Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μίσος μεταξύ ανθρώπων που ζουν στην ίδια πόλη;

Είναι απορίας άξιο αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς το πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μίσος μεταξύ ανθρώπων που ζουν στην ίδια πόλη… Βρίσκονται στον δρόμο και στα ίδια μαγαζιά και ενδεχομένως έχουν και τις ίδιες συνήθειες… Συνυπάρχουν…

Και όμως. Πλακώνονται και βρίζονται στο γήπεδο. Στο όνομα μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Όπως και αν λέγεται αυτή, δεν έχει σημασία…

Δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα σε μια υποτίθεται ανεπτυγμένη πόλη και μεταξύ μορφωμένων ανθρώπων που είναι και κάποιας ηλικίας…

Πού θα πάει αυτό το πράγμα δηλαδή; Θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα αυτή η αντιπαλότητα και η έχθρα; Δεν υπάρχει κανείς για να μπορέσει να το σταματήσει;

Γιατί όλα αυτά που γίνονται ξενερώνουν και τον υγιώς σκεπτόμενο φίλαθλο. Πώς ζητάμε να επιστρέψει ο κόσμος στο γήπεδο όταν δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον;

Πώς θέλουμε να δημιουργήσουμε νέους φιλάθλους; Πάνω σε ποιο πλαίσιο; Πάνω σε ποιες βάσεις; Τι τους μαθαίνουμε; Να βριζόμαστε και να παίζουμε μπουνιές;

Αρχίσανε τα όργανα της διαιτησίας πολύ νωρίς φέτος. Με πολλά παράπονα επέστρεψε από την Κω ο Άρης Αρχαγγέλου… Διαιτητής και επόπτες ήταν λέει σε κακή ημέρα…

Δεν ξέρω αν έχουν βάση, καθώς δεν έχω εικόνα από τον αγώνα. Αλλά διερωτώμαι, αν από την πρεμιέρα έχουμε φωνές, τι θα γίνει στη συνέχεια;

Το πρωτάθλημα φέτος θα είναι …”καυτό” και θα έχουμε πολλές φάσεις. Εκεί η διαιτησία πρέπει να έχει τα μάτια της ανοιχτά σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου. Γιατί αλλιώς θα έχουμε πολλές εντάσεις φέτος…