Μπρος στα κάλλη τι είν’ ο πόνος…

Και στους φετινούς Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες, στο κομμάτι των αποστολών από τα Δωδεκάνησα και το ταξίδι προς τη Λέσβο, κολλά μια χαρά το «μπρος στα κάλλη τι είν’ ο πόνος…», αφού ξανά τα σωματεία μας θα ζήσουν μια μικρή …οδύσσεια μέχρι να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους.

Η νησιωτικότητα χαρακτηρίζει τη σημαντική διοργάνωση του στίβου και το γεγονός ότι πραγματοποιείται στο τέλος της τουριστικής περιόδου με μειωμένα δρομολόγια, δείχνει πόσο μεγάλη προσπάθεια πρέπει να καταβάλλουν οι αρμόδιοι, ώστε να βγει το ταξίδι για όλα τα μετακινούμενα σωματεία χωρίς μεγάλη ταλαιπωρία.

Βάσει του προϋπολογισμού, όλη η μετακίνηση γίνεται ακτοπλοϊκώς και είναι κι αυτό επίσης άλλο ένα… σήμα κατατεθέν της διαχρονικό. Φέτος το «πηγαινέλα»  θα δώσει την …ευκαιρία σε αθλητές-αθλήτριες και συνοδούς να ζήσουν ένα ταξίδι συνολικά τεσσάρων ημερών περίπου στη θάλασσα αλλά αυτό δεν παίζει και πολύ μεγάλο ρόλο μπροστά στη γιορτή που θα συμμετάσχουν στο δημοτικό στάδιο της Μυτιλήνης.

Οι Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου έχουν ξεχωριστή σημασία και δεν μετράει σε καμία περίπτωση το αποτέλεσμα και οι επιδόσεις του καθενός σ’ αυτούς, όπου κι αν φιλοξενούνται. Είχα την ευκαιρία να ζήσω κι εγώ ως μέρος τον αγώνων τη μαγεία τους και είμαι σε θέση να διαβεβαιώσω ότι είναι κάτι παραπάνω από μια αθλητικοπολιτιστική μάζωξη, όπως θέλουν να πιστεύουν οι περισσότεροι.

Το να τραβάς ακόμα και την παραμικρή ταλαιπωρία γι’ αγώνες χωρίς σημασία βαθμολογική, δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν στη συνείδησή σου από το 1986 , όταν έγιναν με τη σύγχρονη μορφή τους πια, ξανά στη Μυτιλήνη.

Φαίνεται στην εποχή μας αδιανόητο, όσο παράξενα κι αν… διαβάζεται, εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες απ’ όλα σχεδόν τα σωματεία του Αρχιπελάγους να είναι μια παρέα στο στάδιο αλλά κι εκτός αυτού, όπως στο ξενοδοχείο, όπου μένουν ή ακόμα και στα εστιατόρια όταν πάνε για φαγητό.

Τα γέλια και τα πειράγματα δεν λείπουν, γι’ αυτό η όποια ταλαιπωρία πριν και μετά το αγωνιστικό σκέλος είναι αμελητέα. Οι αγώνες αυτοί αξίζουν να μείνουν μόνο και μόνο για τις εικόνες τους όταν όλοι γίνονται μια αληθινή αθλητική οικογένεια, χωρίς την παραμικρή σκέψη για βαθμοθηρία. Γι’ αυτό και μόνο.

Άλλωστε ένας αγώνας με το όνομα του Αιγαίου δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο από το να ενώσει…
                                                                                                                                                                            ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ