Ο τουρισμός ως μεγάλη βιομηχανία,  είναι τόσο ευάλωτος όσο το Χρηματιστήριο

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου


Οι λέξεις επένδυση, εκμετάλλευση, διαχείριση, διοίκηση και τόσες άλλες είναι αυτές που ως δραστηριότητες απαιτούνται στον τομέα του πολύ ευαίσθητου προϊόντος και τρομερά ανταγωνιστικού: του τουρισμού, που η τελική επιδίωξη του όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους με λάθος τρόπους οδηγεί στην oλοσχερή καταστροφή έτσι ξαφνικά όπως συμβαίνει στα διάφορα διεθνή Χρηματιστήρια.

Έχουμε παραδείγματα όπου μικρές ξενοδοχειακές μονάδες οικογενειακού τύπου των 100 κρεβατιών, απέδιδαν ικανοποιητικά κέρδη, σωστή διαχείριση, σωστή διοίκηση, εύκολη δυνατότητα ελέγχου, ικανοποιητικές τιμές, που όμως όταν αποφάσισαν να μεγαλώσουν και να διπλασιαστούν σε μεγέθη, διαπίστωσαν μετά μεγάλης απορίας, ότι το μέγεθος ήταν μεγαλύτερο, τα έξοδα μεγαλύτερα, ο έλεγχος καθόλου αποτελεσματικός και τα κέρδη αν όχι λιγότερα, πάντως σχεδόν τα ίδια με πριν.

Όταν αγωνιάς να γεμίσεις το ξενοδοχείο σου, τότε είναι σίγουρο ότι θα αναγκασθείς να συμβληθείς με πρακτορεία αμφιβόλου πίστωση, ας είναι και μεγάλα, και να δεχθείς τους επαχθείς μερικές φορές όρους του, αφού ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και οι πρόθυμοι πολλοί, ίσως γιατί μεγάλωσες ανορθόδοξα και έγινες πλεονέκτης ίσως γιατί τον έλεγχο και τη διαχείριση και τη διοίκηση την παρέδωσες σε τρίτους, τους εμπιστεύτηκες, έκανες λάθος, ίσως.

Οι μεγάλοι τουριστικοί οργανισμοί, διεθνή γραφεία παντού, με επιδίωξη μόνο το πολύ κέρδος και οι οποίοι δημοσιεύουν ισολογισμούς που όποιος ξέρει να τους διαβάσει μόνο φόβο και τρόμο προκαλούν, δεν εγγυώνται τίποτε, είναι συνήθως ελλειμματικοί και ζημιογόνοι και εσύ αποφασίζεις να συνεργασθείς μαζί του παρά τις όποιες επιφυλάξεις σου, είναι βέβαιο ότι όταν και όποτε καταρρεύσει θα σε παρασύρει σε ολοσχερή καταστροφή, έκανες κακή επιλογή.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη Ρόδο μας που μεγάλωσε πάρα πολύ τουριστικά αλλά άναρχα, απέκτησε δυσανάλογες κλίνες που πρέπει κάθε χρόνο να καλύψει, που τρέχει και δεν φτάνει σε διαφημίσεις και έξοδα προβολής, που γεμίζει τα ξενοδοχείας της προσφέροντας πλήρη διατροφή και διανομή πάμφθηνη που στερείται βασικών έργων υποδομής, που αυξάνονται οι τουρίστες-πελάτες αλλά κάθε χρόνο τα έσοδα-κέρδη είναι ολιγότερα, μειώνονται, τότε απορώ γιατί ακόμη οι ειδικοί και αρμόδιοι τοπικοί παράγοντες του τουρισμού δεν έλαβαν μέχρι τώρα τα ανάλογα αναγκαία μέτρα... Τι περιμένουν; Kαι άλλες πτωχεύσεις.

Η ζημιά από τον τουρισμό διαχέεται σε όλη την τοπική κοινωνία, με θύματα δυστυχώς προσφιλείς τοπικές τουριστικές, ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.
Χρειάζεται πολύ προσεκτική έρευνα αγοράς, ποιότητας.