Όταν μιλάει ο Γκαστόνε

-Κάτι άκουσα πως, ακόμα κι αν αποχωρήσουν βάσει του νέου νομοσχεδίου οι μεγάλοι σε ηλικία παράγοντες, μπορούν να παραμείνουν στις ομοσπονδίες τους ως σύμβουλοι…

-Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει από ‘δω και πέρα με εικονικούς παράγοντες, ουσιαστικούς συμβούλους και μια αλλοπρόσαλλη κατάσταση όπου μπορούν να κινήσουν ακόμη τα νήματα όσοι είναι κοντά στα πράγματα. 

-Διότι ο κάθε ενδιαφερόμενος θα βρει την άκρη για να παραμείνει όπου αισθάνεται ακμαίος και να προσφέρει έως ότου να βαρεθεί και όχι μέχρι να καταλάβει πως η διάδοχη κατάσταση επιβάλλεται…

-Η εναρμόνιση των καταστατικών των εγχώριων μ’ αυτά των παγκόσμιων ομοσπονδιών, ούτως ή άλλως επιβάλλεται και δεν χρειαζόταν το νέο νομοσχέδιο, ώστε να το καταλάβουν όσοι είναι στα υψηλά κλιμάκια.

-Δεν πρέπει όμως να… ξεφεύγουμε περισσότερο και να θίγουμε υπολήψεις με τα περί… αποχώρησης του καθενός, όταν μάλιστα είναι εκλεγμένος από τα σωματεία και όχι «διορισμένος». 

-Γιατί, μη μου πείτε πως τα σωματεία δεν ξέρουν κάθε τέσσερα χρόνια τι ψηφίζουν. Αν το ισχυριστεί κάποιος αυτό, τότε δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε ν’ αναλύουμε καταστάσεις.

-Όταν λοιπόν οι καταστάσεις ξεφεύγουν, το νόημα χάνεται και μαζί κάθε προσπάθεια αλλαγής σ’ ένα υγιές πάντα πλαίσιο. Η αλήθεια είναι πως σε κάποιες ομοσπονδίες υπάρχουν παράγοντες και πρόεδροι με θητείες κάτι δεκαετίες.

Αυτό είναι όμως το πρόβλημα ή αν κάνουν σωστά τη δουλειά τους ή όχι. Γιατί μου φαίνεται πως κάπως έχει χαθεί η μπάλα και για να τη βρούμε πρέπει να βγούμε έξω από το γήπεδο…