Απαιτείται συνεργασία όλων  για την πολιτική προστασία

Η Πολιτική Προστασία θα είναι το κυρίαρχο ζήτημα που θα μας απασχολήσει από εδώ και τώρα, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο του ΟΑΣΠ κ. Ευθύμιο Λέκκα.

Ο τελευταίος, παραχώρησε χθες συνέντευξη τύπου για τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από την τετραήμερη άσκηση πεδίου που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο νησί της Ρόδου, το «Rodos Protect 2019», ένα σεμινάριο το οποίο περιελάμβανε μαθήματα, ασκήσεις σε σχολεία, επιχειρησιακές ασκήσεις, αποτιμήσεις, και διοργανώθηκε από το εδικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Τμήμα Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος Καταστροφών και κρίσεων, τον Δήμο Ρόδου και την Περιφέρεια, με τη συμμετοχή πολλών φορέων και εθελοντικών οργανώσεων που ουσιαστικά διαχειρίζονται τις έκτακτες ανάγκες.
Υπενθυμίζεται ότι αρχικά πραγματοποίησαν μία μεγάλη άσκηση εκκένωσης των σχολείων στο συγκρότημα του Βενετοκλέιου και στη συνέχεια έκαναν μία ενημέρωση στους υπεύθυνους των εκπαιδευτικών μονάδων της Ρόδου.

Την Πέμπτη το βράδυ,  στην επίσημη έναρξη του σεμιναρίου, έγινε ανάλυση και εκτίμηση κινδύνων στη Ρόδο, ανάλυση και εκτίμηση τρωτότητας και εκτίμηση της διακινδύνευσης που υπάρχει στο νησί.
Ακολούθως, έγιναν επιχειρησιακές ασκήσεις για την εκκένωση της Παλιάς Πόλης μέσα από εξελιγμένα λογισμικά προγράμματα τα οποία πρώτη φορά δοκιμάζονται στην Ελλάδα ενώ έγιναν και ασκήσεις για εκδήλωση τσουνάμι στη Λίνδο την περασμένη Κυριακή.

Ο ίδιος, έκανε λόγο για πολύ σημαντικές δράσεις μέσα από ένα νέο πρίσμα που θα ορίσει αφενός μεν το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο για την Πολιτική Προστασία και αφετέρου οι νέες δημοτικές και περιφερειακές αρχές. Και δήλωσε ο κ. Λέκκας: «Είμαστε σε συνεργασία με όλους τους φορείς. Έχω τονίσει κατ’ επανάληψη ότι για να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό της προστασίας των κατοίκων από φυσικές-τεχνολογικές καταστροφές και κρίσεις, θα πρέπει να συνεργαστούν οι τρεις πυλώνες:

 Ο πρώτος είναι η επιστημονική-τεχνική κοινότητα, ο δεύτερος πυλώνας είναι οι επιχειρησιακοί φορείς και ο τρίτος είναι  οι τοπικοί φορείς και μέσω αυτών ο κάθε πολίτης της Δωδεκανήσου. Η απόλυτη συνεργασία μεταξύ των τριών αυτών πυλώνων θα φέρει το αποτέλεσμα που θέλουμε και που είναι η μείωση των επιπτώσεων από κάθε είδους κίνδυνο και καταστροφή».

Η συνεργασία μεταξύ των τριών αυτών φορέων, όπως είπε ο κ. Λέκκας, εδώ στα Δωδεκάνησα είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο ενώ δεν έκρυψε ότι δοκιμάστηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα και στη Μάνδρα αλλά και στο Μάτι και ο ίδιος το έχει θέσει αυτό και στον πρωθυπουργό, ότι δηλαδή θα πρέπει να γίνει η σύζευξη. Στη Ρόδο, μάλιστα, ο ίδιος έχει ήδη προτείνει στον Περιφερειάρχη και τον Δήμαρχο, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, να ξεκινήσουν δράσεις συνεργασίας μεταξύ των τριών αυτών φορέων που διαχειρίζονται την έκτακτη ανάγκη.

Εκείνο, βέβαια, που περιμένουν όλοι είναι το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο που θα υπάρχει για την Πολιτική Προστασία, οι καινούργιες δομές που θα δημιουργηθούν σε κάθε Δήμο της χώρας και μετά την ψήφιση όλων αυτών των νόμων και με το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο, όπως είπε, θα είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε μία καινούργια Πολιτική Προστασία η οποία θα είναι αξιόπιστη και αποτελεσματική. Όπως εξήγησε, με την εγκατάσταση των δημοτικών και των Περιφερειακών Αρχών σε όλη τη χώρα, υπάρχει ένας καταιγισμός προτάσεων για διαδικασίες, εξοπλισμούς, για συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, για πολλά πράγματα τα οποία ουσιαστικά δεν εντάσσονται μέσα σε ένα γενικότερο σχέδιο.  Το θέμα, όμως, κατά τον ίδιο είναι ότι αφενός μεν πρέπει να έχουμε ένα θεσμικό πλαίσιο που να είναι σύγχρονο και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σημερινής Δημόσιας Διοίκησης, να μην έχει τη γραφειοκρατία που καταδυναστεύει τα πάντα αλλά να είναι ευέλικτο. Και από εκεί και πέρα, να κάνουμε ανάλυση και εκτίμηση των κινδύνων όχι μόνο στη Ρόδο αλλά σε όλα τα Δωδεκάνησα, όπως πρέπει να γίνει, να δούμε ποιες είναι οι ζώνες υψηλού κινδύνου για πάρα πολλά θέματα.

Στη συνέχεια, να κάνουμε ανάλυση της τρωτότητας των συστημάτων να δούμε που είμαστε τρωτοί και μετά να εξετάσουμε τον βαθμό κινδύνου και ό,τι μπορεί να χαρακτηρίσει την οριοθέτηση των κινδύνων.
Ακολούθως, να δομηθεί ένα επιχειρησιακό σχέδιο που να ανταποκρίνεται στις τοπικές συνθήκες κάθε περιοχής. Ιδιαίτερα οι νησιωτικές περιοχές, όπως είπε ο κ. Λέκκας, έχουν πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να διαμορφώνουν ένα ξεχωριστό επιχειρησιακό σχέδιο.

Ο στόχος είναι να μπορέσουμε να έχουμε έναν αποτελεσματικό μηχανισμό που να μπορεί να επεμβαίνει και να μειώνει τις επιπτώσεις και σε ένα τρίτο επίπεδο είναι η εκπαίδευση-ενημέρωση-κατάρτιση για όλο το φάσμα του πληθυσμού.