Ανέβηκαν οι τόνοι με τη διαιτησία: Γιατί έτσι μας αρέσει…

Τι είχες, Γιάννη, τι είχα πάντα. Ακόμα δεν αρχίσαμε και  ανέβηκαν οι τόνοι με τη διαιτησία στην Α’ Κατηγορία. Να μου πεις, αν ο διαιτητής κάνει απίστευτα λάθη, τι σημασία έχει αν είναι αρχή ή τέλος του πρωταθλήματος, περίοδος χάριτος ή προσαρμογής δεν υπάρχει.

Ούτως ή άλλως αυτό συνηθίσαμε τόσα χρόνια στο τοπικό, δεν θ’ αλλάξουμε τώρα ήθη και έθιμα. Εκείνο όμως που δεν έχουμε καταλάβει είναι πως αναλόγως του επιπέδου των παικτών μας, προκύπτουν και οι διαιτησίες. Έτσι έχουν τα πράγματα.

Όπως δεν μπορούν αγωνιστικά να σταθούν οι ποδοσφαιριστές των τοπικών κατηγοριών στη Σούπερ Λίγκα, δεν μπορούν να θεωρηθούν διαιτητές επιπέδου FIFA όχι μόνο οι Δωδεκανήσιοι αλλά οι οποιοιδήποτε ανά την Ελλάδα σ’ αυτά τα πρωταθλήματα.

Και το αναφέρω αυτό για να προλάβω κάποιους που κάθε χρόνο το… τερματίζουν και δεν μένουν σε κάποια διαιτησία με προβλήματα, αλλά είναι έτοιμοι να καταλογίσουν δόλο σε κάθε… φαλτσοσφύριγμα. Αυτό μάλιστα είναι το χειρότερο, διότι να πεις ότι συγκεκριμένος διαιτητής είναι… λίγος για τη σημασία και το χαρακτήρα ενός παιχνιδιού να το καταλάβω, αλλά το ότι παίρνει… γραμμή από κάποιους, ώστε να λήξει το ματς με συγκεκριμένο νικητή, αυτό δείχνει πως όποιος το πιστεύει κατατρύχεται από σύνδρομο καταδίωξης, κάτι που σημαίνει πως όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τον καταστρέψει.

Και δεν αφορά μόνο όλους όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, αφού το έχω συναντήσει και σε άλλους αθλητικούς χώρους.

Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που σύλλογοι έβγαλαν απίστευτες ανακοινώσεις εναντίον διαιτητών, κατηγορώντας τους ακόμα και για το… χρώμα των παπουτσιών τους και στη συνέχεια ανασκεύασαν υπό τον φόβο μιας τιμωρίας από τις πειθαρχικές επιτροπές.

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Η μαγκιά είναι να παραδέχεσαι πρώτα τα δικά σου λάθη κι ύστερα να καταλογίζεις τις όποιες ευθύνες στη διαιτησία. Αυτό το έχουν πράξει ευτυχώς πολλοί, χαρακτηρίζοντας η συγκεκριμένη κίνηση το ήθος τους. Στο τοπικό έτσι έχουμε συνηθίσει, έτσι μας αρέσει (μη με κατηγορήσει κανείς μόνο ότι τα παίρνω από εταιρεία γνωστής μπύρας), έτσι θα πορευτούμε και φέτος. Η χολή μας έσπασε και δεν καταλαβαίνουμε τίποτα…

Γι’ αυτό αγαπάμε το ποδόσφαιρο, με τα στραβά κι ανάποδά του, ασχέτως αν στα Δωδεκάνησα έχει αλλάξει η μορφή, με το μπαγιόκο να παίζει πρωταρχικό ρόλο ακόμα και στη Γ’ Κατηγορία. Άντε καλή αρχή να ‘χουμε.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ