Χρονογράφημα: Προτάσεις μονιμότητας

Toυ Ιωσήφ Φοίβου 

Πολύ σωστή η απόφαση του Ελληνικού κράτους για τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων.

Πολύ σωστή επίσης και η απόφαση των οικογενειών Κάστρο στην Κούβα και Τσαουσέσκου στη Ρουμανία για τη μονιμότητα της πολιτικής εξουσίας. Το ίδιο σωστή η απόφαση των Μουλάδων του Ιράν και της δικής μας Αρχιεπισκοπής περί μονιμότητας των Μητροπολιτών μέχρι θανάτου. Όλα σωστά και παστρικά.

Η μονιμότητα δίνει την ευκαιρία στον κάθε άνθρωπο της εξουσίας να πραγματοποιήσει το έργο του και να μην  αφήσει το σπίτι ασοβάτιστο. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλες αυτές τις επιτυχίες δραττόμεθα της ευκαιρίας να συμβάλουμε κι εμείς στην περαιτέρω εδραίωση της έννοιας της μονιμότητας.

Προτείνουμε λοιπόν τη μονιμοποίηση των πολιτικών αρχόντων στις θέσεις τους μέχρι να έρθει ο καλός Θεός να τους πάρει στα ιδιαίτερα διαμερίσματά του. Δεν χρειάζεται ο Δήμαρχος και ο Περιφερειάρχης να ταλαιπωρείται κάθε τέσσερα χρόνια με ανούσιες εκλογές επανεκλογής ή αντικατάστασης.

Γεννιέσαι, τοποθετείσαι και πεθαίνεις Δήμαρχος. Το ίδιοι και οι Υπουργοί, οι Βουλευτές, ο Πρωθυπουργός και οι καλλίγραμμες  γραμματείς τους.

Κάθισες στην καρέκλα, μόνον οι τέσσερις να μπορούνε να σε σηκώσουν σε οριζόντια θέση, κανένας άλλος. Το φωτεινό παράδειγμα της Εκκλησίας μας θα πρέπει να το μιμηθεί και η πολιτική εξουσία. Αφήστε τους Δημάρχους να κάνουν τη δουλειά τους, μην τους διακόπτετε κάθε τέσσερα χρόνια, χάνουν τον ειρμό τους, τον συλλογισμό τους και τον απολογισμό τους.

Είναι αναγκασμένος ο Βουλευτής να τρέχει από χωρίου εις χωρίον και να παρακαλάει τους άπλητους για να του ανανεώσουν τη θητεία. Προσβλητικό, αντιπαραγωγικό και εξουθενωτικό. Αφήστε τον άνθρωπο να σκεφθεί το καθήκον του και να απλώσει την φαντασία του. Αυτό δεν έκαναν και οι κ.κ. Στάλιν, Χίτλερ και Αγιατολάχ Χομεϊνί και χόρτασε ο κόσμος μπομπότα και μπόμπες;

Στο θέμα της μονιμότητας συμβαδίζουν με αγαστή ομόνοια και παράλληλους βίους τα κομμουνιστικά ιδεώδη και η φιλόστοργος Μητρόπολή μας. Βίοι παράλληλοι με συντεταγμένες απόψεις και γονιμότητα προσφοράς εις το ποίμνιον και όλο το ποιμνιοστάσιο, μέχρι τις καρδάρες.

Εκείνος ο τρελός  Κλεισθένης νόμισε πως έλεγε εξυπνάδες με τις εκλογές κάθε χρόνο. Α τον απαίσιο, τον Άθεο. Ευτυχώς θρησκεία και πολιτεία τον κατατρόπωσαν. Άκου εκλογές, άκου παραλογισμοί και ακρότητες! Να εκλεγεί δηλαδή κανένας Αδόλφος και μετά να καταργήσει εκείνος τις εκλογές. Πριτς, δεν σφάξανε, τις καταργούμε εμείς και αφήνουμε τον Κλεισθένη να ζήσει από το επίδομα ανεργίας, αμ τι νόμισε! Ας υπάρξει κάποτε ισότητα χρόνου Δημάρχων και Μητροπολιτών. Ισόβιοι και οι δύο. Όλοι ίσοι ενώπιον του Ιησού Χριστού.

Με το μυαλό που είχε ο Κλεισθένης και ο ανεκδιήγητος Περικλής, θα μπορούσε ακόμα και σήμερα ο Πάπας Φραγκίσκος  και ο Αλί Χοσεϊνί Χαμενεϊ να στήνουν κάθε χρόνο εκλογικά κέντρα και να βγάζουν πύρινους πολιτικούς λόγους. Ευτυχώς ο καλός θεός τους προφύλαξε με τη μονιμότητα από αυτήν την κατάντια. Ευλογημένο ας είναι το όνομά του.

Με αυτές τις σκέψεις και αυτή την παρόρμηση ψηφίζω κι εγώ υπέρ της μονιμότητας της Θρησκευτικής και Πολιτικής εξουσίας. Παιδιά, και σε μας κανα κοκαλάκι, αν περισσέψει, εις γνώσιν μας πάντοτε για τις δύσκολες μέρες που περνάτε και σεις.