Υπάρχει και το σκέπαστρο στο ΔΑΚ «Καλλιπάτειρα»…

Ως άνθρωπος που ‘χω περάσει κάτι χιλιάδες ώρες για την κάλυψη αγώνων στο ΔΑΚ «Καλλιπάτειρα», από τη μία βλέπω με καλό μάτι την κίνηση για τον εξωραϊσμό γενικότερα της εγκατάστασης στο Κορακόνερο από τον ΔΟΠΑΡ σε συνεργασία με άλλους φορείς κι εθελοντικές ομάδες και από την άλλη θέλω να επισημάνω πως δεν αρκεί μόνον αυτό.

Η 24η Νοεμβρίου σίγουρα θ’ αποτελέσει μια μέρα συνειδητοποίησης του τι έχουμε και τι πάμε να χάσουμε, χρειάζεται όμως παραπάνω κινητοποίηση. Γιατί η εικόνα, μπορεί να πει κάποιος είναι το τελευταίο, η ουσία είναι που μετράει. Στην περίπτωση αυτή και η ουσία είναι το σκέπαστρο, μια κατασκευή γερή μεν, με ανάγκη για συντήρηση δε.

Η βαριά σιδηροκατασκευή καλύπτει την κερκίδα και στην επέκταση της λειτουργεί ως κλειστό προπονητήριο για τον στίβο στο ΔΑΚ «Καλλιπάτειρα».  Αρκετές φορές μάλιστα κατά τη χειμερινή περίοδο εκεί διεξήχθησαν αγώνες αναπτυξιακοί δρόμων, αλμάτων κι εμποδίων, γι’ αυτό είναι απόλυτη ανάγκη να βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Οι ισχυροί άνεμοι και η αλμύρα δυστυχώς εδώ και δώδεκα χρόνια έχουν αρχίσει να καταστρέφουν την κατασκευή αυτή κι αν δεν συντηρηθεί άμεσα, σε λίγα χρόνια θα πρέπει να πούμε φτου κι απ’ την αρχή…

Δεν θέλω να δημιουργήσω σε καμία περίπτωση μιζέρια και θεωρώ την «Ημέρα Καλλιπάτειρα 2019» αξιέπαινη κίνηση, λαμβάνοντας υπόψη και τη θέληση αληθινά από τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ Αλέξανδρο Κολιάδη να κινητοποιήσει ομάδες ανθρώπων και να δείξει πως η συντήρηση του γηπέδου δεν είναι μόνο θέμα του Δήμου, γι’ αυτό μπορεί ο κάθε πολίτης να πάρει την κατάσταση στα χέρια του με σκοπό να ρυθμίσει ο ίδιος το μέλλον του.

Η μαγική λέξη «εθελοντισμός» μέσα σε ρεαλιστικές προτάσεις έχει φέρει κατά καιρούς εκπληκτικά αποτελέσματα, όμως κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να βάλουμε το χέρι στην τσέπη… Κι εκεί ο κόσμος αν δει θέληση και πίστη ν’ αλλάξει πραγματικά ο χώρος, σίγουρα θα ‘ναι μαζί με τους αρμόδιους.

Μετά λοιπόν την «Ημέρα Καλλιπάτειρα», πρέπει στο Δήμο να βγάλουν μολύβι, κομπιουτεράκι και χαρτί, αλλιώς δεν γίνεται τίποτε. 

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ