Οι ομάδες της Ρόδου έχασαν τον… αυθεντικό τους χαρακτήρα

Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες μιας κουβέντας με έναν παλιό φίλαθλο του τοπικού μας ποδοσφαίρου που πλέον δεν πάει και πολύ στα γήπεδα για να παρακολουθήσει τα παιχνίδια.

Δεν είναι ότι κουράστηκε, αλλά δεν βλέπει κάτι που να …τον τραβάει όπως συνέβαινε στο παρελθόν, μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 τουλάχιστον. Αν μιλήσει κάποιος μαζί του, θα καταλάβει πολύ εύκολα ότι ο άνθρωπος έχει ζήσει «ένδοξες στιγμές» στο ποδόσφαιρο της περιοχής μας με πολύ κόσμο στα γήπεδα και με απίστευτα παιχνίδια που είχαν πολύ έντονο το στοιχείο της αγωνίας.

Ήταν αγώνες πάνω σε δύσκολες γηπεδικές συνθήκες (χώμα) και έπαιρναν μέρος και πολύ νεαροί ποδοσφαιριστές που μπορούσαν να σταθούν άνετα απέναντι σε πιο μεγάλους (ηλιακά και αγωνιστικά) αντιπάλους.

Στόχος μέσα από αυτές τις σειρές δεν είναι να αναφερθούμε στο θέμα αυτό γιατί το έχουμε κάνει και στο πρόσφατο παρελθόν και δεν επιθυμούμε να κουράσουμε. Θα κάνω όμως μια αναφορά σε μια ακόμα παράμετρο που έλεγε ο συγκεκριμένος φίλαθλος και μας έκανε να προβληματιστούμε πολύ.

Έχει να κάνει με το γεγονός ότι χάθηκαν οι ποδοσφαιριστές των χωριών που έπαιζαν και στήριζαν τα σωματεία της περιοχής τους. Αν το σκεφτούμε λιγάκι είναι μια μεγάλη αλήθεια. Παλιότερα, οι ομάδες των χωριών είχαν την άνεση να συμπληρώσουν ένα ρόστερ ακόμα και 20 ατόμων το οποίο απαρτιζόταν ως επί το πλείστον με γηγενείς παίκτες ή έστω της ευρύτερης περιοχής. Πλέον δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Οι ομάδες έχουν ποδοσφαιριστές, πολύ περισσότερους αριθμητικά από διάφορες άλλες περιοχές, σε σχέση με το χωριό που αντιπροσωπεύει η ομάδα τους. Για τον λόγο αυτό δεν μπορούν αν γίνουν σωστά ούτε καν οι προπονήσεις. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να μαζευτούν καθώς θα πρέπει να διανύσουν πολλά χιλιόμετρα προκειμένου να βρεθούν στο γήπεδο.

Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα και ένα πρόβλημα που μας αγγίζει όλους τους ποδοσφαιρόφιλους διότι έχει χαθεί η …μαγεία και η αγωνία ενός πιο …αυθεντικού αγώνα μεταξύ ομάδων που είχαν το στοιχείο της εντοπιότητας στο έμψυχο δυναμικό τους.

Οι περισσότερες ομάδες των χωριών πλέον που στηρίζονται σε παίκτες από την πόλη της Ρόδου κυρίως, υπολειτουργούν. Ο χαρακτήρας τους έχει αλλοιωθεί. Και αυτό με τη σειρά του έχει αντίχτυπο στον φίλαθλο κόσμο που δεν επιθυμεί να πάει στο γήπεδο.

Δεν μπορεί να νιώθει το ίδιο. Είναι σημεία των καιρών που οφείλουν να προβληματίσουν και τους αρμόδιους φορείς του ποδοσφαίρου μας σε  μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων που θα αντιστρέψουν το κλίμα…

Δραγάτης Δημήτρης