Μέχρι τη Θεσσαλονίκη... «ταξίδεψε» το Φεστιβάλ «ecofilms» της Ρόδου, μέσα από την συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος», η καλλιτεχνική του Διευθύντρια, κα Λουκία Ρικάκη.

Παραθέτουμε απόσπασμα:
Το Ecofilms ετοιμάζεται για την 10η διοργάνωσή του. Είστε ευχαριστημένη από την έως τώρα πορεία του;
Όταν ξεκινήσαμε πριν από δέκα χρόνια είχαμε κάτι αντίστοιχο στο μυαλό μας. Για να πω την αλήθεια δεν ξέραμε ότι θα βρίσκαμε τόσο θερμούς συνομιλητές που θα αγκάλιαζαν έτσι την ιδέα μας. Οπότε εδώ είμαστε ακόμη σε θερμές αγκαλιές και φιλίες με ανθρώπους που σκέφτονται και πράττουν έξω από τη σύμβαση, που ξεφεύγουν από την αδράνεια και τη γκρίνια, που χαμογελούν στην κάθε μέρα και χαίρονται τον ήλιο, την ξυπολυσιά κι έχουν ανοικτό μυαλό.

Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης του φεστιβάλ;
Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης ενός θεσμού που συνεχίζει τις δράσεις του. Οφείλει να μην λιμνάζει, να μην επαναλαμβάνεται, να φροντίζει πάντα να αφουγκράζεται και να προβάλλει ότι νέο συμβαίνει στον κόσμο, να μην επαναπαύεται. Επιδιώκουμε μια συνεχή βελτίωση.

Ποιοι οι στόχοι της διοργάνωσης;
Κάθε χρόνο φιλοξενούμε ότι πιο όμορφο, αισιόδοξο και πολύχρωμο έχει να δείξει ο πλανήτης σε σινεμά που δεν ποζάρει στο ταμείο αλλά αντανακλά ως καθαρός καθρέφτης την ψυχή μας. Κι αυτή η επιλογή δεν μας πρόδωσε ποτέ. Γι' αυτό και το κοινό του φεστιβάλ αυξάνεται. Οι σχέσεις μας με τους δημιουργούς μεταγράφονται σε όλο και πιο στενό βαθμό συγγένειας. Το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη κάποιοι που ούτε που αντιλαμβάνονται με τι υλικά ανθίζει τέτοιος κήπος, μπορεί να σκιάζει κατά καιρούς τον ουρανό μας αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει ότι πρέπει να επιμένουμε, όχι για να τους πείσουμε, αλλά για να υπάρχουμε ερήμην κάθε συστήματος που κωφεύει.

Θεωρείτε ότι το φεστιβάλ καταφέρνει να παίξει κι έναν ρόλο ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σχετικά με την οικολογία;
Οι ταινίες που προβάλλουμε στο φεστιβάλ δυναμιτίζουν την προπαγάνδα της μικρής οθόνης με βόμβες και σκέψεις πολύ επικίνδυνες που δεν ανιχνεύουν τα μηχανήματα ασφαλείας των συστημάτων παραγωγής ανόητων πολιτών. Προτείνουν λίγη νόηση στην κάθε μέρα. Όλοι οι ευαίσθητοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι σήμερα είτε είναι οικολόγοι είτε απλά έλλογοι, δεν στέκονται ως ζόμπι μπροστά στη μικρή οθόνη για να πάρουν οδηγίες πως θα καταναλώσουν.

Υπήρξε ταινία που ανακαλύφθηκε στη Ρόδο για να ακολουθήσει μετά διεθνή καριέρα στα ανά τον κόσμο κινηματογραφικά φεστιβάλ;
Βεβαίως. Πριν από 3 χρόνια η ταινία «Surya» και πέρσι η ταινία «El regalo de la Pachamama». Πολλές ταινίες πλέον επιλέγουν να πρωτοπαρουσιαστούν στη Ρόδο όπως χαρακτηριστικά έγινε πέρσι με την ταινία του Πολ Σμάζνι «El Sistema» την οποία τελείωσε δύο μέρες πριν την καταληκτική ημερομηνία του φεστιβάλ.

Η οικονομική κρίση σάς επηρεάζει;
Το σινεμά που φιλοξενεί το δικό μας φεστιβάλ αποτελεί αντίδοτο στην κρίση. Στρέφουμε τα μάτια στη μεγάλη οθόνη κι αναζητούμε εκείνη την καθαρή σκέψη που επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την αρμονική διαβίωση... Εννοείται ότι όσον αφορά τα οργανωτικά μας και τα οικονομικά μας είμαστε πολύ στριμωγμένοι όπως όλοι, αλλά επιμένουμε ότι κάνουμε κάτι πολύτιμο και το φροντίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις

Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο οικολογικό πρόβλημα της εποχής μας;
Το ότι φαίνεται να έχουμε ξεχάσει τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Η κρίση δεν είναι οικονομική μόνο αλλά κυρίως ηθική. Για πολύ καιρό μαθαίνουμε να ζούμε λάθρα και δυσανάλογα με τον παραγόμενο πλούτο. Ας αναρωτηθούμε τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει; Αναρίθμητες συσκευές; Πανάκριβα τροχοφόρα; Πανάκριβα ρούχα; Πανάκριβη ευτελή διασκέδαση; Όσο πιο ευτελή τόσο πιο ακριβή; Τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει;