Συγκοπτικό επεισόδιο

Ορισμός: Πρόκειται για μία αιφνίδια, παροδική απώλεια της συνείδησης η οποία προκαλείται από εγκεφαλική ισχαιμία. Η μειωμένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο μπορεί να προκαλείται από καρδιακά αλλά και εξωκαρδιακά αίτια.

Να σημειώσω εδώ τη σημασία του διαχωρισμού του συγκοπτικού από το λιποθυμικό επεισόδιο (Το λιποθυμικό επεισόδιο συνήθως έχει πρόδρομα συμπτώματα όπως αδυναμία-ζάλη-εφίδρωση-αιμμωδίες και οφείλεται κυρίως σε εξωκαρδιακά αίτια).

Εν τάχει τα πιο συνήθη αίτια της λιποθυμιας είναι τα εξής:
Κοινή λιποθυμία: Είναι το πιο συχνό αίτιο συγκοπής που οφείλεται σε πτώση της αρτηριακής πιέσεως λόγω ανώμαλης αγγειοδιαστολής, που προκαλείται αντανακλαστικά λόγω συγκίνησης, φόβου ή άγχους.

Ορθοστατική: Υπόταση που προκαλείται από πτώση της πίεσης στην όρθια θέση λόγω στάσης του αίματος στα κάτω άκρα και απώλειας των καρδιαγγειακών αντανακλαστικών. Παρέρχεται με την οριζοντίωση του σώματος.

Περιστασιακή: Η περιστασιακή συγκοπή είναι ουσιαστικά αγγειοπαρασυμπαθητική συγκοπή που επέρχεται από συγκεκριμένη δραστηριότητα (βήχας, ούρηση, κατάποση κ.λπ.).

Αίτια: Τα πιο συνήθη καρδιακά αίτια της συγκοπής είναι ταυτόχρονα και αυτά που χρήζουν και άμεσης αντιμετώπισης.

Μηχανικά αίτια. Εδώ συμπεριλαμβάνονται η στένωση της αορτικής βαλβίδας, η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, το Μύξωμα του αριστερού κόλπου κ.α.

Αρρυθμιολογικά αίτια.Τα κυριότερα είναι τα εξής: Σύνδρομο Νοσούντος Φλεβοκόμβου, Σύνδρομο καρωτιδικού κόλπου, Πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κοιλιακή ταχυκαρδία, κοιλιακή μαρμαρυγή κ.α.

Εκτός από τα αίτια με καρδιολογικό υπόβαθρο υπάρχουν και αυτά που εμφανίζονται ως εκδήλωση κάποιας νευρολογικής νόσου.

Διάγνωση
Η διάγνωση τίθεται συνήθως με τον συνδυασμό του ιστορικού, της κλινικής εξέτασης, των εργαστηριακών εξετάσεων και αν κριθεί σκόπιμο, από τις περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις όπως Triplex καρδιας και αγγείων, Holter ρυθμού η/και πίεσης, στεφανιογραφικός έλεγχος, αξονική εγκεφάλου κ.α.

Θεραπεία
Η θεραπεία προφανώς είναι η θεραπεία της αιτίας του συγκοπτικού επεισοδίου.
Για παράδειγμα: Σε Σύνδρομο Νοσούντος Φλεβοκόμβου, σε πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό η θεραπεία είναι η τοποθέτηση μόνιμου βηματοδότη. Σε περιπτωσεις κοιλιακής ταχυκαρδίας πρέπει να αναζητηθεί το αίτιο, που μπορεί να είναι Στεφανιαία Νόσος άρα η θεραπεία θα είναι η αγγειοπλαστική των στεφανιαίων ή το Bypass.

Σε περίπτωση στένωσης της αορτικής βαλβίδας ή μυξώματος του αριστερού κόλπου η θεραπεία είναι χειρουργική.
Συμπερασματικά πρέπει να τονίσω τη σημασία της αναζήτησης καρδιολογικού υπόβαθρου μετά από ένα συγκοπτικό επεισόδιο δεδομένου ότι η πρόγνωση σε αυτή την περίπτωση χωρίς θεραπεία είναι συσμενής.

Πηγή: iator.gr