O «Βασιλιάς Ήλιος» της  Γαλλίας και η Φώφη Γεννηματά

Γράφει η Μαίρη Παπανδρέου

Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας του Οίκου των Βουρβόνων (5 Σεπτ. 1638 - 1 Σεπτ. 1715), επονομαζόμενος «Βασιλιάς Ήλιος», έμεινε στην Ιστορία για την παροιμιώδη φράση του: «L’ Etat  c’ est moi» (το κράτος είμαι εγώ). Προφανώς, έστω και ετεροχρονισμένα, η φιλοσοφία του Λουδοβίκου ΙΔ΄, επηρέασε και την αρχηγό του πρώην ΠΑΣΟΚ και νυν ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά, η οποία εμφανώς ενοχλημένη από τις αποχωρήσεις προσωπικοτήτων από τον πολιτικό της κόμμα, είπε σε δημόσια ομιλία της, ότι εκείνη εκπροσωπεί (κληρονομικά;) το γνήσιο πνεύμα του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ και εμφανώς θυμωμένη, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι στελέχη του ΚΙΝΑΛ, προσχώρησαν στη ΝΔ και στο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς βέβαια να αναλύσει τους λόγους αυτών των αποχωρήσεων.

Αναρωτιέται ο ψηφοφόρος: Εφόσον η ΝΔ όπως επαναλαμβάνει ο Πρόεδρός της και Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εκπροσωπεί τον «Κεντροδεξιό» χώρο και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας διατείνεται ότι το κόμμα του εκπροσωπεί την Κεντροαριστερά, αναρωτιέται ο κάθε σκεπτόμενος, τι και ποιος χώρος απομένει στην κα Γεννηματά για να εκπροσωπήσει;

Δεν μας ενδιαφέρουν οι ενδυματολογικές προτιμήσεις των συμπολιτών μας, διότι ο καθένας ενδύεται όπως κρίνει σωστό και ωραίο. Όμως εντυπωσίασε το κόκκινο σύνολο της κας Γεννηματά, πάνω στο κόκκινο χαλί και μπροστά από το κόκκινο φόντο, που την έδειχνε ασώματη, με όλες τις προεκτάσεις και ερμηνείες που μπορεί να δώσει ο καθένας, ακόμα επιδέχεται και  την ερμηνεία «χωρίς εκλογικό σώμα». Προφανώς, δεν γνωρίζει η κα Γεννηματά το παλιό Αθηναϊκό αγαπημένο τραγούδι που συγκινούσε ιδιαίτερα η ζεστή φωνή του Τώνη Μαρούδα «…Μοναξιά είσαι η πιο σκληρή παρέα…».

Όσο για τον Πρωθυπουργό και Αρχηγό της ΝΔ. πρέπει ο κάθε σώφρων οξυδερκής πολίτης να παρατηρήσει, ότι οφθαλμοφανώς, ο κ. Μητσοτάκης, δεν εκπροσωπεί απλώς τη ΝΔ, αλλά το συμφέρον του Έθνους κι αυτό αποδεικνύεται αδιάψευστα, από τις σοφές επιλογές που έχει κάνει, σε όλα τα κοινωνικά-πολιτικά-διπλωματικά επίπεδα, των εκπροσώπων της χώρας, χωρίς βερμπαλισμούς και κωδωνοκρουσίες και προπαντός, χωρίς κομματικά πιστεύω των επιλεγμένων, αλλά με απτές και αδιάσειστες αποδείξεις της «ενότητας» που εξαγγέλλει.