Όταν μιλάει …η φύση ο άνθρωπος σωπαίνει…

Με τον Θεό κανείς δεν μπορεί να τα βάλει λέει μια γνωστή λαϊκή ρήση και είναι κάτι που προφανέστατα δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα. Κανένα ανθρώπινο ον δεν έχει κατορθώσει να σταματήσει την ορμή του νερού και της φωτιάς.

Όσο και αν μας πονάει όλους τους ποδοσφαιρόφιλους η εικόνα του –πρώην στην ουσία- γηπέδου της Αρχίπολης, οφείλουμε να σκύψουμε το κεφάλι και να υποκλιθούμε στη φύση η οποία κατά κάποιον τρόπο …εκδικείται για τις αδικίες που έχει κάνει σε βάρος της ο άνθρωπος.

Και αναφέρομαι γενικά και όχι στο συγκεκριμένο γήπεδο για να μην παρεξηγηθώ. Μπροστά σε τέτοιες καταστροφές, το ποδόσφαιρο έρχεται πάντοτε σε δεύτερη μοίρα καθώς το σημαντικότερο είναι να διασφαλιστούν οι ανθρώπινες ζωές. Όλα τα άλλα μπορούν να φτιαχτούν. Αντιλαμβάνομαι τον μεγάλο πόνο και ζόρι που τραβάνε οι άνθρωποι του Εθνικού Αρχίπολης, οι οποίοι μέσα σε τρεις ουσιαστικά ώρες είδαν τα όνειρα και τα σχέδιά τους να βουλιάζουν κυριολεκτικά.

Είναι δεδομένο ότι η ομάδα θα …ξεσπιτωθεί και αυτό ασφαλώς είναι κάτι που θα επηρεάσει και την αγωνιστική της εικόνα. Είναι κάτι αντίστοιχο που είχε συμβεί στους Συμιακούς πριν από δύο χρόνια όπου μέσα σε ένα απόγευμα έχασαν το γήπεδό τους και μόλις πρόσφατα μπόρεσαν να …σηκώσουν και πάλι κεφάλι. Δεν ξέρω πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα πρέπει να περάσει προκειμένου να αποκατασταθεί το θαυμάσιο κατά τα άλλα γήπεδο της Αρχίπολης.

Είμαι απόλυτα βέβαιος όμως ότι ο Τάσος Τσακίρης και οι συνεργάτες του θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μπορέσουν σύντομα να μπουν και πάλι στο …δεύτερο σπίτι τους. Γιατί για ορισμένους ανθρώπους, το γήπεδο του χωριού τους το αντιλαμβάνονται έτσι, χωρίς καμία δόση υπερβολής. Και χωρίς αυτό δεν μπορούν να ζήσουν. Και νομίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση, ο Εθνικός δεν θα χρειαστεί να …ξενιτευτεί για πολύ… Καλημέρα σας.
                                                                                                                                                                              Δραγάτης Δημήτρης