Αποχαιρετισμός σε έναν καλό φίλο που έφυγε

Γράφει ο Νίκος Εμμ. Χαραλάμπης

Στις  18 Αυγούστου  μας αποχαιρέτησε για το μεγάλο ταξίδι, ένας ξεχωριστός άνθρωπος για την καλοσύνη του, την ενασχόλησή του με τα κοινά και καλός μου φίλος, ο Μιχάλης Κόκκινος.

Ένας βαρύς τραυματισμός δε μου επέτρεψε να του απευθύνω τον  ύστατο χαιρετισμό και σήμερα που ξεπέρασα το πρόβλημα τού αφιερώνω αυτές τις γραμμές, γιατί μας συνέδεαν πολλά από τη θητεία μας στον Α.Ο.ΚΟΛΟΣΣΟ ΡΟΔΟΥ  στο πόστο του προέδρου ο αείμνηστος Μιχάλης και του αντιπροέδρου εγώ.

Μειλίχιος, φιλικός, προσηνής, συγκαταβατικός και ανθρώπινος ξεχώριζε για την καλοσύνη του και το σεβασμό σε ό,τι υπηρετούσε. Προσπάθησε και πέτυχε το ιστορικό πλέον αυτό Σωματείο που εκπροσωπεί επάξια τα Δωδεκάνησα, και  διακρίνεται πανελληνίως, να λειτουργεί ως μια οικογένεια.

Φτωχά και λιτά αυτά που γράφω για Εσένα, καλέ μου φίλε, γιατί ήσουν ξεχωριστός και οποιαδήποτε αναφορά σε αδικεί.

Ήρθες από ένα μικρό νησί τη Νίσυρο και με το  χαρισματικό  σου χαρακτήρα σηματοδότησες νέα ήθη στα κοινά μιας άλλης πατρίδας, τη Ρόδο που τόσο αγάπησες και συνέβαλες τα μάλα για την προαγωγή στον τομέα του αθλητισμού.

Η Ρόδος, που επί σειράν ετών υπηρέτησες σε διάφορους τομείς και πόστα με επιτυχία, θα σε θυμάται  με αγάπη γιατί ποτέ δεν την ξεχώρισες από τη γενέτειράς σου, τη Νίσυρο.

Έφυγες,  Μιχάλη μου,  για το μεγάλο ταξίδι και άφησες βαριά κληρονομιά στους οικείους σου και σε εμάς που μοιραστήκαμε χαρές, λύπες και αγωνίες, την καλοσύνη σου που απλόχερα διέθετες στον συνάνθρωπο. Στην Αμαλία, την Ελένη, την Καλλιόπη, γαμβρούς και εγγόνια τα βαθιά μου συλλυπητήρια και ας είναι ελαφρύ το χώμα της Ρόδου που σε σκεπάζει. Αιωνία σου η μνήμη,  καλέ μου φίλε.