρώ κάποιο λογαριασμό σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όμως δυστυχώς τα ενημερωτικά μέσα αναπαράγουν ένα σωρό εικόνες απ’ αυτά με αποτέλεσμα, ακόμα και να μην θέλεις, να είσαι… υποχρεωμένος να τις βλέπεις. Και είναι, τόσο οι ποδοσφαιριστές όσο οι παράγοντες εκείνοι, που έχουν …ξεφύγει με κάτι απίστευτες αναρτήσεις οι οποίες παραπέμπουν σε επαγγελματίες του είδους. 

Ξαφνικά παίκτες δεύτερης και τρίτης διαλογής δημοσιεύουν τις μετακινήσεις τους από τη μία ομάδα στην άλλη με τέτοιο στόμφο που για κάποιον που τους βλέπει για πρώτη φορά μπορεί να δημιουργηθεί  λανθασμένη εντύπωση και αυτό είναι το χειρότερο.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να απαιτούν κάποιοι να βγαίνουν φωτογραφίες με μέλη διοικήσεων πριν υπογράψουν το δελτίο τους και να ζητούν από τους παράγοντες να τις στέλνουν σε ιστοσελίδες κυρίως ή να τις δημοσιεύουν στο ηλεκτρονικό προφίλ των συλλόγων ώστε να παίρνει δημοσιότητα το γεγονός!

Ακόμα και ομάδες Β’ ή Γ’ κατηγορίας παρουσιάζουν μεταγραφές ως εκείνες που θα ταράξουν τα… λιμνάζοντα ύδατα. Και επειδή μπορεί κάποιοι να μου πουν πως λειτουργώ προκατειλημμένα περισσότερο έναντι των ποδοσφαιριστών, ασφαλώς και υπάρχουν οι παράγοντες οι ματαιόδοξοι. 

Γιατί μπορεί ο ποδοσφαιριστής να είναι ταπεινός, αλλά πώς θα δείξουμε ότι είμαστε οι Μαρινάκηδες του τοπικού, ότι τινάξαμε την… μπάνκα στον αέρα για να φτιάξουμε ομάδα πρότυπο.

Αρκετοί βρίσκουν το ποδόσφαιρο για ν’ ανέβουν προσωπικά σκαλοπάτι ακόμα κι επαγγελματικά, όμως, όπως και να το κάνουμε, είναι αντιαισθητικά τα παραπάνω φαινόμενα. Και καλά, αν πρόκειται τουλάχιστον στο κομμάτι των ποδοσφαιριστών, για παιδιά που ξεκινούν τώρα και το βλέπουν κάπως διαφορετικά, εντάξει.

Με κάτι τύπους όμως 35+ τι γίνεται; Το πιθανότερο είναι πως αρκετοί τα φέρνουν  δύσκολα οικονομικά κι αναζητούν αποκούμπι, έναν δεύτερο μισθό μπας και ξελασπώσουν για καμιά διετία ακόμη. Στο τέλος όμως τι μένει; Οι φωτογραφίες και τα άρθρα στις ιστοσελίδες πολύ πιθανόν, αλλά ως πότε θα υπάρχουν στις αναζητήσεις της Google;

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ